Μία από τις διευρύνσεις που επιχειρεί ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, αλλά η οποία έχει προκαλέσει εσωκομματικές αντιδράσεις, αφορά το πρόσωπο του καθηγητή Θεοδόση Πελεγρίνη. Όχι μόνο διότι προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ που δεν αποτελεί και το καλύτερο διαπιστευτήριο. Αλλά και διότι ο ίδιος o κ. πρύτανης έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό περισσότερο από τις υποκριτικές του απόπειρες παρά από την ακαδημαϊκή του πορεία. Γεννημένος στο Σουδάν ο Θεοδόσης Πελεγρίνης κατάφερε να εξελιχθεί μέχρι το αξίωμα του πρυτάνεως, χωρίς όμως να φροντίζει να προστατεύει το καθηγητικό του κύρος, χάνοντας την ισορροπία μεταξύ των δύο ιδιοτήτων: του καθηγητού και του «ηθοποιού».

Το πάντρεμα της Φιλοσοφίας, την οποία διδάσκει και του θεάτρου που επιμένει να υπηρετεί, αποτελεί απωθημένο του καθηγητή Πελεγρίνη καθώς θεωρεί ότι οι δύο αυτοί χώροι είναι «εξόχως συγγενικοί και συμπληρωματικοί». Έτσι, παρασυρμένος από την πεποίθησή του ότι πρέπει να συζευχθούν οι δύο κλάδοι με κουμπάρο τον ίδιο, επί μία εξαετία παρουσίαζε 14 θεατρικά έργα στο Μέγαρο Μουσικής, ενώ το 2011 μετέφερε τη θεατρική σκηνή του σε μπαρ του Κολωνακίου παρουσιάζοντας τρεις δικούς του θεατρικούς μονόλογους με τίτλο «Φθορά, Φθορά, Φθορά».

Εκεί, μπροστά στο έκπληκτο κοινό, που ενδεχομένως δεν ήταν πληροφορημένο για την προσωρινή μετατροπή του μπαρ σε θεατρική σκηνή Πελεγρίνη, ακούστηκε ο κατά τα άλλα... παιδαγωγός πρύτανης να λέει κατάμουτρα στους παρισταμένους: «Γ@μώ την κοινωνία μου, γ@μώ τη σκρόφα, την ξέκ@λη την κοινωνία! Λες και δεν με γέννησε εμένα μάνα... Αν κι εδώ που τα λέμε, καλύτερα να μη μ’ είχε γεννήσει, νά ‘μουνα ένα από τα άπειρα σπέρματα του κ@ριόλη του πατέρα μου...κ.λπ. κ.λπ.»!~ Η λέξη «μπουφόνος» της θεατρικής διαλέκτου είναι η εξελληνισμένη εκδοχή του γαλλικού «bouffon», που σύμφωνα με το το Λεξικό Λαρούς σημαίνει έναν κωμικό χαμηλού επιπέδου.

Ως μπουφόνο έχουν περιγράψει είτε πολιτικοί είτε άνθρωποι της ακαδημαϊκής κοινότητας (στις κατ’ ιδίαν βεβαίως συζητήσεις τους) τον πρύτανη του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, τον Θεοδόση Πελεγρίνη. Και ασφαλώς το γεγονός αυτό σηματοδοτεί τους καιρούς που διανύουμε, αν λάβουμε υπ’ όψιν ότι οι δικοί μας πανεπιστημιακοί καθηγητές ήσαν γνωστοί από το κύρος τους και τα συγγράμματά τους...

Τα ξεσπάσματα αυτά προοδευτικότητας και ακομπλεξάριστης, υποτίθεται, προσέγγισης διαφόρων θεμάτων της επικαιρότητας στο παρελθόν, όταν ο κ. Πελεγρίνης ανήκε στην πολιτική, ενδεχομένως τα θεωρούσε απόδειξη προσόντων που θα μπορούσε κάποια στιγμή να ανταλλάξει ο κ. Πελεγρίνης σε κανένα ψηφοδέλτιο «λοιπών δημοκρατικών και προοδευτικών δυνάμεων».

Και τις δυνάμεις αυτές προφανώς τις βρήκε στο ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος του οποίου του αναγνωρίζει τα προσόντα που ο κ. Πελεγρίνης εδώ και πάνω από μία δεκαετία θέλησε να προβάλει. Άλλωστε από τις αρχές του 2011 είχε προσπαθήσει να είναι αρεστός σε κάθε αριστερή συνιστώσα, έτσι ώστε τελικά βρήκε στον ΣΥΡΙΖΑ κομματικό καταφύγιο. Τώρα το ΠΑΣΟΚ τον περιμένει με ανοικτές αγκάλες…


Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή