Χρώµατα, φρου φρου κι αρώµατα
Άρθρο γνώμης
Η διαφορά µεταξύ κυβέρνησης και των πολιτικών αντιπάλων της είναι ότι αυτή προσπαθεί µε συγκεκριµένα µέτρα να επιλύσει τα προβλήµατα, ενώ οι πολιτικοί αντίπαλοί της στην κυριολεξία αερολογούν
Κανείς δεν αµφισβητεί, ούτε η κυβέρνηση, ότι, παρά την αποκατάσταση της κανονικότητας και την οικονοµική βελτίωση, προβλήµατα υπάρχουν. Βεβαίως αυτοί που βλέπουν το ποτήρι µισογεµάτο και όχι µισοάδειο κρίνουν τα πράγµατα υπό το πρίσµα γεγονότων, όπως ότι σε περιόδους εορτών δεν βρίσκεις δωµάτιο σε ξενοδοχείο αν θέλεις να εκδράµεις, ενώ και τα εστιατόρια είναι γεµάτα, όπως αποκάλυψαν οι εστιάτορες, κάνοντας απολογισµό των φετινών εορτών.
Η διαφορά µεταξύ κυβέρνησης και των πολιτικών αντιπάλων της είναι ότι αυτή προσπαθεί µε συγκεκριµένα µέτρα να επιλύσει τα προβλήµατα, ενώ οι πολιτικοί αντίπαλοί της στην κυριολεξία αερολογούν. Κάποιοι θα πουν πως εκ της θέσεώς της είναι υποχρεωµένη να επιλύσει τα προβλήµατα που παραµένουν στη διάρκεια της θητείας της. Σωστό. Αλλά από την άλλη, οι υπόλοιποι, που θέλουν να πάρουν τη θέση της κυβέρνησης, θα πρέπει µε συγκεκριµένες προτάσεις να πείσουν τον κόσµο και όχι να επαναπαύονται είτε στην κόπωσή του είτε επειδή µερίδα του κόσµου εµφανίζεται να ζητά αλλαγή, χάριν πειραµατισµού, καθώς, όπως και να το κάνουµε, δεν είναι δυνατόν να µην έχει επωφεληθεί από την επάνοδο στην κανονικότητα και στη σταθερότητα που σήµερα βιώνουµε.
Ο κ. Τσίπρας, λ.χ., επειδή του αρέσουν προφανώς τα χρώµατα, παροµοίασε µε µαύρο το 2025 - που υπό µία έννοια για εκείνον ήταν µαύρο, αν αναλογιστεί κάποιος τι του «έσυραν» οι πρώην σύντροφοί του. Και το 2026 το χρωµάτισε µε το πορτοκαλί ως πλέον φωτεινό. ∆εν ξέρουµε αν εννοούσε ως φωτεινό το 2026 επειδή θα ξαναµπεί στην πολιτική, αλλά ίσως θα έπρεπε να το σκουρύνει λιγάκι, διότι, προσώρας τουλάχιστον, βλέπει την πλάτη ενός άλλου µεσσία, της κ. Καρυστιανού.
Η οποία θεωρεί αυτάρεσκα ότι η Ενωσή της ή το Κίνηµά της -δεν ξέρουµε ακόµη τι θα είναι- έχει... ιερούς σκοπούς. Ενδεχοµένως να εννοεί ότι θα εντάξει στο κόµµα της ιερωµένους, διότι δεν µπορεί κανείς να διακρίνει την ιερότητα σκοπών και µάλιστα στην πολιτική, η οποία, όπως έχει πει κάποιος προσδιορίζοντας την έννοιά της, «τα λάθη είναι ανθρώπινα, το να τα καταλογίζεις σε άλλους είναι πολιτική»!
Βεβαίως, καλές είναι οι απαντήσεις στις δηµοσκοπήσεις, στην έρευνα των οποίων περιλαµβάνεται και το υπό ίδρυση κόµµα της συγκεκριµένης κυρίας. Το ζήτηµα είναι τι θα πουν οι δηµοσκοπήσεις όταν κατά την προεκλογική περίοδο θα αρχίσουν οι δηµόσιες συνεντεύξεις, κυρίως στην τηλεόραση, και θα ερωτάται η κυρία για τις θέσεις της στα ελληνοτουρκικά, στην οικονοµία και διάφορα άλλα περισσότερο πρακτικά θέµατα και θα αποκαλύπτεται τότε η γύµνια θέσεων και η άγνοια. Εκτός και αν η κοινωνία βεβαίως -διότι σε δηµοκρατία ζούµε- θέλει νέα πρόσωπα ασχέτως των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους, την έλλειψη όµως των οποίων την πληρώνει ακριβά η ίδια...
Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Απογευματινή
Η διαφορά µεταξύ κυβέρνησης και των πολιτικών αντιπάλων της είναι ότι αυτή προσπαθεί µε συγκεκριµένα µέτρα να επιλύσει τα προβλήµατα, ενώ οι πολιτικοί αντίπαλοί της στην κυριολεξία αερολογούν. Κάποιοι θα πουν πως εκ της θέσεώς της είναι υποχρεωµένη να επιλύσει τα προβλήµατα που παραµένουν στη διάρκεια της θητείας της. Σωστό. Αλλά από την άλλη, οι υπόλοιποι, που θέλουν να πάρουν τη θέση της κυβέρνησης, θα πρέπει µε συγκεκριµένες προτάσεις να πείσουν τον κόσµο και όχι να επαναπαύονται είτε στην κόπωσή του είτε επειδή µερίδα του κόσµου εµφανίζεται να ζητά αλλαγή, χάριν πειραµατισµού, καθώς, όπως και να το κάνουµε, δεν είναι δυνατόν να µην έχει επωφεληθεί από την επάνοδο στην κανονικότητα και στη σταθερότητα που σήµερα βιώνουµε.
Ο κ. Τσίπρας, λ.χ., επειδή του αρέσουν προφανώς τα χρώµατα, παροµοίασε µε µαύρο το 2025 - που υπό µία έννοια για εκείνον ήταν µαύρο, αν αναλογιστεί κάποιος τι του «έσυραν» οι πρώην σύντροφοί του. Και το 2026 το χρωµάτισε µε το πορτοκαλί ως πλέον φωτεινό. ∆εν ξέρουµε αν εννοούσε ως φωτεινό το 2026 επειδή θα ξαναµπεί στην πολιτική, αλλά ίσως θα έπρεπε να το σκουρύνει λιγάκι, διότι, προσώρας τουλάχιστον, βλέπει την πλάτη ενός άλλου µεσσία, της κ. Καρυστιανού.
Η οποία θεωρεί αυτάρεσκα ότι η Ενωσή της ή το Κίνηµά της -δεν ξέρουµε ακόµη τι θα είναι- έχει... ιερούς σκοπούς. Ενδεχοµένως να εννοεί ότι θα εντάξει στο κόµµα της ιερωµένους, διότι δεν µπορεί κανείς να διακρίνει την ιερότητα σκοπών και µάλιστα στην πολιτική, η οποία, όπως έχει πει κάποιος προσδιορίζοντας την έννοιά της, «τα λάθη είναι ανθρώπινα, το να τα καταλογίζεις σε άλλους είναι πολιτική»!
Βεβαίως, καλές είναι οι απαντήσεις στις δηµοσκοπήσεις, στην έρευνα των οποίων περιλαµβάνεται και το υπό ίδρυση κόµµα της συγκεκριµένης κυρίας. Το ζήτηµα είναι τι θα πουν οι δηµοσκοπήσεις όταν κατά την προεκλογική περίοδο θα αρχίσουν οι δηµόσιες συνεντεύξεις, κυρίως στην τηλεόραση, και θα ερωτάται η κυρία για τις θέσεις της στα ελληνοτουρκικά, στην οικονοµία και διάφορα άλλα περισσότερο πρακτικά θέµατα και θα αποκαλύπτεται τότε η γύµνια θέσεων και η άγνοια. Εκτός και αν η κοινωνία βεβαίως -διότι σε δηµοκρατία ζούµε- θέλει νέα πρόσωπα ασχέτως των ικανοτήτων και δυνατοτήτων τους, την έλλειψη όµως των οποίων την πληρώνει ακριβά η ίδια...
Δημοσιεύθηκε στην Κυριακάτικη Απογευματινή
En