Συνήθως η πρόωρη πτώση φύλλων από δένδρα αποδίδεται συνήθως σε έλλειψη επαρκούς ποτίσματος. Στην πολιτική το βασικό είδος ποτίσματος είναι η ψήφος του κοινού. Δηλαδή καλό είναι «να βρέχει» ψήφους. Οπότε, η έλλειψη του συγκεκριμένου «ποτίσματος» στα κόμματα οδηγεί αναποφεύκτως στο φυλλορρόημα των κομματικών μελών είτε είναι απλώς στελέχη ή ακόμη και βουλευτές. Διότι προέχει η επιβίωση σ΄ αυτήν τη ζωή και η πολιτική είναι προσοδοφόρο επάγγελμα που δεν θέλει αυτός που έχει εμπλακεί σε αυτήν να το χάσει.

Λειψυδρία λοιπόν παρατηρείται στον χώρο της αντιπολίτευσης και κυρίως στα κόμματα της αυτοαποκαλούμενης Αριστεράς – δεδομένου ότι όπως έλεγε και ο Τσαρούχης στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις. Είτε δηλώσεις δηλαδή Αριστερός είτε πολιτικός. Η έλλειψη κομματικού ποτίσματος στον συγκεκριμένο χώρο, όπως τουλάχιστον δείχνουν οι δημοσκοπήσεις καθώς σε αυτές ούτε σταγόνα νερό, δηλαδή ψήφου, δεν κατευθύνεται, έχει ως συνέπεια το ένα μετά το άλλο τα στελέχη να κουνάνε μαντίλι. Τι ιδεολογίες και πράσιν΄ άλογα! Για την ακρίβεια «πράσσειν άλογα» που σημαίνει ότι δεν είμαι τρελός να κάτσω σε ένα κόμμα που στις εκλογές η κάλπη θα βγάλει την ψήφο του αρχηγού του και της παρέας του. Πάμε για άλλες πολιτείες, με τον αρχηγό άλλωστε μιας εκ των οποί ων συνδέονται από παλιά οι αποχωρούντες από αριστερά κόμματα. Πιστεύοντας δε αφελώς ότι μαζί του θα έχουν καλύτερη τύχη, είναι έμπλεοι ενθουσιασμού, παραβλέποντας ότι ο κοσμάκης τον έχει πάρει χαμπάρι και αυτοί που συγκεντρώνει δεν είναι παρά παλιές πολιτικοκομματικές αγάπες που δεν αρκούν πλέον για τη ρημάδα την καρέκλα της εξουσίας.

Βεβαίως δεν έχει το προνόμιο των αποχωρήσεων μόνο η Αριστερά, της οποίας οι κομματικοί ταξιδευτές θα έπρεπε να συστήσουν γραφείο ταξιδίων. Και από άλλα κόμματα και μάλιστα νεότευκτα παρατηρούνται αποχωρήσεις και ιδιαίτερα για λόγους ηθικής τάξεως και υποκρισίας, όπως προκύπτει από τις δηλώσεις των αποχωρούντων. Οπότε καλόν θα είναι η μερίδα εκείνη του εκλογικού σώματος που καθοδηγείται είτε από συναισθηματισμούς είτε από φανατισμό να κάνει τις αξιολογήσεις της ώστε να μην χτυπάει το κεφάλι της αργότερα, όπως συνήθως συμβαίνει ύστερα από επιπολαιότητες που έχουν κάνει.

Επίσης η κοινωνία που θα κληθεί κάποια στιγμή να ψηφίσει, θα πρέπει να λάβει υπ’ όψιν της γενικώς όλους αυτούς ή αυτές (και έχουμε σταμπάρει ορισμένες που είναι μόνιμοι κομματικοί ταξιδευτές) που σαν πεταλουδίτσες πηγαίνουν πότε από δω και πότε από κει επιζητώντας αγωνιωδώς να μην τους ξεβράσει η πολιτική. Λες και εκεί που θα πάνε θα εξασφαλίσουν και την πολιτική τους επιβίωση καθώς πιστεύουν ότι η νέα κομματική τους στέγη θα καλύψει τη δική τους ασημαντότητα. Παραβλέποντας βεβαίως ότι και το κόμμα στο οποίο πάνε για να διασωθούν είναι το ίδιο ασήμαντο με αυτούς.

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή