Φίλος, µου εκµυστηρεύτηκε ότι αφού έβαλε κάτω τα πράγµατα και έκανε και µία αναδροµή στα όσα έζησε σε σχέση µε την πολιτική ζωή του τόπου, κατέληξε στο συµπέρασµα ότι δεν πρόκειται να (ξανα)πάει να ψηφίσει. Η συλλογιστική του: Ή θα πρέπει να ψηφίσω αυτούς που µας κατέστρεψαν (και οι οποίοι κρύβονται σε µικρότερα πλέον κόµµατα) ή το κόµµα που έχει µείνει τόσο καιρό στην εξουσία και εµφανίζει σηµεία κυβερνητικής κόπωσης! Βεβαίως η τελευταία αυτή άποψη είναι και δυσερµήνευτη διότι αυτός που την προβάλλει πρέπει να έχει και επιχειρήµατα τα οποία να επιβεβαιώνουν ότι λόγω κόπωσης δεν µπορεί να κυβερνήσει ένα κόµµα που βρίσκεται καιρό στην εξουσία! Προσωπικώς πάντως πιστεύω ότι όσοι µιλούν κατά της αποχής, λένε πολιτικές κουταµάρες. ∆ιότι και η αποχή είναι πολιτική στάση που εκφράζει την αποδοκιµασία προς ορισµένο πολιτικό σύστηµα και τους εκπροσώπους του. Ας (αυτο) βελτιωθεί το σύστηµα και το βέβαιο είναι ότι η κάλπη θα αποτελεί και πρόκληση.

Έτσι κι αλλιώς είδαµε την περίοδο του ΣΥΡΙΖΑ ότι «άλλο» ψηφίζεις και «αλλο» σου προκύπτει... Τούτων ούτως εχόντων όπως λένε οι δηµοσκόποι, το παράδειγµα του φίλου θα το ακολουθήσουν ενδεχοµένως και άλλοι απογοητευµένοι. Άλλωστε για λόγους δικούς τους, που δεν τους δικαιολογούν όταν είναι αναγκασµένοι να απαντούν λακωνικά στις δηµοσκοπήσεις, µεγάλο τµήµα πολιτών θεωρεί ότι τα πράγµατα θα πάνε χειρότε ρα, η χώρα είναι σε λάθος κατεύθυνση και ότι το βιοτικό τους επίπεδο δεν θα βελτιωθεί! Οι δυνάµεις εποµένως που επηρεάζουν το εκλογικό αποτέλεσµα είναι δύο. Πρώτον, η αποχή δεδοµένου ότι δεν γνωρίζει a priori κανείς από ποιο κόµµα και σε τι έκταση θα είναι αυτοί που θα σκεφτούν όπως ο συνάδελφος. Η αποχή εποµένως στερεί τις ψήφους από το κόµµα που στο παρελθόν είχαν ψηφίσει. Η άλλη δύναµη είναι οι αναποφάσιστοι οι οποίοι (και αυτοί) κρίνουν τις εκλογές, όπως είναι η συνήθης επωδός των πολιτικών συµπερασµάτων ύστερα από κάθε δηµοσκόπηση και πριν από κάθε εκλογική αναµέτρηση.

Το ζητούµενο, πολλές φορές, δεν είναι αν αυτό ως διαπίστωση, αληθεύει. Αλλά, πόσοι αναποφάσιστοι και επί πόσο χρονικό διάστηµα παραµένουν στην κατάσταση αυτή, οι ισχυριζόµενοι ότι δεν έχουν καταλήξει στις επιλογές τους. Οι διενεργούµενες δηµοσκοπήσεις εµφανίζουν συνήθως ένα µεγάλο ποσοστό αναποφάσιστων, οι οποίοι τώρα έχουν διευρυνθεί και από την κατηγορία αυτών που υποστηρίζουν ότι θα ρίξουν λευκό. Το περίεργο είναι ότι, σύµφωνα µε την εµπειρία του παρελθόντος τουλάχιστον, ακόµη και όταν οι δηµοσκοπήσεις διενεργούνται εγγύς του χρόνου της αναµέτρησης και πάλι το σχετικό ποσοστό παραµενει υψηλό. Εφόσον λοιπόν οι ερωτώµενοι και απαντώντες «δεν έχω αποφασίσει ακόµη» αποτελούν µία σηµαντική πανελλαδική τάση, τότε πράγµατι κάθε εκλογική αναµετρηση έχει στοιχεία «ρουλέττας». Πρώτον, διότι οι αναποφάσιστοι αναδεικνύουν τις κυβερνήσεις και δεύτερον, επειδή αυτός που δεν έχει καταλήξει τι θα ψηφίσει (πολλές φορές µέχρι και την τελευταία στιγµή) είναι εύκολο να παρασυρθεί από «παράγοντες της τελευταίας στιγµής» και από συναιθηµατικές παρορµήσεις, επίσης της τελευταίας στιγµής.

Το µεγαλύτερο ποσοστό των αναποφάσιστων προέρχεται από την εκάστοτε κυβερνητική παράταξη, και σ΄ αυτό θα πρέπει να αποδοθεί η συγκριτικά µικρότερη σε ποσοστά συσπείρωση που παρατηρείται σε αυτήν. Η οποία πάντως συσπείρωση µπορεί να αυξηθεί όσο θα πλησιάζουµε στον χρόνο των εκλογών και οι εναλλακτικές λύσεις που υποτίθεται θα αντιπροσώπευαν άλλα κόµµατα είναι ανύπαρκτες. Εκείνο όµως που δεν πρέπει να λησµονεί η Νέα ∆ηµοκρατία είναι ότι µπορεί οι αναποφάσιστοι να περιλαµβάνονται σήµερα στα ατού της (τη στιγµή µάλιστα που διαπιστώνονται και µετακινήσεις ψηφοφόρων άλλων κοµµάτων προς αυτήν, µε το ισοζύγιο µεταξύ αυτών που την εγκαταλείπουν και αυτών που από άλλα κόµµατα λένε ότι θα την ψηφίσουν να είναι υπέρ της), πλην όµως, το κυµαινόµενο αυτό τµήµα του εκλογικού σώµατος που κρίνει κάθε φορά τις εκλογές, είναι και το πιο απαιτητικό. Ασφαλώς δε και το πιο αυστηρό στην αξιολογηση των κοµµατικών επιλογών που του προσφέρονται. Και επειδή όπως προαναφέρθηκε οι επιλογές είναι περιορισµένες, αν δεν είναι και ανύπαρκτες, αυτό είναι ένα τελευταίο στοιχείο το οποίο ευνοεί την κυβερνητική παράταξη.

Δημοσιεύθηκε στην Απογευματινή