Δεν περνάει μέρα σχεδόν που να μην έχουμε και ένα τρανταχτό επεισόδιο στη Βουλή, πάντοτε με γνωστούς πρωταγωνιστές – ονόματα δεν λέμε, οικογένειες δεν θίγουμε. Στην τελευταία παράσταση -διότι παράσταση συνηθίζουν να δίνουν και κάποιοι πολιτικοί αρχηγοί- ο πρόεδρος της Βουλής ζήτησε μάλιστα να σταλούν τα πρακτικά της συζητήσεως την ημέρα που έλαβε χώρα το νέο επεισόδιο, στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής. Ένα μάλιστα επιχείρημα που διατυπώθηκε με αφορμή τις εκατέρωθεν με ιδιαίτερη οξύτητα αντεγκλήσεις ήταν ότι στα θεωρεία βρίσκονταν και παρακολουθούσαν παιδιά. Οπότε τι εικόνα θα σχημάτιζαν;

Λάθος επιχείρημα. Πρώτ’ απ’ όλα δεν θα έπρεπε οι αυριανοί πολίτες να μαθαίνουν εξ απαλών ονύχων για το σημερινό τουλάχιστον επίπεδο του πολιτικού κόσμου, ώστε όταν έλθει η ώρα να είναι προσεκτικά στις εκλογικές και γενικά πολιτικές τους επιλογές; Επομένως τα επεισόδια αυτά έχουν λίαν διδακτικό χαρακτήρα. Κάτι δηλαδή σαν την παλιά Αγωγή του Πολίτου.

Από την άλλη πλευρά ας μη μας πιάνει και πολύ πόνος, σήμερα για τα παιδιά. Δεν είναι τα παιδάκια του παρελθόντος. Σίγουρα ανάμεσά τους θα είναι και κάποια που όλο και κάποιον συμμαθητή ή συμμαθήτρια θα έχουν τραμπουκίσει. Ή κάποιοι μπουμπούκι -ή μπομπούκα- θα έχει πετάξει κανένα μπουκάλι στην πλάτη καθηγητού ή καθηγήτριας. Σημείωση: Ο καθηγητής σίγουρα θα έχει κάτσει σαν κότα μη τυχόν προκαλέσει ψυχικά τραύματα στον τραμπούκο. Ή στο κοριτσάκι που θα έχει βάλει πλώρη για influencer. Για να μην πω για πιάτσα στη Συγγρού.

Πάντως στην περίπτωση που τέτοια κοινοβουλευτικά περιστατικά έχουν τον παραπάνω διδακτικό τους χαρακτήρα, η αλήθεια είναι ότι ακυρώνουν σχετικά πρόσφατη πρόταση της παρούσης στήλης, που μεταξύ άλλων πρότεινε να έχει και τη συνταγματική της κατοχύρωση, τώρα που πρόκειται να αναθεωρηθεί ο Καταστατικός Χάρτης της χώρας. Και η πρόταση ήταν όπως οι ενδιαφερόμενοι να ασχοληθούν με την πολιτική, να υποχρεούνται μεταξύ άλλων, κατά την υποβολή της υποψηφιότητάς τους να προσκομίζουν βεβαίωση ψυχιάτρου για την ψυχική υγεία τους και τη νοητική τους ισορροπία. Για κάποιον δε που πρόκειται να αναλάβει υπουργικό χαρτοφυλάκιο η υποχρέωση θα ήταν πιο αυστηρή. Το χαρτί που θα προσκόμιζε θα έπρεπε να έχει σφραγίδα αλλοδαπού επιστήμονος. Για να είμαστε σίγουροι.

Το δίλημμα επομένως όσον αφορά το χαρτί του τρελλίατρου είναι αν θα πρέπει να εμείνουμε στη διαπαιδαγώγηση περί της εγχώριας πολιτικής των παιδιών ή να κατοχυρωθούμε οι υπόλοιποι έναντι κάθε παλαβού ή παλαβής που νομοθετεί κιόλας παίζοντας τις τύχες μας στα ζάρια του φευγάτου μυαλού τους. Η πρόταση πάντως, ανεξαρτήτως του παραπάνω διλήμματος, είναι ρηξικέλευθος και θα αποτελούσε διεθνές πρότυπο προς εφαρμογήν. Υπενθυμίζω σχετικώς ότι ο πρόεδρος Χαναάν της Ζιμπάμπουε σοδόμιζε τους υπουργούς του! Οφείλω επίσης να τονίσω ότι με ανάλογη πρόταση πρόλαβε τη στήλη ο σύγχρονος Έλληνας φιλόσοφος, Στέλιος Ράμφος, που κάτι ξέρει περισσότερο…

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή