Αν πιστέψουμε την προσέγγιση που κάνει στα ελληνικά πράγματα μία εκ των «σοφών» που έχει εντάξει στην ομάδα της για να τη συμβουλεύει η πρώην πρόεδρος κ.λπ. κ.λπ. και εν δυνάμει επικεφαλής κόμματος, τότε θα πρέπει να περιμένουμε μια επανάσταση, ενδεχομένως δε και αιματηρή. Μπορεί να μην έχουμε Βαστίλλη, αλλά έχουμε πικρή πείρα άλλων... επαναστάσεων, απριλιανών, που θα πρέπει κανείς να εύχεται να μην έχουν οι θιασώτες της επανάστασης κάτι τέτοιο στο μυαλό τους.

Η λύση της επαναστάσεως ως πρόταση ανήκει σε οικονομολόγο, πρώην πρύτανη μάλιστα στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, και συγκεκριμένα στην κ. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, η οποία διακρίνεται για τις ρηξικέλευθες απόψεις της. Για πρώτη φορά αναφέρθηκε σε αιματηρή επανάσταση όταν παρουσίαζε το βιβλίο της με σειρά άρθρων που είχε δημοσιεύσει κατά καιρούς με τίτλο εξίσου... αιμόφυρτο, «Η Ελλάδα που ματώνει».

Είχε πει λοιπόν ότι «η λύση για την Ελλάδα είναι η επανάσταση, η οποία θα είναι αιματηρή οπωσδήποτε». Όταν κλήθηκε να σχολιάσει εκείνες τις απόψεις της, είπε: «Οποιαδήποτε επανάσταση μπορεί να είναι και αιματηρή. Δεν είμαι υπέρ των αιματηρών επαναστάσεων, το είπα όμως αυτό και μπορεί να γίνει... Μια επανάσταση μπορεί να είναι πολλών φάσεων. Μια επανάσταση μπορεί να είναι αν πέσει αυτή η διακυβέρνηση η οικονομική και υπάρξει κάτι άλλο. Δεν αρκούν οι εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια, όπως φαίνεται». Δεν της αρκούν οι εκλογές. Άρα; Αλλά όπως είπα, η κ. Νεγρεπόντη-Δελιβάνη ανέκαθεν είχε ρηξικέλευθες απόψεις. Για παράδειγμα, σε ένα βιβλίο της, στην ουσία «βλέπει» ότι η φοροδιαφυγή -διότι αυτό είναι η παραοικονομία- έχει και τις θετικές της επιπτώσεις! Πρόκειται για το ενδιαφέρον, κατά τα άλλα, βιβλίο «Η οικονομία της παραοικονομίας στην Ελλάδα», όπου βλέπει και τα καλά της παραοικονομίας, ειδικά σε περιόδους κρίσεως, καθώς έτσι συντηρείται η κατανάλωση.

Συμπεραίνει δε ότι «η απλή καταδίωξη της παραοικονομίας, χωρίς την απαραίτητη γενικότερη πολιτική μιας ριζικής ανασυγκρότησης της αναπτυξιακής μας πορείας, δεν θα αποτελούσε ικανοποιητική λύση»! Καθώς λοιπόν έτσι έχουν τα πράγματα και δεδομένου ότι δεν βλέπει αναπτυξιακή πορεία της χώρας, η επανάσταση είναι ό,τι χρειάζεται. Προσωπικώς, αλλά φρονώντας ότι εκφράζω την πλειονότητα των Ελλήνων νοικοκυραίων, συμφωνώ με τις απόψεις Δελιβάνη για την παραοικονομία για έναν πιο πρακτικό λόγο. Άντε να τρέχεις μετά να βρεις υδραυλικό ή ηλεκτρολόγο, έτσι και τον φωνάξεις και μετά του ζητήσεις απόδειξη. Αυτή κι αν είναι η οικονομία της παραοικονομίας. Εγώ πάντως δεν πιστεύω ότι θα γίνει καμιά επανάσταση. Πρώτ’ απ’ όλα διότι από επαναστάσεις ως χώρα έχουμε χορτάσει και ως λαός τις έχουμε βαρεθεί, διότι είμαστε καλά βολεμένοι. Τι θα σου απαντούσαν άραγε οι επιτήδειοι αγρότες του ΟΠΕΚΕΠΕ, τότε που έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα, αν τους μιλούσες για επανάσταση;


Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή