EnΜόνον οι ''κόκκινοι'' εξ όλων
Aνάλυση
Το µεν ΚΚΕ θεώρησε ότι η τελετή άφιξης της φρεγάτας «Κίµων» ήταν για «να εξοικειωθούµε µε την κουλτούρα του πολέµου». Η δε Οµάδα Γυναικών Σαλαµίνας που κατευθύνεται από το κόµµα, αγνόησε τον τουρκικό κίνδυνο και µίλησε για ιµπεριαλιστικά σχέδια
Δεν προξενεί κατάπληξη βεβαίως για όσους γνωρίζουν στοιχειώδη ιστορικά γεγονότα της σύγχρονης Ελλάδος ότι το ελληνικό ΚΚΕ (που αποτελεί και µία από τις µουσειακές εκδοχές της κοµµουνιστικής ιδεολογίας στον δυτικό κόσµο, αν όχι και παγκοσµίως) υπήρξε η µόνη παράταξη που σχεδόν εχλεύασε την απόκτηση της νέας φρεγάτας από το Πολεµικό Ναυτικό. Και αυτό διότι αποδίδει µε ανιστόρητη εµµονή τις αµυντικές δαπάνες της χώρας στις επιταγές του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αγνοώντας προκλητικά τον εξ Ανατολών κίνδυνο, περίπου ως µη υπαρκτό. Άλλωστε και ιστορικά, όπως θα καταδειχθεί κατωτέρω, οι Έλληνες κοµµουνιστές που ήταν πάντα προσκολληµένοι στη Μόσχα είχαν µία… διακριτική αντιµετώπιση της Τουρκίας.
Αυτό που µπορεί να πει κανείς είναι κρίµα να τυφλώνει µία φαντασιακή αντιµετώπιση της πραγµατικότητας την κρίση ενός κόµµατος, το οποίο και σοβαρό είναι και συνεπές σε αυτό που πιστεύει και που τα µέλη του, έστω και αν διαφωνεί κάθετα κανείς µαζί τους, δεν έχουν σχέση µε τα σούργελα που βλέπουµε να κινούνται σήµερα στην πολιτική σκηνή του τόπου. Το µεν κόµµα θεώρησε ότι η τελετή άφιξης της φρεγάτας «Κίµων» ήταν για «να εξοικειωθούµε µε την κουλτούρα του πολέµου». Η δε Οµάδα Γυναικών Σαλαµίνας η οποία κατευθύνεται από το ΚΚΕ, σε µία ανάλογη αντίδραση µε εκείνη του κόµµατος και σε επίσης ανιστόρητη προσέγγιση, καθώς αγνοεί τον τουρκικό κίνδυνο, «βροντοφώναξε» ότι όλα αυτά αποτελούν ιµπεριαλιστικά σχέδια και ότι δεν ανέχονται οι γυναίκες αυτές να πληρώνουν εκείνες και οι οικογένειές τους τους εµπορικούς πολέµους µεταξύ των µονοπωλίων! Άλλα λόγια ν΄ αγαπιόµαστε, µε την πρόσθετη παρατήρηση ότι δεν πρέπει να ξεχνάµε πως για τους κοµµουνιστές ιµπεριαλιστές είναι µόνο οι Αµερικανοί και όχι οι Ρώσοι.
Και επειδή προλογικώς αναφερθήκαµε στη διακριτική στάση των κοµµουνιστών απέναντι στην Τουρκία, να θυµίσουµε για όποια ιστορική σηµασία έχει -και προφανώς έχει- ότι ανεξαρτήτως των εκ των υστέρων απόψεων που διατυπώθησαν από ιστορικής άποψης για τη σκοπιµότητα της ελληνικής εκστρατείας στη Μικρά Ασία, εξαιτίας της παρότρυνσης των Μεγάλων ∆υνάµεων, το ΚΚΕ ευθύς εξαρχής δεν σταµάτησε να επιδιώκει να ενσπείρει την ηττοπάθεια στο Μέτωπο. Είναι ενδεικτικό ότι διά των προπαγανδιστικών µέσων που διέθετε την εποχή εκείνη έφτασε να παροτρύνει ακόµη και σε λιποταξία τους Έλληνες στρατιώτες! Προσκείµενες στο ΚΚΕ εφηµερίδες έγραφαν: «Το Κόµµα µας ανέπτυξε σοβαρή αντιπολεµική δράση στο µέτωπο και στα µετόπισθεν κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεµο… Το Κόµµα µας εκτέλεσε το διεθνικιστικό χρέος του, γιατί ο πόλεµος του 1919-1922 ήταν από ελληνικής πλευράς άδικός και επιθετικός».
Στις 12 Ιουλίου του 1935 ο «Ριζοσπάστης» έγραφε: «Αν δεν νικιόµασταν στη Μικρασία η Τουρκία θα ήταν σήµερα πεθαµένη και µεις µεγάλη Ελλάδα… γι’ αυτό δεν λυπηθήκαµε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα µας στη Μικρασία µα και την επιδιώξαµε…». Ήταν όµως η στάση αυτή αποτέλεσµα των κοµµουνιστικών αναλύσεων περί ενός «ιµπεριαλιστικού πολέµου» όπως διατεινόταν το ΚΚΕ ή αντιπροσώπευε η στάση αυτή τα σοβιετικά συµφέροντα, καθώς η Μόσχα είχε συνάψει τον Απρίλιο του 1920 συµφωνία µε την Τουρκία και εποµένως συνέφερε τη Σοβιετική Ένωση να ηττηθεί η Ελλάδα; (σ.σ. επρόκειτο για το Σύµφωνο Λένιν - Ατατούρκ).
Στις 12 Σεπτεµβρίου του 1944 σε παράνοµο έντυπο της οργανώσεως ΠΑΟ είχε δηµοσιευθεί το Σύµφωνο του Πετριτσίου που είχαν υπογράψει εκ µέρους του ΚΚΕ ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο Ντούσαν ∆ασκάλωφ εκ µέρους του Κοµµουνιστικού Κόµµατος της Βουλγαρίας. Εκτός από τον σκοπό που εξυπηρετούσε το συγκεκριµένο σύµφωνο και που ήταν η εγκαθίδρυση στη Βαλκανική µιας Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών ∆ηµοκρατιών που θα περιελάµβανε την Ελλάδα, τη Μακεδονία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία προβλεπόταν επίσης να αποτελέσουν ανεξάρτητη και αυτόνοµη ∆ηµοκρατία υπό τον έλεγχο της ΕΣΣ∆ Ρωσίας η Ισταµπούλ (sic-δεν αναφέρεται ως Κωνσταντινούπολη) και τα Στενά των ∆αρδανελλίων…
Είναι το ολιγότερο αφελές το ΚΚΕ να λησµονεί τον τουρκικό αναθεωρητισµό και ό,τι αυτό σηµαίνει για τις βλέψεις της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, προκειµένου να προωθεί θέσεις που δεν έχουν καµία σχέση µε την πραγµατικότητα καθώς εµµένει σε παρωχηµένα ιδεολογήµατα.
Να θυµίσουµε εποµένως σε αυτούς που είτε λησµονούν είτε σκοπίµως αγνοούν ότι:
Πρώτον, η Τουρκία είναι παγίως συντονισµένη στη συνέχιση ενός διαλόγου µε την Ελλάδα, πέραν του αναγνωρισµένου από τη χώρα µας πλαισίου. ∆ηλαδή επί των θεµάτων που δεν θεωρούσε η Ελλάδα ότι είναι αντικείµενα διαλόγου.
∆εύτερον, η Τουρκία δεν αίρει την πολεµική απειλή του casus belli, στην περίπτωση που η Ελλάδα προχωρούσε στην επέκταση των χωρικών υδάτων της.
Τρίτον, η Τουρκία µάς υπενθυµίζει ότι έχει ζωτικά συµφέροντα στο Αιγαίο, κάτι που σε τελευταία ανάλυση νοµιµοποιείται να το επικαλεσθεί, ύστερα από τη συµφωνία της Μαδρίτης. Με αποκορύφωµα το ιδεολόγηµα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που προβάλλει τα τελευταία χρόνια.
Τέταρτον, κατά την Τουρκία οποιαδήποτε διεθνής συµφωνία για να υλοποιηθεί πρέπει να είναι αποδεκτή και από αυτήν και να µη γίνεται καταχρηστική εφαρµογή της από την άλλη χώρα.
Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή
Αυτό που µπορεί να πει κανείς είναι κρίµα να τυφλώνει µία φαντασιακή αντιµετώπιση της πραγµατικότητας την κρίση ενός κόµµατος, το οποίο και σοβαρό είναι και συνεπές σε αυτό που πιστεύει και που τα µέλη του, έστω και αν διαφωνεί κάθετα κανείς µαζί τους, δεν έχουν σχέση µε τα σούργελα που βλέπουµε να κινούνται σήµερα στην πολιτική σκηνή του τόπου. Το µεν κόµµα θεώρησε ότι η τελετή άφιξης της φρεγάτας «Κίµων» ήταν για «να εξοικειωθούµε µε την κουλτούρα του πολέµου». Η δε Οµάδα Γυναικών Σαλαµίνας η οποία κατευθύνεται από το ΚΚΕ, σε µία ανάλογη αντίδραση µε εκείνη του κόµµατος και σε επίσης ανιστόρητη προσέγγιση, καθώς αγνοεί τον τουρκικό κίνδυνο, «βροντοφώναξε» ότι όλα αυτά αποτελούν ιµπεριαλιστικά σχέδια και ότι δεν ανέχονται οι γυναίκες αυτές να πληρώνουν εκείνες και οι οικογένειές τους τους εµπορικούς πολέµους µεταξύ των µονοπωλίων! Άλλα λόγια ν΄ αγαπιόµαστε, µε την πρόσθετη παρατήρηση ότι δεν πρέπει να ξεχνάµε πως για τους κοµµουνιστές ιµπεριαλιστές είναι µόνο οι Αµερικανοί και όχι οι Ρώσοι.
Και επειδή προλογικώς αναφερθήκαµε στη διακριτική στάση των κοµµουνιστών απέναντι στην Τουρκία, να θυµίσουµε για όποια ιστορική σηµασία έχει -και προφανώς έχει- ότι ανεξαρτήτως των εκ των υστέρων απόψεων που διατυπώθησαν από ιστορικής άποψης για τη σκοπιµότητα της ελληνικής εκστρατείας στη Μικρά Ασία, εξαιτίας της παρότρυνσης των Μεγάλων ∆υνάµεων, το ΚΚΕ ευθύς εξαρχής δεν σταµάτησε να επιδιώκει να ενσπείρει την ηττοπάθεια στο Μέτωπο. Είναι ενδεικτικό ότι διά των προπαγανδιστικών µέσων που διέθετε την εποχή εκείνη έφτασε να παροτρύνει ακόµη και σε λιποταξία τους Έλληνες στρατιώτες! Προσκείµενες στο ΚΚΕ εφηµερίδες έγραφαν: «Το Κόµµα µας ανέπτυξε σοβαρή αντιπολεµική δράση στο µέτωπο και στα µετόπισθεν κατά τον Ελληνοτουρκικό πόλεµο… Το Κόµµα µας εκτέλεσε το διεθνικιστικό χρέος του, γιατί ο πόλεµος του 1919-1922 ήταν από ελληνικής πλευράς άδικός και επιθετικός».
Στις 12 Ιουλίου του 1935 ο «Ριζοσπάστης» έγραφε: «Αν δεν νικιόµασταν στη Μικρασία η Τουρκία θα ήταν σήµερα πεθαµένη και µεις µεγάλη Ελλάδα… γι’ αυτό δεν λυπηθήκαµε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα µας στη Μικρασία µα και την επιδιώξαµε…». Ήταν όµως η στάση αυτή αποτέλεσµα των κοµµουνιστικών αναλύσεων περί ενός «ιµπεριαλιστικού πολέµου» όπως διατεινόταν το ΚΚΕ ή αντιπροσώπευε η στάση αυτή τα σοβιετικά συµφέροντα, καθώς η Μόσχα είχε συνάψει τον Απρίλιο του 1920 συµφωνία µε την Τουρκία και εποµένως συνέφερε τη Σοβιετική Ένωση να ηττηθεί η Ελλάδα; (σ.σ. επρόκειτο για το Σύµφωνο Λένιν - Ατατούρκ).
Στις 12 Σεπτεµβρίου του 1944 σε παράνοµο έντυπο της οργανώσεως ΠΑΟ είχε δηµοσιευθεί το Σύµφωνο του Πετριτσίου που είχαν υπογράψει εκ µέρους του ΚΚΕ ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο Ντούσαν ∆ασκάλωφ εκ µέρους του Κοµµουνιστικού Κόµµατος της Βουλγαρίας. Εκτός από τον σκοπό που εξυπηρετούσε το συγκεκριµένο σύµφωνο και που ήταν η εγκαθίδρυση στη Βαλκανική µιας Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών ∆ηµοκρατιών που θα περιελάµβανε την Ελλάδα, τη Μακεδονία, τη Βουλγαρία και τη Σερβία προβλεπόταν επίσης να αποτελέσουν ανεξάρτητη και αυτόνοµη ∆ηµοκρατία υπό τον έλεγχο της ΕΣΣ∆ Ρωσίας η Ισταµπούλ (sic-δεν αναφέρεται ως Κωνσταντινούπολη) και τα Στενά των ∆αρδανελλίων…
Είναι το ολιγότερο αφελές το ΚΚΕ να λησµονεί τον τουρκικό αναθεωρητισµό και ό,τι αυτό σηµαίνει για τις βλέψεις της Τουρκίας απέναντι στην Ελλάδα, προκειµένου να προωθεί θέσεις που δεν έχουν καµία σχέση µε την πραγµατικότητα καθώς εµµένει σε παρωχηµένα ιδεολογήµατα.
Να θυµίσουµε εποµένως σε αυτούς που είτε λησµονούν είτε σκοπίµως αγνοούν ότι:
Πρώτον, η Τουρκία είναι παγίως συντονισµένη στη συνέχιση ενός διαλόγου µε την Ελλάδα, πέραν του αναγνωρισµένου από τη χώρα µας πλαισίου. ∆ηλαδή επί των θεµάτων που δεν θεωρούσε η Ελλάδα ότι είναι αντικείµενα διαλόγου.
∆εύτερον, η Τουρκία δεν αίρει την πολεµική απειλή του casus belli, στην περίπτωση που η Ελλάδα προχωρούσε στην επέκταση των χωρικών υδάτων της.
Τρίτον, η Τουρκία µάς υπενθυµίζει ότι έχει ζωτικά συµφέροντα στο Αιγαίο, κάτι που σε τελευταία ανάλυση νοµιµοποιείται να το επικαλεσθεί, ύστερα από τη συµφωνία της Μαδρίτης. Με αποκορύφωµα το ιδεολόγηµα της «Γαλάζιας Πατρίδας» που προβάλλει τα τελευταία χρόνια.
Τέταρτον, κατά την Τουρκία οποιαδήποτε διεθνής συµφωνία για να υλοποιηθεί πρέπει να είναι αποδεκτή και από αυτήν και να µη γίνεται καταχρηστική εφαρµογή της από την άλλη χώρα.
Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή
