Η Κλειώ Δενάρδου έχει κερδίσει δύο πρώτα βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, δύο δεύτερα, δύο τρίτα, το πρώτο βραβείο ερμηνείας και το βραβείο για τις περισσότερες συμμετοχές. Βραβεύτηκε στην Ολυμπιάδα Τραγουδιού με το πρώτο βραβείο καθώς και στα φεστιβάλ Βαρκελώνης, Μαγιόρκας, Ρίο Ντε Τζανέιρο, Βελιγραδίου, Βουλγαρίας και Πολωνίας. Η Κλειώ Δενάρδου δεν είναι μια ακόμα μια ιστορία… είναι η μέρος της ιστορίας του ελληνικού τραγουδιού. Και η συνέντευξη της στην εκπομπή «Μίλησε μου» είναι η… προσωποποίηση της φράσης: να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι.

Ο Γιώργος Κουβαράς φιλοξενεί μια από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του ελληνικού τραγουδιού. Η Κλειώ Δενάρδου μίλησε με συγκίνηση -και κανένα κόμπιασμα σε αναφορές χρονολογιών-, για τη ζωή και την πορεία της στη μουσική, αλλά και τις προσωπικές της επιλογές.

Η καριέρα της στο τραγούδι ξεκίνησε το 1963, σε μια εποχή έντονων μουσικών ζυμώσεων. Όπως η ίδια παραδέχεται, αρχικά δεν πίστευε ότι το λαϊκό τραγούδι της ταίριαζε. Ωστόσο, η πορεία της την οδήγησε σε σημαντικές συνεργασίες και σε συμμετοχές σε πολλά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, εμπειρίες που τη γέμισαν εικόνες, γνώση και επαφή με διαφορετικούς πολιτισμούς. Ιδιαίτερη σημασία για την ίδια είχαν πάντα οι ανθρώπινες σχέσεις. Τόνισε πως επιθυμεί να διατηρεί δεσμούς με συναδέλφους με τους οποίους συνεργάστηκε, θεωρώντας ότι ο αλληλοσεβασμός και η καλή συνεργασία είναι βασικά στοιχεία μιας μακρόχρονης πορείας.

Με ξεχωριστή φροντίδα αντιμετώπιζε – και συνεχίζει- την παρουσία της επί σκηνής. Για χρόνια είχε δίπλα της τη μοδίστρα Φροσούλα, η οποία επιμελούνταν τις εμφανίσεις της, καθώς, όπως αναφέρει: «Ήθελα να είμαι προσεγμένη επί σκηνής».

Κάνοντας έναν απολογισμό ζωής, δήλωσε γεμάτη: γνώρισε πολλά μέρη και ανθρώπους, ενώ στην προσωπική της ζωή μοιράζεται 55 χρόνια κοινής πορείας με τον σύζυγό της. Όταν μεγάλωσε το παιδί της, τα ταξίδια της περιορίστηκαν σε σύντομες, αστραπιαίες μετακινήσεις. Μάλιστα, στο pick σημείο της καριέρας της, επέλεξε συνειδητά να δώσει προτεραιότητα στον ρόλο της μητέρας, μια απόφαση που δεν μετάνιωσε ποτέ. Χαρακτηριστικά είπε: «Στο καλύτερο σημείο της καριέρας μου επέλεξα να είμαι περισσότερο μητέρα».

Η αγαπημένη τραγουδίστρια αναφέρθηκε και στη μεγάλη της ανεκπλήρωτη επιθυμία της να αποκτήσει ένα σπίτι στην πατρίδα της την Κέρκυρα.

Σε ό,τι αφορά το είδος του τραγουδιού που υπηρέτησε και υπηρετεί, είπε με νόημα: «Αγάπησα το ελαφρό τραγούδι, που αδικήθηκε στην Ελλάδα». Μιλώντας για τη σύγχρονη μουσική σκηνή, παρατήρησε ότι σήμερα υπάρχουν όμορφα τραγούδια που δεν ακούγονται όσο θα άξιζαν, όπως και πολλά από τα παλαιότερα δικά της. Αποκάλυψε ότι από νυχτερινά κέντρα με μπουζούκια έχει πάει μόνο μία φορά, στον Ζαμπέτα, ενώ λατρεύει πολλούς σύγχρονους καλλιτέχνες, αν και θεωρεί ότι το αυθεντικό λαϊκό τραγούδι, όπως το γνώρισε η ίδια, δεν υπάρχει πλέον.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον Σώτο Παναγόπουλο, τον οποίο θεωρεί πολύ σημαντικό για την ίδια (αναφέρεται στον αγαπημένο τραγουδιστή του Κωνσταντίνου Γ. Καραμανλή). Τέλος, μίλησε με θερμά λόγια για την όμορφη συνεργασία που είχε με τον Τόνυ Μαρούδα, κλείνοντας τη συνέντευξη με αναμνήσεις γεμάτες σεβασμό και αγάπη για το τραγούδι.

Δείτε τη νοσταλγική κουβέντα της με τον Γιώργο Κουβαρά εδώ: