Κατ’ αρχάς δεν χωρεί αμφιβολία, διότι το απαιτεί η κοινή γνώμη, ότι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ πρέπει, εφόσον τεκμηριωθεί πλήρως η ενοχή τους για παράνομες πράξεις, να υποστούν τις κυρώσεις που επιβάλλει ο Νόμος. Και επειδή παρανόμησαν, αλλά και διότι ένα πολιτικό πρόσωπο δεν πρέπει να έχει περισσότερα δικαιώματα από τους υπόλοιπους πολίτες. Η Βουλή θα αποφασίσει για τις παραπομπές και η Δικαιοσύνη θα αποφανθεί. Μέχρις εδώ καλά.

Επίσης δεν χωρεί αμφιβολία ότι η συγκεκριμένη υπόθεση με την εμπλοκή προσώπων από το κυβερνών κόμμα είναι βούτυρο στο ψωμί της αντιπολίτευσης για να εγείρει θέματα ηθικής πολιτικής τάξης, σε μία περίοδο μάλιστα που αδυνατεί να αρθρώσει στοιχειώδη πολιτικό λόγο ο οποίος θα πιστοποιούσε ότι τινά των κομμάτων της έχουν τη δυνατότητα να κυβερνήσουν αξιόπιστα τη χώρα. Και δεν θα τα απέρριπτε η κοινωνία όπως πιστοποιούν όλες οι δημοσκοπήσεις από το 2019 μέχρι σήμερα. Όμως δεν είναι μόνο αυτός ο λόγος για τον οποίον συγκεκριμένα κόμματα της αντιπολίτευσης (και εννοούμε αυτά που έχουν κυβερνήσει τη χώρα) έχουν εξαπολύσει στην κυβέρνηση αυτή την επίθεση με αντικείμενο τη διαφθορά. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ειδικώς σε αυτό το ζήτημα, της διαφθοράς δηλαδή, που είναι απεχθές δικαιολογημένα στην κοινή γνώμη, τα κόμματα αυτά θεωρούν -με βάση το δικαστικό παρελθόν κορυφαίων μελών τουςότι «ισοφαρίζουν» τη Νέα Δημοκρατία, η οποία μέχρι τώρα δεν είχε υπόδικους.

Πρόκειται, με άλλα λόγια, για μία τεράστια υποκρισία, δεδομένου ότι θα μπορούσαν να παραμείνουν στο ζήτημα της παρανομίας και να μη μιλούν για γενικευμένη διαφθορά στο κυβερνών κόμμα αυτοί που:
  • Στη διακυβέρνησή τους, πολλές φορές, η Διεθνής Διαφάνεια με Εκθέσεις της είχε χαρακτηρίσει την Ελλάδα ως την πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης.
  • Στη διακυβέρνησή τους ο ίδιος ο Συνήγορος του Πολίτη σε Εκθέσεις του, πολλές φορές επισήμαινε ότι οι δημόσιες υπηρεσίες αρνούνταν να συνεργασθούν με την Υπηρεσία του διότι επεδίωκαν να συγκαλύψουν παράνομες πράξεις συγκεκριμένων υπαλλήλων και ιδιωτών.
  • Είδαν κορυφαίο στέλεχός τους να πηγαίνει φυλακή και επίσης στενός συνεργάτης πρωθυπουργού να ομολογεί ότι πήρε για το κόμμα από ξένη εταιρεία 1.000.000 μάρκα για το κόμμα! Το άλλο κόμμα που έχει περιβληθεί τον μανδύα του τιμητού είναι εκείνο που και αυτό είδε δύο κορυφαίους υπουργούς του να καταδικάζονται από την ελληνική Δικαιοσύνη για παρανομίες. Με άλλα λόγια, δεν επιδιώκεται κάποιου είδους κάθαρση όπως διατείνονται αλλά ένας ιδιόμορφος συμψηφισμός ώστε οι δικές τους «πομπές» να σβηστούν από τη μνήμη του ελληνικού λαού και να παραμείνει σε αυτήν μόνο η τελευταία πράξη που αφορά άλλους.

Και κάτι τελευταίο. Ίσως θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ μιας παρανομίας που προκύπτει από την ικανοποίηση ενός ρουσφετιού και μιας παρανομίας με χρηματικό αντικείμενο. Και ο νοών νοείτω…

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή