Σε µια χώρα µε παντός είδους προβλήµατα και µε µια διεθνή συγκυρία να χτυπάει… κόκκινο, ζούµε στην εποχή της «καρυστιανιάδας», µε τη δράση και την κινητικότητα της Μαρίας Καρυστιανού να βρίσκεται κάθε µέρα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των ΜΜΕ. Μάλιστα, από τη στιγµή που η µέχρι πρότινος επικεφαλής του Συλλόγου Συγγενών Θυµάτων των Τεµπών έβαλε εαυτήν στο κάδρο της πολιτικής, µε την ιδιότητα της εν δυνάµει αρχηγού που έχει ως στόχο την ανάληψη της εξουσίας, η παράµετρος της δηµοσιότητάς της έχει πάρει πολύ διαφορετικές διαστάσεις και πολύ πιο σύντοµα απ’ ό,τι θα ανέµεναν άπαντες. Σήµερα, η απόσταση από την αρχική επαφή της Μαρίας Καρυστιανού µε την ελληνική κοινωνία και το εγχώριο µιντιακό σύστηµα ως το σύµβολο του αγώνα για τη δικαίωση των συγγενών των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στην τραγωδία του 2023 φαντάζει τεράστια.

Διαβάστε: Μαρία Γρατσία: Το προφίλ της δικηγόρου που συνοδεύει τη Μαρία Καρυστιανού στον "στίβο" της πολιτικής

Η εικόνα της, τόσο λόγω των προσωπικών της επιλογών όσο και εξαιτίας της αντιµετώπισης των ΜΜΕ, αλλά και του συνόλου του πολιτικού κόσµου, αρχίζει να καθιστά ανάµνηση την εποχή που οποιαδήποτε απόπειρα έκφρασης µιας ένστασης για τα λεγόµενα ή τη δραστηριότητά της αποτελούσε επικοινωνιακή καταδίκη για εκείνον που θα το αποτολµούσε. Το αποκορύφωµα αυτής της διαδικασίας που παρακολουθούµε όλοι τις τελευταίες ηµέρες ήταν οι αντιδράσεις… πασών των τηλεοπτικών εκποµπών, και όχι µόνο, για την τοποθέτησή της σχετικά µε τις αµβλώσεις. Πέραν της απειρίας που αναδείχθηκε µέσω αυτής της δήλωσης περί συνταγµατικά κατοχυρωµένου δικαιώµατος για τις γυναίκες από τη µια και δηµόσιας διαβούλευσης από την άλλη, η περίσταση αυτή φανέρωσε σε όλο της το µεγαλείο την πολιτική προσέγγιση της Μαρίας Καρυστιανού, µε φόντο την ίδρυση του νέου φορέα, γεγονός το οποίο εξηγεί απόλυτα το προφίλ των προσώπων που την πλαισιώνουν και τη µέθοδο µε την οποία οργανώνει το εγχείρηµά της.

Εκτός από την ξεκάθαρη στόχευση της προσέλκυσης των ακροατηρίων που είτε έχουν τραβήξει διαχωριστική γραµµή µε το παραδοσιακό πολιτικό σκηνικό είτε αισθάνονται οργή και απέχθεια γι’ αυτό, πλέον έγινε σαφές ότι ο χώρος στον οποίο επιλέγει να κινηθεί είναι εκείνος στα δεξιότερα του πολιτικού φάσµατος, προς τη Λαϊκή ∆εξιά ή ακόµη και την Ακροδιεξιά, όπως επισηµαίνουν οι αριστερών αναφορών µέχρι πρότινος υµνητές της. Με λίγα λόγια, η δεξαµενή όπου παραπέµπει αποτελείται από εκείνους που οµνύουν σταθερά στις παραδοσιακές κοινωνικές δοµές µέχρι και την τραµπικής µορφής ρητορική που έχει επικρατήσει εντός και εκτός Αµερικής. Μόνο που ο Τραµπ επέµεινε σε αυτή την επιχειρηµατολογία απέναντι σε όλους όσοι τον επέκριναν -απολύτως εύλογα για ορισµένες απόψεις του- και δικαιώθηκε, κερδίζοντας δύο φορές τις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ.

Εξακολουθεί δε να πρεσβεύει το ίδιο δόγµα µέχρι και σήµερα. Αντιθέτως, η πιο… άγουρη Μαρία Καρυστιανού προέβη σε µια προσπάθεια αναδίπλωσης µετά τον τηλεοπτικό σάλο που προκάλεσε η τοποθέτησή της στην πρώτη της «πολιτική» εµφάνιση σε κανάλι πανελλαδικής εµβέλειας. Ωστόσο, µέχρι την ώρα της κάλπης θα έχουµε να πούµε πολλά ακόµη για τη δράση της Μαρίας Καρυστιανού, αλλά και τον αντίκτυπό της στην κοινωνία.

Το µοναδικό σχόλιο που µπορεί να κάνει κανείς για την ώρα είναι ότι το χάσµα µεταξύ των συγγενών των θυµάτων και το ανάγλυφο που διαµορφώνεται βάζουν -λίγο πριν από την έναρξη της δίκης- σε δεύτερο πλάνο το ουσιώδες ζήτηµα της εξεύρεσης της αλήθειας και της απόδοσης των ευθυνών για το τραγικό δυστύχηµα, λίγες ηµέρες πριν από την τρίτη µαύρη επέτειο. ∆εν θα µπορούσε όµως να µην αναφερθεί κανείς και σε όλους εκείνους, από πολιτικούς που επένδυαν καθηµερινά στη σκληροπυρηνική ή και συνωµοσιολογική προσέγγιση της υπόθεσης των Τεµπών και πανελίστες µέχρι «σοβαρούς αρθρογράφους», οι οποίοι από εκεί που επικαλούνταν τη Μαρία Καρυστιανού σε κάθε ευκαιρία, την αποθέωναν, περίµεναν στην ουρά για µια της λέξη και την ανήγαν -δικαίως ή αδίκως- σε προσωποποίηση της κρατικής (ενίοτε και µητσοτακικής αναλγησίας), τώρα την περνάνε γενεές δεκατέσσερις.

Προφανώς γιατί µπήκε στα χωράφια τους σε ό,τι αφορά το πολιτικό κοµµάτι και επειδή έδωσε αφορµή για άλλου είδους σχολιασµό σε ό,τι αφορά τους τηλεσχολιαστές και τους αστέρες των social media. Λες και δεν γνώριζαν πού µπορεί να οδηγήσει το φλερτ µε λογικές πλατείας, και µάλιστα µε φόντο τον πόνο και της Μαρίας Καρυστιανού και των υπόλοιπων συγγενών των θυµάτων, και ο πειρασµός των ευχολογίων και του χαϊδέµατος των αυτιών. Λες και δεν τους δίδαξε τίποτα η πρόσφατη ιστορία…

Δημοσιεύτηκε στην Απογευματινή