Χθες ήταν ημέρα κοινοβουλευτικού ελέγχου. Και όπως ήταν εύλογο, υπήρχε ερώτηση από τον βουλευτή Αλ. Καζαμία της Πλεύσης Ελευθερίας προς τον υπουργό Ενέργειας κ. Παπασταύρου για το επίμαχο δημοσίευμα της αμερικανικής εφημερίδας «Wall Street Journal» (WSJ) πριν περίπου από μία εβδομάδα περί απειλής τάχα της πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα, Κίμπερλι Γκιλφόιλ, προς τον υπουργό Παπασταύρου, ύστερα από έντονη διαφωνία σε κάποιο γεύμα περί δυνατότητας «πτώσης της κυβέρνησης στην Ελλάδα όπως στη Ρουμανία».

Το δημοσίευμα ανακάτευε τον Κάθετο Διάδρομο με λόμπινγκ και επιχειρούσε να εμπλέξει την Κίμπερλι Γκιλφόιλ σε παράτυπες για το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τακτικές προώθησης και επιρροής, προβάλλοντας με υπαινικτικό τρόπο εικασίες αλλά και μια συγκεκριμένη συνομιλία. Η συνομιλία είχε σαφή στόχο να προκαλέσει σύγχυση και εμπλοκές στην Ελλάδα και σε άλλες βαλκανικές και ευρωπαϊκές χώρες, αλλά και ζητήματα στην πρέσβη Γκιλφόιλ στο Κογκρέσο. Ακριβώς επειδή το δημοσίευμα ήταν στη «WSJ», και το υπέγραφαν τέσσερις δημοσιογράφοι με « βαρύ» βιογραφικό, προκλήθηκε θόρυβος και αλυσιδωτές αντιδράσεις. Στο ελληνικό Κοινοβούλιο ο υπουργός Ενέργειας κ. Παπασταύρου απάντησε στα ερωτήματα με παρρησία και λογική . «Θέλω να είμαι απόλυτα ακριβής και σαφής. Δεν τέθηκε ποτέ αίτημα πίεσης ή απειλής της χώρας μας να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια ούτε βέβαια κάτι τέτοιο θα μπορούσε να γίνει ανεκτό. Οι αποφάσεις μας, όπως γνωρίζετε, λαμβάνονται με γνώμονα μόνο το εθνικό συμφέρον και το όφελος των Ελλήνων πολιτών». Προσθέτοντας ότι «οι σχέσεις Ελλάδας – ΗΠΑ σήμερα είναι σε ιστορικά υψηλό επίπεδο. Είναι πιο στενές και σταθερές από ποτέ. Στηρίζονται σε αμοιβαίο σεβασμό».

Ειδικά για τον τομέα της ενέργειας υπενθύμισε ότι πέρυσι ο υπουργός Εσωτερικών και Επικεφαλής του Συμβουλίου Ενεργειακής Κυριαρχίας των ΗΠΑ, κ. Doug Burgum, σε μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που επισκέφθηκε ήταν και η χώρα μας την οποία χαρακτήρισε στρατηγικό ενεργειακό εταίρο των ΗΠΑ. Επίσης, ο κ. Παπασταύρου επισήμανε ότι έχει συναντηθεί με τον υπουργό Ενέργειας των ΗΠΑ κ. Ράιτ εννέα φορές μέσα στους τελευταίους 12 μήνες. Μάλιστα αναφέρθηκε στα επίπεδα συνεργασίας μεταξύ ελληνικών και αμερικανικών ομίλων όχι μόνον στον Κάθετο Διάδρομο (Atlantic SEE-LNG [ΑΚΤΩΡ-ΔΕΠΑ] -VENTURE GLOBAL LNG) αλλά και σε σχέση με την έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων εντός της ελληνικής επικράτειας (Exxon Mobil – CHEVRON) ή σε επίπεδο data centers (ΔΕΗ – ΑΜΑΖΟΝ στη Δυτική Μακεδονία), θυμίζοντας το υπό ίδρυση Ενεργειακό Κέντρο Ανατολικής Μεσογείου που αποτελεί τη βάση της συμμαχίας 3+1 (Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, ΗΠΑ), και το οποίο πολύ πιθανό να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης με τον Μ. Ρούμπιο την επερχόμενη εβδομάδα. Από την πλευρά του πρώην πρέσβη στην Ελλάδα κ. Πάιατ, επί προεδρίας Μπάιντεν, υπήρξε άμεση και σαφής αντίδραση.

Το ερώτημα που παραμένει είναι πώς η «Wall Street Journal» πρόβαλλε διαφωνία μεταξύ της αμερικανικής και ελληνικής πλευράς για τον Κάθετο Διάδρομο. Πώς μπορεί η ελληνική κυβέρνηση να διαφώνησε για την προώθησή του, αφού εμπίπτει σε στενά συμφέροντα της χώρας μας που θα αποτελέσει ενεργειακό κόμβο μέσω της Αλεξανδρούπολης για την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη συμπεριλαμβανομένης της Βαλκανικής; Υπάρχει κάποια σύγκριση μεταξύ της πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα και σε εκείνη στη Ρουμανία όταν ο εκλεκτός των πολιτών στις δημοσκοπήσεις ετέθη σε δικαστική απαγόρευση ως «φιλορώσος» με ανοιχτή ευρωπαϊκή παρέμβαση; Ιλίε Μπολογιάν απέναντι σε Κάλιν Γκεοργέσκου.

Φυσικά υφίσταται ανταγωνισμός εταιρειών και ομίλων τόσο στην Ελλάδα όσο και στις ΗΠΑ, αλλά μπορεί αυτό να δικαιολογήσει τέτοια δημοσιεύματα; Υπάρχουν σίγουρα γεωπολιτικές εντάσεις και διαφορετικές λογικές οι οποίες ενδεχομένως ακουμπούν τις διπλωματικές αντιπροσωπείες των ΗΠΑ σε διαφορετικές χώρες. Κάποιοι στις ΗΠΑ μπορεί να θυμήθηκαν και την εποχή Μπράιζα στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και να επιθυμούν η διαδρομή του αμερικανικού LNG να περνά από την Τουρκία. Αλλά έχουν περάσει είκοσι χρόνια από τότε. Έχουν αλλάξει δομικά τα δεδομένα. Καταληκτικά: Μήπως τελικά στη «Wall Street Journal» παραλογίζονται;

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Απογευματινή