Πολλοί ήταν εκείνοι που στην Ελλάδα, πριν από δύο εβδοµάδες, επικεντρώνονταν στο πολιτικό προσκήνιο και παρασκήνιο µε οπτική τις επόµενες εκλογές. Κατά µία έννοια ενώ οι κάλπες θα στηθούν σε περίπου 12 µήνες θεωρούσαν ότι το περιβάλλον µέχρι τότε, αλλά και το πολιτικό πλαίσιο θα έπρεπε να θεωρείται προδιαγεγραµµένο και σταθερό. Η κύρια αντίληψη που είχε δηµιουργηθεί σχετικά µελετούσε τα ζητήµατα και προπάντων προβλήµατα της καθηµερινότητας και πώς ή σε ποιον βαθµό αυτά επιβάρυναν τη δηµοσκοπική εικόνα της διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Υπήρχαν ταυτόχρονα αναφορές ή καλύτερα επικρίσεις ακόµη και από το εσωτερικό της Κεντροδεξιάς ή πρώην πρωθυπουργών όπως οι κύριοι Καραµανλής και Σαµαράς που ασκούσαν αιχµηρή ή αρκούντως υπαινικτική κριτική στις επιλογές του πρωθυπουργού σε σχέση µε την Τουρκία.

Και ύστερα ήρθε ο πόλεµος. Συντεταγµένα στρατιωτικά οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επιτέθηκαν -προληπτικά- στο Ιράν και το θεοκρατικό καθεστώς των Αγιατολάχ και των Φρουρών της Επανάστασης. Ο πόλεµος εξελίχθηκε µε ραγδαίο ρυθµό σε ολόκληρη τη γεωπολιτική περιοχή αφού η Τεχεράνη επέλεξε να αντιµετωπίσει την επίθεση στέλνοντας πυραύλους όχι µόνον απέναντι στο Ισραήλ αλλά και σε όλα τα κράτη των Αράβων: από τη Μεσόγειο µέχρι τον Κόλπο. Ακόµη και στην Κύπρο έφθαναν drones από την επικράτεια του Λιβάνου όπου εδρεύουν οι δυνάµεις της σιιτικής Χεζµπολάχ απειλώντας τις βρετανικές βάσεις εκεί αλλά και όλο το νησί. ∆έκα ηµέρες µετά παραπάνω από 15 χώρες έχουν εµπλακεί µε άµεσο ή έµµεσο -αµυντικό- τρόπο στον πόλεµο. Οι τιµές της ενέργειας έχουν εκτιναχθεί, τα θαλάσσια περάσµατα δεν προσφέρουν συνθήκες ασφάλειας στη διέλευση, οι αεροπορικές συνδέσεις από την Ασία στην Ευρώπη έχουν χάσει κάθε κανονικότητα. Οι όποιες προσεγγίσεις για πολιτική, συσχετισµούς κοµµάτων και δυναµική στις επόµενες εκλογές δεν ισχύουν πλέον. Οι συνθήκες έχουν αλλάξει δραµατικά. Πολλά ζητήµατα που έµοιαζαν πολύ σηµαντικά πριν από λίγες ηµέρες, ακόµη και πρόσωπα ή τοποθετήσεις ή ατζέντες, σήµερα πλέον δεν παίζουν κανέναν σηµαντικό ρόλο. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη προχώρησε σε συγκεκριµένες επιλογές και αποφάσεις στέλνοντας πολεµικά πλοία και µαχητικά αεροπλάνα στην Κύπρο για διασφάλιση της αµυντικής ικανότητας του νησιού. Η έκφραση «η Κύπρος δεν κείται µακράν» κυριάρχησε και δικαίως. Αντιπυραυλικά συστήµατα έστειλε η Αθήνα και στην Κάρπαθο για την προστασία των ∆ωδεκανήσων. Πολύ σηµαντικό, η Ελλάδα κινήθηκε µε αποφασιστικότητα και συγκρότηση ως εµπροσθοφυλακή της Ευρώπης στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ΚΥΣΕΑ λειτούργησε πράγµατι ως Συµβούλιο Εθνικής Ασφαλείας. Η Ελλάδα δεν χάθηκε στη µετάφραση, ούτε σε αµήχανες αναζητήσεις αυτήν τη φορά. Κινήθηκε µε στρατηγική συνέπεια, δυναµισµό, ευστοχία στις επιλογές της και συνοχή στις αποφάσεις της.

Αυτό για να συµβεί προϋποθέτει ηγεσία και συνοχή στις αποφάσεις. Αυτό που δεν µπορεί να συµβεί καθόλου αυτονόητα σε κυβερνήσεις συνασπισµού και από πρωθυπουργούς χωρίς εµπειρίες, απαλλαγµένους από ιδεοληψίες και ανασφάλειες άλλων εποχών. Η Ελλάδα δικαιώθηκε στις επιλογές της αυτές. Μια σειρά ευρωπαϊκών δυνάµεων, ειδικά αυτών µε ναυτική παράδοση και ισχύ, πλην της Βρετανίας που παρουσιάσθηκε σε δυστοκία αποφάσεων και στρατηγικής, έσπευσαν µε πρώτη τη Γαλλία στην προστασία της Κύπρου. Της προεδρεύουσας αυτήν την περίοδο στο Ευρωπαϊκό Συµβούλιο και απώτατου ορίου ανατολικά στη Μεσόγειο της Ένωσης. Η διακυβέρνηση Μητσοτάκη δικαιώθηκε στις επιλογές της και στην κλειστή επονοµαζόµενη ατζέντα «εθνικών θεµάτων», αφού η αµυντική θωράκιση της Κύπρου παραπέµπει και στην εφαρµογή για πρώτη φορά του ενιαίου αµυντικού χώρου.

Το αεροπλανοφόρο «Σαρλ ντε Γκολ» κινείται ήδη σήµερα προς τις ακτές της Κύπρου, ενώ πέραν των ελληνικών δυνάµεων πλειάδα πολεµικών πλοίων από Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ολλανδία, Γερµανία το συνοδεύουν προς την Κύπρο. Τα µηνύµατα της τριµερούς συνάντησης Μακρόν - Χριστοδουλίδη - Μητσοτάκη δεν αφορούν µόνον την Κύπρο και την Ευρώπη, αλλά και την ασφάλεια των θαλάσσιων περασµάτων από το Ορµούζ και τον Ινδικό στη Μεσόγειο και το Σουέζ. Ο πόλεµος έχει πολλαπλές προκλήσεις και συνέπειες και γι’ αυτούς που µόνον αµυντικά εµπλέκονται σε αυτόν. Είναι θέµα ηγεσίας και όχι µόνον στρατηγικής η εξυπηρέτηση των εθνικών συµφερόντων σε τέτοιες συνθήκες. Οι εκλογές έπονται και επηρεάζονται σαφώς από αυτές τις πραγµατικότητες και αναγκαιότητες.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή