Το είδαμε κι αυτό, κάτι βεβαίως που μόνο στην Ελλάδα, που είναι η σύγχρονη αυλή των θαυμάτων, θα μπορούσε να είχε συμβεί. Οι μεν παρεπιδημούντες εδώ Ιρανοί, ευθύς ως πληροφορήθηκαν τον θάνατο του αιμοσταγούς δικτάτορα Χαμενεΐ, συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία του Ιράν και άρχισαν να πανηγυρίζουν. Οι δε κάτοικοι της Τεχεράνης τουλάχιστον -διότι σε άλλα σημεία του Ιράν είναι δύσκολο να πληροφορηθεί κανείς τι συνέβη πανηγύριζαν μέσα στα σπίτια τους, με τις φωνές τους να ακούγονται στους δρόμους. Στην Ελλάδα, γνωστό και πολύ δυναμικό παρακλάδι του ΚΚΕ διαδήλωσε κατά του ιμπεριαλισμού και διαφόρων άλλων γραφικών, τασσόμενο -και το Κομμουνιστικό Κόμμα βεβαίως- υπέρ των μουλάδων!!

Φυσικά οι άνθρωποι θέλουν να είναι ανιστόρητοι, αφού ο ιδεολογικός τους φανατισμός δεν τους επιτρέπει την απλή γνώση των πραγμάτων. Προφανώς δε, αγνοούν ότι λ.χ. το 1978 το Ισραήλ είχε επιστρέψει στην Αίγυπτο τη Χερσόνησο του Σινά με μοναδική απαίτηση να αναγνωριστεί η ύπαρξή του! Τι πιο απλό; Και ότι 12 χρόνια αργότερα το Ισραήλ είχε αποσυρθεί, πάλι άνευ ανταλλαγμάτων, από τον Λίβανο -όπου άφησε ελεύθερο το έδαφος στη Χεζμπολάχ να εγκαταστήσει τις τρομοκρατικές της βάσεις- και το 2005 από τη Λωρίδα της Γάζας, που έγινε το ορμητήριο της Χαμάς, η οποία δρα τρομοκρατικά παρά τις αντιρρήσεις του προέδρου της Παλαιστινιακής Αρχής, που δεν θέλει κλιμάκωση της έντασης με το Ισραήλ!

Δεδομένου δε ότι οι Άραβες είναι μια ειδική κατηγορία από μόνοι τους, όχι μόνο κατήγγειλαν την Αίγυπτο για τις συμφωνίες της με το Ισραήλ, αλλά και έβαλαν τους φανατικούς ισλαμιστές να δολοφονήσουν τον τότε πρόεδρο της Αιγύπτου, τον Ανουάρ Σαντάτ. Τι δείχνουν όλα αυτά; Ότι ο στόχος συγκεκριμένης πλευράς των Αράβων είναι η εξάλειψη του Ισραήλ από τον χάρτη, στόχος που δεν διαφέρει και πολύ από τον αντίστοιχο του Χίτλερ. Στη Μέση Ανατολή ήταν προφανές ότι το «εκκρεμές του αίματος» θα αιωρείτο από τις τρομοκρατικές ενέργειες στον ανοικτό πόλεμο. Όπως λ.χ. συμβαίνει σήμερα. Στη Μέση Ανατολή οι δύο οργανώσεις, Χαμάς και Χεζμπολάχ, παρά την ημικρατική τους ιδιότητα δεν έχουν λησμονήσει τις τρομοκρατικές πρωτοβουλίες που υπαγορεύει μια τζιχάντ, ενώ και από τη δική τους πλευρά διατείνονται ότι οι στρατιωτικές ενέργειες του Ισραήλ αποτελούν κρατική τρομοκρατία, επικαλούμενες τις παράπλευρες απώλειες από τα κτυπήματά του. Με άλλα λόγια, θέλουν η δική τους δράση με τα στοιχεία της τρομοκρατίας να μένει αναπάντητη.

Επίσης δεν πρέπει να λησμονεί κανείς, βάσει της μέχρι σήμερα εμπειρίας, ότι όσοι Άραβες θέλουν την αναταραχή στην περιοχή προβάλλουν ως ένα πολύ καλό άλλοθι για τις βιαιότητές τους το κατά τα άλλα δίκαιο και ανθρωπιστικό αίτημα των Παλαιστινίων. Η κόλαση που δημιουργείται στην περιοχή κάθε φορά δεν πρόκειται να σταματήσει, όσο ο στόχος των φανατικών Αράβων είναι η εξάλειψη του κράτους του Ισραήλ…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή