Δεν είναι κεραυνός εν αιθρία. Αλλά µετά την παραίτηση από τα προνόµια και τους τίτλους θεωρείτο ότι οι επιπτώσεις από την εµπλοκή του έκπτωτου πλέον πρίγκιπα Άντριου Μαουντµπάτεν-Ουίνδσορ στην υπόθεση Επστάιν θα έπρεπε να θεωρούνται ως λήξασες. Κι όµως, δεν συνέβη αυτό. Την Πέµπτη το µεσηµέρι κλιµάκιο της αγγλικής αστυνοµίας εισέβαλε στην κατοικία του -Wood Farm- στην Ανατολική Αγγλία, στο Σάντρινγχαµ, και τον συνέλαβε. Υπάρχουν συγκεκριµένες καταγγελίες οι οποίες πέρα από τα σεξουαλικά αδικήµατα φέρουν τον δευτερότοκο γιο της βασίλισσας Ελισάβετ να διοχετεύει εµπιστευτικού χαρακτήρα πληροφορίες στον Τζ. Επστάιν για κρίσιµα εµπορικά ζητήµατα του Ηνωµένου Βασιλείου. Σηµειωτέον ότι ο πρίγκιπας Άντριου είχε αναλάβει θεσµικά έργο εµπορικού απεσταλµένου του Ηνωµένου Βασιλείου στις ΗΠΑ. Ο αδελφός του, βασιλιάς Κάρολος, έχει δηλώσει έτοιµος να βοηθήσει την αστυνοµία στις σχετικές έρευνές της.

Θα πρέπει να µείνουµε στο γεγονός. Πρώτον, ότι συνέβη. ∆εν υπήρξε διαδικασία συγκάλυψης τυχόν ευθυνών του έκπτωτου πρίγκιπα ούτε από το παλάτι, ούτε από την κυβέρνηση, ούτε από τις ανακριτικές - δικαστικές Αρχές, ούτε και από την αστυνοµία. ∆εύτερον, δεν ακολουθήθηκε ως προς την προσαγωγή και τελικά σύλληψή του µια διακριτική διαδικασία, αλλά κλιµάκιο οκτώ αστυνοµικών πήγε στην κατοικία του, τον συνέλαβε και όπως τεκµαίρεται προχώρησε και σε σχετικές έρευνες στην οικία του. Τρίτον, οι σχετικές ανακοινώσεις τόσο από την αστυνοµία όσο και από την κυβέρνηση είναι απολύτως τυπικές και σύµφωνα µε τα προβλεπόµενα. Όπως και η στάση των Αρχών απέναντι στην πίεση των media εξαιτίας του ξεχωριστού ενδιαφέροντος για την υπόθεση. Τέταρτον, η υπόθεση Επστάιν στο βάθος της δεν είναι µόνο µια ιστορία σεξουαλικών κακοποιήσεων και εκµετάλλευσης (βιασµών µε τη σύγχρονη ορολογία) ανηλίκων και πορνείας. Μέσα σε αυτό το πλέγµα υπάρχουν βαθύτερες συναλλαγές, πληροφορίες και κινήσεις που σχετίζονται µε κερδοσκοπία ή οικονοµική κατασκοπεία, µέσω και έµµεσων εκβιασµών στις ελίτ της εταιρικής και χρηµατιστηριακής παγκοσµιοποίησης.

Αλλά ας µείνουµε στα της σύλληψης και των κατηγοριών σε βάρος του πρίγκιπα. Σταχυολογούµε σχετικά. Σε επίπεδο πρωθυπουργού Στάρµερ υπήρξε µια δήλωση: «Πιστεύω ότι αυτό είναι θέµα της αστυνοµίας, εκείνοι θα διεξαγάγουν τις δικές τους έρευνες, αλλά µία από τις βασικές αρχές του συστήµατός µας είναι ότι όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόµο και κανείς δεν είναι υπεράνω αυτού». Στο επίπεδο ηγεσίας της αστυνοµίας προχώρησε σε δηλώσεις προς τον Τύπο ο αναπληρωτής αρχηγός, Όλιβερ Ράιτ, ο οποίος σηµείωσε: «Είναι σηµαντικό να προστατεύσουµε την ακεραιότητα και την αντικειµενικότητα της έρευνάς µας, καθώς στηριζόµαστε στους εταίρους µας για τη διερεύνηση αυτού του φερόµενου ως αδικήµατος. Κατανοούµε το σηµαντικό δηµόσιο ενδιαφέρον για την υπόθεση αυτή και θα παράσχουµε ενηµερώσεις την κατάλληλη στιγµή». Αυτά και µόνο.

Αφήνουµε το Ηνωµένο Βασίλειο και την επίδειξη θεσµικής επισηµότητας των δοµών της πρώην αυτοκρατορίας και πάµε στα δικά µας. Πριν από περίπου 20 χρόνια, στην περίοδο της προετοιµασίας των πρώτων µετά την 11η Σεπτεµβρίου 2001 Ολυµπιακών Αγώνων, αυτών της Αθήνας του 2004, υπήρξε στενή συνεργασία της Ελληνικής Αστυνοµίας και των υπηρεσιών ασφαλείας µε τις βρετανικές. Σκότλαντ Γιαρντ και υπηρεσίες αντιτροµοκρατίας, αντικατασκοπίας. Οι Έλληνες αξιωµατούχοι έµαθαν πολλά και πολύτιµα ως προς τους χειρισµούς, και τους επικοινωνιακούς στη διαχείριση κρίσεων, από τη βρετανική εµπειρία και τεχνογνωσία. Η συνεργασία υπήρξε κατά γενική οµολογία πολύ χρήσιµη και επιτυχηµένη για την οργάνωση και τα εγχειρίδια στις ελληνικές υπηρεσίες, όχι µόνο κατά τη διάρκεια των επιτυχών Αγώνων αλλά και στις δεκαετίες που ακολούθησαν.

Σήµερα πλέον, αν συγκρίνουµε αυτά που εξελίσσονται στο Ηνωµένο Βασίλειο µε αφορµή τη σύλληψη του πρίγκιπα Άντριου και στην Ελλάδα µε πολύ πιο απλές υποθέσεις διαφθοράς, όπως για παράδειγµα του ΟΠΕΚΕΠΕ και την Εξεταστική στο Κοινοβούλιο, θα κατανοήσουµε την απόσταση που µας χωρίζει από την απόκτηση θεσµικής αντίληψης, ισχυρής και τυπικής, για να αντιµετωπίσουµε τα δοµικά προβλήµατά µας. Πρώτον, γιατί στην Ελλάδα ποτέ δεν θα είχαµε τη σύλληψη του πρίγκιπα. ∆εύτερον, γιατί θα ακολουθούσε ένα «γκροτέσκο» θεσµικό θέαµα όπως αυτό µε τους «Φραπέδες», τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, τις άνευ ορίων κοµµατικές καταγγελίες ή µεθοδεύσεις και τη µικροπολιτική ανευθυνότητα που πρόσφατα ζήσαµε. Καλό κουράγιο λοιπόν…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή