Τα κόµµατα της αντιπολίτευσης αλλά και πολιτικές προσωπικότητες µε εµπειρία και µακρά πορεία δείχνουν ότι δεν καταλαβαίνουν, ούτε καν έχουν αντιληφθεί τι επιζητούν οι πολίτες από αυτούς. Μπορεί πολλοί πολιτικοί να έχουν παραµείνει στη σκέψη και τους σχεδιασµούς τους σε ένα βαθύ παρελθόν. Οι πολίτες, ακόµη και όταν αγανακτούν, επιζητούν από αυτούς ώριµες πολιτικές προτάσεις και «καµπανάκια» πρόληψης για τα κακώς γινόµενα ή ξεχασµένα και όχι οργίλες αντιδράσεις εκ των υστέρων. Για την οργή ούτως ή άλλως βγάζουν τον εκνευρισµό τους στο πληκτρολόγιο του κινητού τους που κάθε στιγµή έχουν στα χέρια τους. ∆εν χρειάζονται τους πολιτικούς για εκτόνωση.

Διαβάστε: Türkiye για Μητσοτάκη: "Πρωτοποριακές οι δηλώσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, χαρακτήρισε θετικό βήμα τα όσα είπε ο Φιντάν"

Κύριοι παίκτες της αντιπολίτευσης αλλά και της εσωκοµµατικής αντιπολίτευσης εντός Νέας ∆ηµοκρατίας έχουν επικεντρωθεί για µεγάλο χρονικό διάστηµα -σχεδόν µονίµως πλέον- στο να πλήξουν το κύριο πρόσωπο ισχύος της παρούσας διακυβέρνησης. Αυτό το πρόσωπο είναι φυσικά ο πρωθυπουργός. Ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης. Με δεδοµένο ότι προέρχεται από µία από τις παραδοσιακές οικογένειες της Κεντροδεξιάς, µε πατέρα πρωθυπουργό και αδελφή ιστορική υπουργό της Νέας ∆ηµοκρατίας, τα πλήγµατα αποκτούν και οικογενειακό χαρακτήρα.

Η βασιµότητα µιας τέτοιας αντίληψης για την πολιτική τους στρατηγική θα πρέπει να ελεγχθεί ως ανεπαρκής και έωλη. Και αυτό επειδή ο σηµερινός πρωθυπουργός έχει δική του λογική για τα γεγονότα, τις προκλήσεις και τη διακυβέρνηση της χώρας -τους στόχους και το περιεχόµενο της στρατηγικής για τη χώρα- και δεν αποτελεί αντίγραφο προηγούµενων πολιτικών στρατηγικών της οικογένειας. Πέραν αυτού όµως ο κ. Μητσοτάκης είναι κυρίαρχος δρων των εξελίξεων. Θα πει κάποιος. Μα αυτό είναι δεδοµένο εκ της θέσης του και του εύρους των αρµοδιοτήτων που θεσµικά διατηρεί. Ναι, αλλά αν ο δρων είναι ο ένας και µοναδικός, όλοι οι άλλοι παράγοντες του πολιτεύµατος και του κοινοβουλευτισµού είναι άεργοι επί της ουσίας και παρατηρητές-αντιδρώντες. Αν τα κόµµατα της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης βλέπουν τον ρόλο τους ως καταγγέλλοντες τη διακυβέρνηση Μητσοτάκη, χωρίς εναλλακτικές προτάσεις όχι στο χαρτί αλλά στο πεδίο και επίσης στο µόνο που έχουν να κάνουν ως έργο είναι να περιµένουν να πέσει αυτός, νοµίζοντας ότι θα αναλάβουν αυτοί τη διακυβέρνηση τότε έχουν εµπλακεί σε έναν φαύλο κύκλο πολιτικής ανυποληψίας. Αυτό που καταγράφεται στις δηµοσκοπήσεις χρόνια τώρα.

Οι πολίτες και οι επαγγελµατικές ενώσεις κάθε τύπου όλο και περισσότερο δικαιώνονται στην αντίληψη ότι για όποια λύση στα ζητήµατά τους ή όποια συζήτηση σοβαρή και ρεαλιστική για τους προβληµατισµούς τους, υπάρχει µόνον ένας πολιτικός παράγοντας για να απευθυνθούν: ο πρωθυπουργός. Στόχος τους έτσι είναι -είτε µε λιγότερο θόρυβο και περισσότερη διαλεκτική είτε το αντίθετο- να συναντηθούν µαζί του. Και πράγµατι στην αντίληψη και την προσδοκία τους αυτή δικαιώνονται. Όταν φθάσουν στη συνάντηση στο Μέγαρο Μαξίµου θα συζητήσουν λύσεις και δυσχέρειες και σε κάθε περίπτωση θα φύγουν από εκεί µε κάποιες λύσεις και δεσµεύσεις. Παράλληλα τα ζητήµατά τους θα έχουν τύχει ευρύτερης δηµοσιότητας και θα έχουν γίνει κτήµα για την ευρύτερη κοινωνική συγκρότηση. Πιο απλά «talk of the town». Οι άλλοι της αντιπολίτευσης, απλώς, δεν υπάρχουν.

Αν θελήσουν οι άλλοι πραγµατικά να ασχοληθούν µε την πολιτική σε επίπεδο διακυβέρνησης και όχι ως µέρος ενός «πολιτικού κουτσοµπολιού», θα πρέπει να αποκτήσουν στρατηγική για τη χώρα. Θα πρέπει να πάνε αυτοί στα προβλήµατα και τις ανεπάρκειες. Να συζητήσουν, να εντοπίσουν, να διαµορφώσουν και να µελετήσουν πλάνα και προτάσεις και να προβάλουν λύσεις ως προµηθείς στη βάση αυτή στην κυβέρνηση και την κοινωνία. Οι πολίτες δεν είναι µέτοχοι στις προσωπικές και κοµµατικές φιλοδοξίες τους. ∆εν ενδιαφέρονται στον βαθµό που οι δυνάµεις της αντιπολίτευσης πιστεύουν για το αν και πότε θα βρεθούν στην ηγεσία της χώρας. Οι πολίτες ενδιαφέρονται να πάνε τα πράγµατα, τόσο στα θέµατα εσωτερικού όσο και στα διεθνή, καλύτερα. Για την καθηµερινότητα και τη διεθνή θέση της χώρας. Ο αντι-µητσοτακισµός ως µοναδική θεώρηση πραγµάτων δεν αποτελεί πολιτική στρατηγική. Άλλωστε για να µην ξεχνιόµαστε, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν είναι διορισµένος πρωθυπουργός. Είναι εκλεγµένος πρωθυπουργός...

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή