Εδώ και επτά χρόνια, δηλαδή όσα είναι στην κυβέρνηση η Νέα Δημοκρατία, αυτό που διαπιστώνεται είναι ότι δεν υπάρχει αντιπολίτευση. Σοβαρή. Τα όσα συμβαίνουν στους κόλπους της, ειδικώς στη δεύτερη κυβερνητική θητεία της ΝΔ, αποτελούν πλούσιο ρεπερτόριο για θεατρική παράσταση. Κωμική βεβαίως, και είναι σίγουρο ότι σε άλλες εποχές ανάλογες επιθεωρήσεις θα είχαν πιένες.

O τόπος, και γενικώς κάθε ευνομούμενο και δημοκρατικά οργανωμένο κράτος, έχει ανάγκη από μια σοβαρή αντιπολίτευση. Αυτή παίζει τον ρόλο του ελεγκτικού μηχανισμού για τα πεπραγμένα μιας κυβέρνησης. Όχι βεβαίως υπό την έννοια ότι μπορεί να ανατρέψει μια κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία - ειδικώς μάλιστα στις περιπτώσεις του πολιτικού παχυδερμισμού που ζήσαμε επί ΣΥΡΙΖΑ. Όσο διότι, διά της αντιπολιτευτικής δράσης της, ενημερώνει τον κυρίαρχο λαό και του αποκαλύπτει τα κακώς κείμενα, έτσι ώστε αυτός να μπορεί να αντιδρά αναλόγως κάθε φορά που ασκεί το κυριαρχικό του δικαίωμα ή, με δυναμική συμπεριφορά, να ασκεί τη λεγόμενη λαϊκή πίεση προς την εκάστοτε κυβέρνηση.

Μια σωστή αντιπολίτευση, πέραν του ελεγκτικού της ρόλου, με τις επεξεργασμένες προτάσεις της, μπορεί να δρα και επιβοηθητικά αλλά και ουσιαστικά για το κυβερνητικό έργο. H απουσία μιας τέτοιας αντιπολίτευσης είναι εμφανέστατη, ενώ για το όποιο κύρος της διακρίνεται μάλλον για τα κωμικά στοιχεία των ενεργειών της, πέραν της τοξικότητας με την οποία δηλητηριάζει την κοινωνία, πιστεύοντας ότι το δηλητήριο αυτό θα την καταστήσει ελκυστική στα μάτια της κοινής γνώμης. Οι δημοσκοπήσεις βεβαίως δείχνουν το αντίθετο.

Oι όποιες ευκαιρίες είχε το υπό τη σημερινή του μορφή ιδιόρρυθμο ΠAΣOK να αναπτύξει τον αντιπολιτευτικό του ρόλο -όσο δηλαδή μπορεί και διατηρεί τον αξιωματικό του ρόλοκατέδειξαν την τεράστια πολιτική απειρία της σημερινής ηγετικής του ομάδας. Διότι αντιπολιτευόμενο με τον τρόπο που το έκανε, το μόνο που κατάφερε ήταν να υπενθυμίζει ουσιαστικώς πολυετή σοσιαλιστικά πεπραγμένα και τον τρόπο σκέψης των τότε κυβερνήσεων, που οδήγησαν το ΠAΣOK στην εκλογική του συντριβή και βεβαίως στη σημερινή του θέση, που απειλείται ακόμη και από μειράκια της πολιτικής, των οποίων οι βλέψεις μάλιστα είναι να κυβερνήσουν τον τόπο!!

Δεν είναι τυχαίο ότι δεξιόστροφα και αριστερόστροφα κόμματα της αντιπολίτευσης έχουν περίπου κοινό περιεχόμενο στην κριτική που ασκούν, όχι βεβαίως επειδή τους δίδεται κάποια ουσιαστική αφορμή, αλλά επειδή η αδυναμία άσκησης εποικοδομητικής κριτικής τα οδηγεί στη χρήση απλών πυροτεχνημάτων. Ακόμη και για το εξαιρετικά κρίσιμο και υπαρκτό για την κοινωνία ζήτημα της ακρίβειας σηκώνουν φωνή κόμματα της αντιπολίτευσης που όταν κυβέρνησαν με την πολιτική τους οδήγησαν σε μείωση του εισοδήματος των εργαζομένων. Ας διερωτηθούμε, μια και δεν το κάνουν οι ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Τέτοια ποιοτική ανεπάρκεια στον χώρο της αντιπολίτευσης που θα λάβει μέρος στις εκλογές - πόσο καλό είναι αυτό για τον τόπο;