Οι ίδιοι βαλλιστικοί πύραυλοι και drones που εκτοξεύονται από την Τεχεράνη πλήττουν ταυτόχρονα τις πόλεις και τις υποδοµές ή την οικονοµία του Ισραήλ, της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωµένων Αραβικών Εµιράτων, του Κατάρ, του Μπαχρέιν, του Κουβέιτ, του Οµάν, απειλούν την Ιορδανία, την Κύπρο. Επίσης κινητοποιούν την Ελλάδα και τελικά πλειάδα κρατών της Ευρώπης.

Ο πόλεµος που διεξάγουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ απέναντι στο δολοφονικό καθεστώς του ιερατείου και των Φρουρών της Επανάστασης δείχνει ότι όσα συζητούνταν στο τραπέζι ειρήνης και εµπορικής, ενεργειακής συνεργασίας για χρόνια, όταν οι µάχες σταµατήσουν, θα αποτελέσουν κεντρική αναγκαιότητα. ∆εν µπορεί να υπάρξει ανάπτυξη και συντονισµός, αν δεν διασφαλισθεί ταυτόχρονα το επίπεδο συλλογικής ασφάλειας στην ευρεία περιοχή που ξεκινά από την Ανατολική Μεσόγειο και φθάνει στον Ινδικό Ωκεανό.

Η θεωρία των «συµφωνιών του Αβραάµ» αναπτύχθηκε επί προεδρίας Τραµπ στις ΗΠΑ. Της πρώτης, µε υπουργό Εξωτερικών τον Μ. Ποµπέο, το 2018. Τότε άνοιξε µια διαδροµή θεώρησης πραγµάτων και αισιοδοξίας µεταξύ των χωρών της ∆υτικής Ασίας, της Ανατολικής Μεσόγειου και της Βορείου Αφρικής βασισµένης σε ένα «παράθυρο» διαφυγής από προκαταλήψεις που έδωσε η σύγκλιση Ισραήλ - Αιγύπτου µέσα από τη συνεργασία και τη συµµετοχή των δύο κρατών των Ελλήνων. Εφόσον η πρώτη αυτή συνάντηση έστω και µε διπλωµατικού χαρακτήρα «τρίγωνα» µπόρεσε να εξελιχθεί, η όλη προσέγγιση των «συµφωνιών του Αβραάµ» µεταξύ Ισραήλ και ηγεσιών των κρατών των Αράβων µπορούσε να συµβεί. Βαθµηδόν όλο και πιο σταθερά εξελίχθηκαν συγκλίσεις. Περίπου στις 6 Οκτωβρίου 2023 οι εκτιµήσεις των στρατηγικών αναλυτών µιλούσαν, όπως και οι διπλωµάτες, για δυνατότητα προσέγγισης µεταξύ του Ριάντ και της Ιερουσαλήµ.

Το βασίλειο της Αραβίας του οίκου των Σαούντ είχε όλο και λιγότερους λόγους να αρνείται την αναγνώριση του κράτους του Ισραήλ. Μετά ήρθε ο θάνατος, µε την καταστροφή που πέτυχαν οι Φρουροί της Επανάστασης διά του αντιπροσώπου τους, της παλαιστινιακής τροµοκρατικής οργάνωσης της Χαµάς, το πρωινό της 7ης Οκτωβρίου εντός της επικρατείας του Ισραήλ. Η ηγεσία Νετανιάχου, που µέχρι τότε ήταν αρκετά συνεργάσιµη µε την οικογένεια Χανίγια η οποία έλεγχε τη Χαµάς, αποφάσισε τον πλήρη πόλεµο στη Λωρίδα της Γάζας. Ο πόλεµος αυτός διευρύνθηκε µε τη συµµετοχή και της Χεζµπολάχ, της άλλη θυγατρικής των Φρουρών της Επανάστασης από τα εδάφη του Λιβάνου.

Στον ασύµµετρο αυτόν πόλεµο µπήκαν και οι Χούθι, άλλη µια θυγατρική της Τεχεράνης, από τα εδάφη της Υεµένης, που σκόρπισαν µάλιστα τον τρόµο στη διεθνή ναυτιλία τότε στην Ερυθρά Θάλασσα, όπως τώρα επιχειρούν και πάλι οι Φρουροί της Επανάστασης στα Στενά του Ορµούζ. Στον λίγο χρόνο που µεσολάβησε από την επικράτηση του Ισραήλ στις δυνάµεις της σιιτικής τροµοκρατίας και της τζιχάντ εµπεδώθηκε ένα κλίµα συνεργασίας και θετικών συσχετισµών στη βάση ενός αµερικανικού σχεδιασµού διαδρόµου από την Ευρώπη (Ελλάδα) στην Ινδία µέσω Μέσης Ανατολής.

Στην παρούσα φάση εξελίσσεται, µετά τον λεγόµενο «πόλεµο των 12 ηµερών» το προηγούµενο καλοκαίρι των ισραηλινών δυνάµεων µε τη συνδροµή και πάλι των Αµερικανών, µια τελική σύγκρουση. Ένας ολοκληρωτικός πόλεµος εναντίον των µουλάδων και των Φρουρών, που εκτός των άλλων σκοτώνουν αδιακρίτως κατά χιλιάδες τους πολίτες του κράτους τους εφόσον αυτοί διαµαρτύρονται ζητώντας δικαίωµα στην ελευθερία, την ευηµερία και τη ζωή. Ο πόλεµος αυτός µε πρωτοβουλία της Τεχεράνης επεκτάθηκε και απειλεί όλα τα κράτη στην εν γένει περιοχή. Ακριβώς επειδή ο πόλεµος είναι τακτικός και µε επίσηµες δυνάµεις, θα είναι οριστικός ως προς την «κεφαλή του φιδιού».

Το ιερατείο και τους Φρουρούς της Επανάστασης. Είναι ήδη δεδοµένο ότι την επόµενη ηµέρα αυτού θα καθίσουν σε ένα τραπέζι και θα συζητήσουν σοβαρά για µια «νέα τάξη» συλλογικής ασφάλειας τα έθνη, τα κράτη, οι ηγεσίες, από την Ελλάδα µέχρι την Ινδία. Στην κορυφή του τραπεζιού φυσικά ο Αµερικανός πρόεδρος Τραµπ, κάπου στα µέσα της δεύτερης θητείας του. Η αποφασιστικότητα αυτού του πολέµου και οι συνέπειες θα υπαγορεύσουν την εγγύτητα και την εφικτότητα µιας νέας «εγκάρδιας συµφωνίας» µεταξύ ιστορικών αντιπάλων. Έχει συµβεί και στην Ευρώπη αυτό τον προηγούµενο αιώνα.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή