Άγνωστες είναι οι εκτιµήσεις, τις οποίες έχουν µοιρασθεί µεταξύ τους η ηγεσία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών και οι αξιωµατούχοι της διπλωµατικής υπηρεσίας, για τα περιθώρια που υπάρχουν ώστε ο ελληνοτουρκικός διάλογος να φέρει ουσιαστικά αποτελέσµατα σε παγιωµένες διαφορές µεταξύ των δύο χωρών σε κλίµα ύφεσης. Εξ όσων έχουν διαρρεύσει, η αισιοδοξία είναι περιορισµένη και οι προσδοκίες σχεδόν ανύπαρκτες για το τι θα φέρει η προγραµµατισµένη συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν στις 12 Φεβρουαρίου. Άλλωστε δεν είναι καν βέβαιο ότι η συνάντηση αυτή δεν θα έχει την τύχη της προηγούµενης, εκείνης που είχε προγραµµατισθεί το φθινόπωρο στη Νέα Υόρκη στο περιθώριο της ΓΣ του ΟΗΕ. ∆ηλαδή να ακυρωθεί τελικά.

Άσχετα όµως από τη συνάντηση σε επίπεδο ηγεσίας των δύο χωρών, ένα είναι το βέβαιο: η Τουρκία επενδύει για µία ακόµη φορά στην ένταση ως πλαίσιο διαλόγου µε την Ελλάδα. ‘Έχοντας µάλιστα επιτυχίες στο µέτωπο της Συρίας, µε αποµάκρυνση των Κούρδων -ενόπλων ή πληθυσµών- από κρίσιµες περιοχές νιώθει αρκετά σταθερή να επιδιώξει την τροµοκράτηση των Ελλήνων για να µην υπάρξουν µόνιµα αποτελέσµατα στον καθορισµό των ζωνών στο Αιγαίο πέραν του 25ου µεσηµβρινού. Ούτε φυσικά να επιχειρήσει η Αθήνα την άσκηση του µονοµερούς δικαιώµατός της να επεκτείνει τα χωρικά ύδατα και τις ζώνες πλήρους εθνικής δικαιοδοσίας της. Η Άγκυρα µε πολύ συγκεκριµένο τρόπο επιδιώκει να δηµιουργήσει, µε την παραδοσιακή τακτική της, de facto δεδοµένα υπέρ της χωρίς πολλές διαβουλεύσεις και ανταλλαγή νοµικών επιχειρηµάτων µε την Αθήνα.

Στο πεδίο είναι οι ανακοινώσεις και το σκεπτικό από το υπουργείο Άµυνας της χώρας διά του εκπροσώπου Τύπου υποναύαρχου Ζέκι Ακτούρκ. Σύµφωνα µε αυτές, οι δύο τουρκικές NAVTEX που έχουν δηµοσιοποιηθεί και δεσµεύουν ευρείες περιοχές του Αιγαίου -αµφισβητούµενες εν πολλοίςδεν θα είναι διετούς διάρκειας αλλά µόνιµες. Ένα πρώτο σχόλιο σχετικά θα ήταν «αν είναι δυνατόν»! Αλλά καθόλου δεν επηρεάζονται οι Τούρκοι από τέτοιες αντιδράσεις και σχόλια. Σύµφωνα µε τις ανακοινώσεις τους, οι NAVTEX αυτές αποτελούν τεχνικές ειδοποιήσεις και εκδίδονται ως αντίδραση στις «παράνοµες δραστηριότητες της Ελλάδας στο Αιγαίο». Προφανώς ο λόγος για θαλάσσια πάρκα, ασκήσεις και ούτω καθεξής. Μάλιστα δικαιολογούν τη ρηµατική «αποφασιστικότητά» τους προβάλλοντας την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και την κάλυψη περιοχών που περιλαµβάνουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα. Ο στόχος της Τουρκίας είναι εµφανής να αποτρέψει την Ελλάδα από τη µονοµερή απόφαση για την επέκταση των χωρικών της υδάτων. Επενδύοντας στην ελληνική φοβική αδράνεια στόχος είναι να υπάρξει ένα βήµα παραπέρα στις διεκδικήσεις για την τουρκική υφαλοκρηπίδα, να θέσει και πάλι το αίτηµα για αποστρατιωτικοποίηση ελληνικών νησιών και να επιµένει στα περί τουρκικής και όχι µουσουλµανικής µειονότητας στη Θράκη (σχετική ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών σε παράλληλους χρόνους).

Η Ελλάδα αντίστοιχα και ταυτόχρονα χθες προχώρησε µε ανακοινώσεις των υπουργών Άµυνας της Ελλάδας και της Γαλλίας, ∆ένδια και Βοτρέν, στο κατάστρωµα της νεοαποκτηθείσας γαλλικής φρεγάτας «Κίµων» εσπευσµένα την ανανέωση της στρατιωτικής συµφωνίας συνεργασίας, η οποία εκτός των άλλων περιλαµβάνει και ρήτρα αµοιβαίας αµυντικής συνεργασίας σε περίπτωση που η µία χώρα από τις δύο δεχθεί επίθεση. Παράλληλα έχει επεκτείνει και οργανώσει τη συνεργασία της µε το Ισραήλ κατά την παραµονή στη χώρα µας για τέσσερις ηµέρες του υπουργού Άµυνας Κατς στα πυραυλικά συστήµατα, αλλά και τα αντι-drones συστήµατα, µαζί µε µεταφορά τεχνογνωσίας οργανώνοντας την ένοπλη άµυνά της και στο εύρος των νησιών του Αιγαίου. Η Τουρκία στην παρούσα φάση δεν είναι πολύ λογικό να επιδιώξει πόλεµο µε την Ελλάδα. Έχει ακόµη σηµαντικά «ανοιχτά» µέτωπα στην Ανατολή στο πλαίσιο Ιράν, Ιράκ, Γάζα. Αλλά δοκιµάζοντας τις αντοχές της Ελλάδας στην ένταση, επιδιώκει για µία ακόµη φορά να δηµιουργήσει δεδοµένα υπέρ της: µε θαλάσσιες περιοχές ελληνικής διεκδίκησης, υπό τουρκική αρµοδιότητα.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή