Είναι σαφές ότι όσο περνάει ο καιρός, τόσο πιο ξεκάθαρο γίνεται ότι γι’ ακόµη µία φορά στη χώρα, οι εκλογές θα κριθούν από τον παράγοντα... τσέπη. Έτσι γινόταν πάντα, από την εποχή των παχιών αγελάδων ακολούθως στα χρόνια του µνηµονίου, µέχρι φυσικά και σήµερα.  

Αυτή ακριβώς εξάλλου η πραγµατικότητα, ήταν εκείνη που καθόρισε το αποτέλεσµα των εκλογικών αναµετρήσεων του 2023 και του 2025, αυτή θα κρίνει όπως είναι ηλίου φαεινότερο και το αντίστοιχο των επερχόµενων εθνικών καλπών. Σίγουρα, σκανδαλώδεις υποθέσεις όπως αυτές του ΟΠΕΚΕΠΕ ή των υποκλοπών διαµορφώνουν κλίµα, όπως και οι επιδόσεις της κυβέρνησης σε σηµαντικούς τοµείς της δηµόσιας ζωής όπως η Υγεία, η ασφάλεια, η εκπαίδευση ή το κρίσιµο συναισθηµατικά και ουσιαστικά µέτωπο των Τεµπών. Ωστόσο, ειδικά στην παρούσα συνθήκη της διεθνούς αβεβαιότητας και ρευστότητας η πραγµατική οικονοµία συνιστά µοιραία το σηµείο τοµής σε ό,τι αφορά τις προεκλογικές ισορροπίες. Πολλώ δε µάλλον όταν µιλάµε για µία κοινωνία που έχει δοκιµαστεί πρόσφατα από τη λαίλαπα της οικονοµικής ύφεσης, των περικοπών και των βίαιων µετασχηµατισµών σε επίπεδο καθηµερινής ζωής εξαιτίας της αλησµόνητης περιπέτειας της χρεοκοπίας.

Σε µια πρώτη ανάγνωση, η εν λόγω παραδοχή φαίνεται να ευνοεί την παρούσα κυβέρνηση, η οποία αφενός έχει συνδεθεί µε την έλευση της οµαλότητας στη χώρα, της συνεπακόλουθης ανάσας που δόθηκε στη µεσαία τάξη και αφετέρου της ανάδειξης της αναπτυξιακής της προοπτικής. Η εικόνα αυτή είναι αδιαµφισβήτητη σε σηµαντικό βαθµό και ταυτόχρονα µε τον φόβο του παρελθόντος, αλλά και µε την έλλειψη οποιασδήποτε πειστικής εναλλακτικής πρότασης από την αντιπολίτευση για τη διακυβέρνηση του αύριο, έφερε τη Ν∆ του Κυριάκου Μητσοτάκη σε απόλυτη θέση ισχύος κυρίως στον παραδοσιακό χώρο του λεγόµενου πολιτικού και κοινωνικού κέντρου που κατά κανόνα κρίνει πού θα κάτσει η µπίλια του εκλογικού αποτελέσµατος. Η οφθαλµοφανής όµως ένσταση έναντι της συγκεκριµένης κατάστασης έχει να κάνει µε το κατά πόσο τα... κανονάκια της «γαλάζιας» παράταξης αρκούν για να φέρουν ακόµη µία εµφατική νίκη που θα ισοδυναµεί µε µία επιπλέον τετραετία αυτοδυναµίας. Βλέπετε, σε διαφορετική περίπτωση και ανάλογα µε τη δυναµική που θα καταγράψει η διαφαινόµενη πρωτιά της Ν∆, είναι µαθηµατικώς βέβαιο ότι το πολιτικό σύστηµα θα εισέλθει στο πιο αισιόδοξο σενάριο, σε µια αγωνιώδη αναζήτηση σχηµάτων και ισορροπιών που σε αυτό το περιβάλλον θα µπορούσε να οδηγήσει σε απροσδιόριστες καταστάσεις. Εξάλλου, ακόµη και ένα τριήµερο ρευστότητας υπό συγκεκριµένες συνθήκες, θα µπορούσε να επιφέρει σοβαρές συνέπειες όπως συνοµολογεί το σύνολο των αξιόπιστων αναλυτών εντός των συνόρων.

Στο πλαίσιο αυτό οι κυβερνώντες καλούνται να επιδείξουν ανακλαστικά, τα οποία θα τους παρέχουν ευχέρεια κινήσεων από το βράδυ των εθνικών εκλογών και µετά (εφόσον επιβεβαιωθούν τα προγνωστικά περί πρώτης θέσης που φαίνεται τουλάχιστον δύσκολο να ανατραπούν) είτε στην κατεύθυνση του αφηγήµατος για µία νέα εκλογική αναµέτρηση που θα ξεκαθαρίσει οριστικά το τοπίο είτε για τη διευκόλυνση των διεργασιών για µία κυβέρνηση συνεργασίας µε ορίζοντα τετραετίας και όπως συνέβαινε σε ανάλογες καταστάσεις στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν. Ο δρόµος για τη στόχευση αυτή είναι ένας. ∆ίπλα στη συσπείρωση που προκάλεσε η κρίση στη Μέση Ανατολή πέριξ της κυβέρνησης όπως είθισται να συµβαίνει και ιδιαίτερα τώρα που δεν υπάρχει ισχυρός αντιπολιτευτικός παράγων, θα πρέπει να προστεθούν οι έµπρακτες αποδείξεις ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ακόµη τη δυνατότητα να δίνει λύσεις στο µέτρο του δυνατού, τόσο για τους οικονοµικά ασθενέστερους όσο και για την τάξη των... νοικοκυραίων, ο οποίος -και σε κάθε κρίσιµη στιγµή- καλείται να πληρώσει το… µάρµαρο. Σε αυτό το κάδρο θα πρέπει να συνυπολογίσει κάποιος και τη δυσαρέσκεια κοινωνικών οµάδων που παραδοσιακά συνιστούσαν τη ραχοκοκαλιά της «γαλάζιας» παράταξης, όπως εκείνη ενός µεγάλου κοµµατιού του αγροτικού κόσµου ή των ελεύθερων επαγγελµατιών. Η εξίσωση των παροχών και κυρίως των έκτακτων σε µία ευαίσθητη ακόµα οικονοµία όπως η ελληνική, είναι µια δύσκολη εξίσωση, όµως είναι ξεκάθαρο ότι κανένα «Fuel Pass» ή έκτο επίδοµα δεν θα είναι αρκετό αν υπάρξει συνέχεια ή κλιµάκωση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας.

Άλλωστε, η πεποίθηση µιας πιο αποτελεσµατικής διαχείρισης σε αυτό το µέτωπο και µάλιστα σε δύσκολες στιγµές παραµένει ίσως το µοναδικό πια µεγάλο πλεονέκτηµα στα µάτια των «θεσµικών» ψηφοφόρων της κυβέρνησης αυτής έναντι οποιασδήποτε άλλης επιλογής. Όσο... µπετονάρει, λοιπόν, το Μαξίµου αυτήν την κατηγορία πολιτών, τόσο θα αυξήσει τις πιθανότητας µιας θετικής περιρρέουσας ατµόσφαιρας προ των εκλογών. Αλλιώς, έχουµε µιλήσει επανειληµµένως για τους κινδύνους που παραµονεύουν.