Η Ελλάδα, όχι χωρίς λόγο, δείχνει πολύ αισιόδοξη µετά τη συµφωνία της ΕΕ µε την Ινδία. Η αµερικανική διαδροµή, γνωστή και ως IMEC, από την Ευρώπη στην Ινδία µέσω Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ αποκτά και ευρωπαϊκό περιεχόµενο στη βάση του εµπορίου και της φορολογίας. Η Ελλάδα εκ των συνθηκών και του προσανατολισµού της έχει προηγηθεί στρατηγικά των εξελίξεων. Φυσικά στην παρούσα φάση έχουν εξαγγελθεί δασµολογικές πιέσεις από την Ουάσινγκτον προς το νέο ∆ελχί προκειµένου και εκεί να περιορισθεί η εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια όπως συνέβη πλέον και νοµικά µε την Ευρώπη. Οι αναταράξεις αυτές είναι µεν αξιοπρόσεκτες για την Αθήνα αλλά όχι καθοριστικές. Η ελληνική στρατηγική έχει πολύ πιο βάσιµους λόγους να ασχολείται µε τις ανατολικές διαδροµές και συσχετισµούς στον δρόµο για την Ινδία από τις ηπειρωτικές ζώνες. Αυτό σηµαίνει ενδιαφέρον για την υπό διαµόρφωση «νέα τάξη» στη Μέση Ανατολή και τον Κόλπο. Σε µια πρώτη φάση στο επίκεντρο µπαίνει η επόµενη ηµέρα στη Γάζα. Και αυτή αποκτά νέα δυναµική στην περίπτωση που επιβεβαιωθούν οι πληροφορίες οι οποίες έρχονται πλέον στη δηµοσιότητα για την ανάληψη της «πολιτικής ευθύνης» της Λωρίδας από το Άµπου Ντάµπι. Αν δηλαδή η Γάζα εξελιχθεί σε ένα ακόµη Εµιράτο και προκύψει παράκαµψη της ενδιάµεσης διοίκησης και φάσης που προβλέπει και προωθείται από τον αµερικανικό σχεδιασµό της προεδρίας Τραµπ, η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ ευνοϊκή θέση. Γιατί η Ελλάδα έχει κάθε λόγο να εύχεται η ηγεσία της καλές εξελίξεις ανατολικά µε την εµπλοκή των Ηνωµένων Αραβικών Εµιράτων. Έναν στενό της σύµµαχο από την πλευρά των Αράβων.

Γιατί υφίσταται ένα διµερές πλήρες σύµφωνο συνεργασίας -ακόµη και στον στρατιωτικό τοµέα- µε τα Ηνωµένα Αραβικά Εµιράτα από τα προηγούµενα χρόνια. Μια συµφωνία-πλαίσιο που περιλαµβάνει ακόµη και ρήτρα αµοιβαίας συνδροµής σε περίπτωση επίθεσης από τρίτη χώρα. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή µε τη συµφωνία µε τη Γαλλία.

Σύµφωνα µε διεθνείς πηγές, σε περίπτωση που το Άµπου Ντάµπι αναλάβει την «πολιτική κηδεµονία» της Γάζας θα αναπτύξει δυνάµεις ασφαλείας επί αυτής και θα αναλάβει και την προώθηση επενδύσεων δισεκατοµµυρίων δολαρίων, συγκροτώντας τη µεταπολεµική εποχή στην περιοχή. Το σχέδιο αυτό που βρίσκεται σε φάση διαµόρφωσης στο τρίγωνο Άµπου Ντάµπι-Ουάσινγκτον-Ιερουσαλήµ, θα δώσει πλήρη ευθύνη στα ΗΑΕ να εξελίξουν ένα πλάνο ασφάλειας, ανοικοδόµησης και αναδιάρθρωσης των συνθηκών στη Λωρίδα µε τη σύµφωνη γνώµη και του Ισραήλ, πέραν φυσικά των Αµερικανών, από την πλευρά των Αράβων. Η ασφάλεια της ζώνης θα προκύψει στη βάση του αφοπλισµού της Χαµάς, αλλά και της αποχώρησης των ισραηλινών δυνάµεων σύµφωνα µε αυτά που έχουν προσυµφωνηθεί ως στάδια στο πλαίσιο του Συµβουλίου Ειρήνης στη Γάζα. Είναι ενδιαφέρον ότι η Γάζα έτσι δεν θα επιστρέψει στο καθεστώς µε Χαµάς, ούτε όµως και σε συνθήκες ισραηλινής εποπτείας όπως πριν από το 2005. Οι υποδοµές και η οικονοµία της ζώνης θα σχετισθεί άµεσα µε τις δυνατότητες και την εµπειρία της ηγεσίας του Άµπου Ντάµπι, που θα έχει πλήρη αρµοδιότητα στην αγορά και το εµπόριο της Γάζας. Σε σχέση µε τον έλεγχο στα κέντρα εφοδιαστικής αλυσίδας (logistics), που είναι ένα κρίσιµο ζήτηµα για την ενδιάµεση κατάσταση στη Γάζα, πέραν των δυνάµεων των ΗΕΑ, ισχυρό ρόλο θα έχουν ιδιωτικές αµερικανικές εταιρείες, αντικαθιστώντας τις ΜΚΟ του παρελθόντος. Αυτά θα διαµορφώνονταν οργανωτικά σε «Κεντρικούς κόµβους Logistics», σχεδιασµένους να τροφοδοτούν και να αναζωογονούν τον ιδιωτικό τοµέα στη Γάζα. Οι διαδροµές των αγαθών θα τελούν υπό τον έλεγχο του Ισραήλ στην είσοδο, ενώ εργολαβικές επιχειρήσεις του Ισραήλ θα έχουν εµπλοκή στην ανοικοδόµηση.

Το Ισραήλ δείχνει ικανοποιηµένο από µια τέτοια ρύθµιση όπου µια µετριοπαθής δύναµη των Αράβων θα αναλάβει την πλήρη διοικητική ευθύνη της Γάζας. Αλλά και οι Αµερικανοί δείχνουν ευεπίφοροι αφού, εκτός των άλλων, δεν θα χρειασθεί να εγκαταστήσουν δικές τους δυνάµεις ασφαλείας στη Γάζα, στη φάση της µετάβασης.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή