Μέχρι τις εκλογές που ορίζονται για την άνοιξη του 2027, σε περίπου δηλαδή δώδεκα µήνες, υπάρχουν δύο παραγωγικά για τη διακυβέρνηση και τα κόµµατα χρονικά διαστήµατα. Το τετράµηνο µέχρι τον Ιούλιο, που κλιµακώνονται οι καλοκαιρινές διακοπές, και το τετράµηνο που θα ξεκινήσει τον Σεπτέµβριο µε τη ∆ΕΘ και θα κλείσει µε τη συζήτηση του προϋπολογισµού για το 2027, στο τέλος του 2026. Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστηµα, το οκτάµηνο ουσιαστικά, η κυβέρνηση θα πρέπει να ολοκληρώσει τον προγραµµατισµό της για το ανεκτέλεστο της κυβερνητικής στρατηγικής και όχι µόνο αυτό. Τόσο ως κυβέρνηση όσο και ως Νέα ∆ηµοκρατία θα πρέπει να λύσει έναν «γρίφο» µάλλον επικοινωνιακό που έχει προκύψει.

Η στρατηγική των µεταρρυθµίσεων, όπως την ορίζει και την προωθεί το Μέγαρο Μαξίµου ως πρωθυπουργικό γραφείο και δοµή επιτελικού κράτους, προέβλεπε εκατοντάδες αλλαγές, προσαρµογές, βελτιώσεις και εκσυγχρονισµούς του κανονιστικού πλαισίου της χώρας. Ταυτόχρονα, στο πεδίο της διοίκησης έχουν ενταχθεί τόσο στις πλατφόρµες που αξιοποιούνται στη συνεργατική σχέση κράτους-πολίτη όσο και στα εργαλεία που έχουν ενταχθεί σε χρήση από σηµαντικές υπηρεσίες του ∆ηµοσίου, φορολογικές, ασφαλιστικές και άλλες, µε αποτέλεσµα η καθηµερινότητα να έχει αλλάξει δοµικά στην Ελλάδα. Παράλληλα υπάρχουν σηµαντικές βελτιώσεις ως προς τα επίπεδα ανεργίας, τους φόρους, τους µισθούς, τα επιδόµατα και ούτω καθεξής.

Το πρόβληµα δηµιουργείται από το ότι έχουν συµβεί και ψηφιστεί τόσο πολλά και σε τόσο σηµαντικούς τοµείς -ας µιλήσουµε πλέον και για τις κληρονοµιές ή τον χρόνο που είναι διαθέσιµες οι συντάξεις, ακόµη και για την κατάσταση στα νοσοκοµεία και το ΕΣΥ- που δεν µπορούν να αποτελέσουν πεποίθηση για τον µέσο πολίτη. Αυτό δηµιουργεί ένα χάσµα ανάµεσα σε αυτά που έχουν ψηφιστεί και έχουν προωθηθεί οι εκτελεστικοί νόµοι τους, άρα λειτουργούν για λογαριασµό όλων, και τα άλλα που ακόµη εξαγγέλλονται ή προωθούνται. Επειδή ο χρόνος των εκλογών πλησιάζει, η διακυβέρνηση Μητσοτάκη θα πρέπει να αρχίσει να σκέπτεται πώς θα κεφαλαιοποιήσει και θα τυποποιήσει το έργο της, όχι µόνο για εκλογικούς λόγους αλλά και απολύτως πρακτικούς. Οφείλει η κυβέρνηση αλλά και οι κοµµατικές δοµές της Νέας ∆ηµοκρατίας, ως πολιτικού οργανισµού, να οργανώσουν την ενηµέρωση και την αντίληψη του µέσου πολίτη για το έργο, τις αλλαγές και τις νοµοθεσίες που έχουν συντελεστεί εν συνόλω.

Πιο πρακτικά, τι έκανε η διακυβέρνηση της Νέας ∆ηµοκρατίας µεταξύ 2019-2023. Τι προώθησε και εξέλιξε στη β΄ φάση µεταξύ 2023-2027. Πώς «δουλεύουν» όλα αυτά, ποια τα σηµαντικά αποτελέσµατα των πρωτοβουλιών και των µεγάλων και µικρότερων αυτών πολιτικών για την καθηµερινότητα αλλά και την εικόνα διεθνώς της χώρας. Και τελικά οι δύο αυτές περίοδοι διακυβέρνησης Μητσοτάκη ποια προοπτική αποκτούν για την περίοδο 2027-2031. Ακόµη και ο χουλιγκανισµός, οι καταλήψεις των πανεπιστηµίων, φυσικά το Μεταναστευτικό είναι κρίσιµα πεδία αλλαγών. Η Νέα ∆ηµοκρατία θα ζητήσει θετική ψήφο από τους πολίτες. ∆ιεκδικεί µια τρίτη θητεία στη διακυβέρνηση. Τα κόµµατα της αριστερής και δεξιάς αντιπολίτευσης θα επιχειρήσουν να παρουσιάσουν κάποιο προγραµµατικό πλαίσιο και µια όσο το δυνατόν επαρκή δοµή σε στελέχη, αλλά επί της ουσίας θα «παίξουν» µε την αρνητική ψήφο στη διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Τα κόµµατα εν συνόλω θα αξιοποιήσουν το πρώτο τετράµηνο µέχρι και τον Ιούνιο για να διεξαγάγουν και να ολοκληρώσουν τις συνεδριακές τους διαδικασίες, ζυµώσεις, κινήσεις προσώπων µε αναγνωρισιµότητα από το ένα στο άλλο. Στο δεύτερο τετράµηνο, από τον Σεπτέµβριο µέχρι και τον Ιανουάριο του 2027, θα ολοκληρώσουν τις διεργασίες αλλά και θα αρχίσουν να προβάλλουν τον προγραµµατισµό τους για τις εκλογές. Από τις πρώτες εβδοµάδες του 2027 θα βρισκόµαστε επί της ουσίας σε προεκλογική περίοδο. Οι εκλογές του 2027 θα είναι ανάλογης σηµασίας µε εκείνες του 1920. Υπό διαφορετικές συνθήκες βέβαια, πολέµου τότε, ειρήνης σήµερα, µε εθνικό διχασµό τότε, µε πόλωση ως προς την πρωθυπουργία Μητσοτάκη σήµερα αλλά όχι διχασµό. Όµως το κρίσιµο είναι ότι στο παρόν θα πρέπει να αποφευχθεί το λάθος τού τότε. Η Ελλάδα χρειάζεται συνέπεια και συνέχεια στη στρατηγική της µέχρι το 2030-2031. Οι αποκλίσεις θα την «παγιδεύσουν».

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή