Ελάχιστη ώρα πριν από τη συνάντηση µε τον Έλληνα πρωθυπουργό στην Άγκυρα, χθες το µεσηµέρι ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, προχώρησε σε µία δήλωση που αξίζει να αναδειχθεί. «Σήµερα θα υποδεχθούµε τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, τον κύριο Μητσοτάκη, στη χώρα µας. Όπως βλέπετε, στον κόσµο και στην περιοχή µας φυσάει, για να πω έτσι, ένας “άνεµος της Τουρκίας”», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος και υπογράµµισε: «Ό,τι θέλουµε για την Τουρκία, το ίδιο θέλουµε και για τους φίλους και τους αδελφούς µας. Όπως θέλουµε ειρήνη και ασφάλεια για εµάς, όπως θέλουµε σταθερότητα, ανάπτυξη και ευηµερία, το ίδιο θέλουµε και για τους γείτονές µας και όλες τις αδελφές χώρες. Οι διπλωµατικές προσπάθειές µας, τις οποίες επιχειρήσαµε τον τελευταίο καιρό, έχουν ακριβώς αυτόν τον σκοπό. Ο βασικός στόχος των επαφών µας είναι να συµβάλουµε στην ειρήνη στην περιοχή». Και κατέληξε: «Χωρίς κανένα κόµπλεξ, συναντάµε όλους τους παίκτες και µοιραζόµαστε τις ιδέες και τις προτάσεις µας µε τους συνοµιλητές µας µε αίσθηµα αδελφοσύνης».

Ο πληθυντικός σχετίζεται µε το ότι ο Ερντογάν ενέταξε τη συνάντηση µε τον πρωθυπουργό Μητσοτάκη στις συναντήσεις που είναι προγραµµατισµένες για τις επόµενες ηµέρες µε την ηγεσία της Σερβίας, των Ηνωµένων Αραβικών Εµιράτων και άλλων. Η δήλωση -σε µια πρώτη φάση- έµοιαζε υπερφίαλη, από αυτές που συνηθίζει ο Τούρκος πρόεδρος, θέλοντας να κολακεύσει το εσωτερικό κοινό στη χώρα του, που βρίσκεται υπό ασφυκτική δηµοσιονοµική και πληθωριστική πίεση στην καθηµερινότητα.

Λίγες ώρες αργότερα, όταν είχε ολοκληρωθεί η συνάντηση Μητσοτάκη - Ερντογάν, η όλη προσέγγιση αυτή αποκτούσε νόηµα. Η επίσκεψη της µεγαλόπρεπης ελληνικής αποστολής στην Άγκυρα, αποτελούµενης από τον πρωθυπουργό και εννέα υπουργούς, ήταν απολύτως προετοιµασµένη τις προηγούµενες ηµέρες από τα υπουργεία Εξωτερικών. Τίποτα δεν διέφυγε από την «α λα καρτ» πραγµατικότητα. Ούτε καν οι δηλώσεις των δύο ηγετών στη συνέντευξη Τύπου, όπου άλλωστε δεν επετράπησαν και ερωτήσεις δηµοσιογράφων.

Τα κρίσιµα σηµεία της επίσκεψης αλλά και των συζητήσεων δεν αφορούσαν τα θέµατα «κλειστού πυρήνα», όπου υπήρξε κατάθεση θέσεων - ειδικά για τις θαλάσσιες ζώνες οικονοµικής εκµετάλλευσης ή τη µειονότητα της Θράκης. Πλην της εξοµοίωσης από τον κ. Μητσοτάκη των όσων έχει κάνει η Ελλάδα στη Θράκη και η Τουρκία στην Κωνσταντινούπολη µε τους διωγµούς των Ελλήνων, ουδέν νεώτερον από το «ανατολικό µέτωπο». Τα πολύ σηµαντικά αφορούσαν τα περιφερειακά γεωπολιτικά ζητήµατα, όπου η Ελλάδα ακολούθησε -θέλοντας να βρει κοινό τόπο- τη στρατηγική της Τουρκίας στη Συρία ή στο Παλαιστινιακό µε εκφράσεις εναντίον του Ισραήλ, πολύ σκληρές και αδικαιολογήτως απόλυτες, για τα θέµατα της ∆υτικής Όχθης. Μπορεί να υπήρξε απόκλιση ύφους ως προς τη Χαµάς και τον αφοπλισµό της, αλλά σε γενική διάταξη ήταν εµφανής η προσπάθεια της Αθήνας να αλλάξει στρατηγική. Να διακηρύξει µια νέα προσέγγιση µεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ. Μεταξύ δηλαδή του πλέον στενού συµµάχου περιφερειακά, κρίσιµου κρίκου και στη σύµπραξη «3+1», και του πλέον επιθετικού και ιστορικού ανταγωνιστή.

∆εν ήταν καθόλου τυχαία η µοναδική αναφορά του προέδρου Ερντογάν στον ∆εκέµβριο του 2023 και στη ∆ιακήρυξη των Αθηνών, που καθόλου δεν επηρέασε την Άγκυρα να προχωρήσει σε πολύ επιθετικές πολιτικές σε ρηµατικό επίπεδο αλλά και στο πεδίο εναντίον της Ελλάδας. Σηµειωτέον ότι η επίθεση και προσπάθεια στοχοποίησης των πολιτικών του υπουργού Αµύνης κ. ∆ένδια από τον Χακάν Φιντάν, σε σχέση µε τις πολιτικές Γεραπετρίτη αλλά και Μητσοτάκη, που είναι όµως ο πρωθυπουργός, βρήκαν το έρµα τους µέσα από τα όσα εξελίχθηκαν στην Άγκυρα. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός της αµφισηµίας της ελληνικής στρατηγικής στη διεθνή-περιφερειακή πολιτική βρίσκει πλέον τα όριά της στο πεδίο Ανατολικής Μεσογείου-Εγγύς Ανατολής και το ότι επετράπη -διά της ανοχής και της διπλωµατικής υπόκλισης- η ευχέρεια στην Τουρκία των… ΝAVTEX διαρκείας να κινήσει τα νήµατα θα πληρωθεί ακριβά και στη στενά διµερή ατζέντα.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή