Η υφυπουργός Τουρισμού, Αννα Καραμανλή, μιλά στα «Παραπολιτικά» από καρδιάς για τις δύσκολες εγκυμοσύνες της, για την ειλικρινή και ουσιαστική σχέση της με την υπουργό Όλγα Κεφαλογιάννη, για τη δημοσιογραφία και για τον έρωτα ως κινητήρια δύναμη στη ζωή.

Πώς είναι η σχέση σας με την υπουργό Τουρισμού, Ολγα Κεφαλογιάννη; Πώς είναι ως άνθρωπος;

Μας συνδέει μια σχέση ειλικρινούς και ουσιαστικής συνεργασίας, η οποία με τον καιρό έχει ενισχυθεί και εμβαθυνθεί, χτίζοντας, θέλω να πιστεύω, μια σχέση εμπιστοσύνης. Γνωρίζει σε βάθος τα ζητήματα του τουρισμού, έχει καθαρή στρατηγική σκέψη και έντονη εργασιακή πειθαρχία. Για μένα είναι μεγάλη τύχη να θητεύω δίπλα της και να μαθαίνω από την εμπειρία της. Ως άνθρωπος, η Ολγα Κεφαλογιάννη είναι γήινη, ουσιαστική και με ισχυρό αίσθημα ευθύνης. Παρότι, όπως καταλαβαίνετε, δεν τη ζω καθημερινά στην προσωπική της ζωή, αυτό που μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι ότι, παρά την απαιτητική καθημερινότητά της, φροντίζει να έχει πάντα χρόνο για τα παιδιά της. Είναι χαρακτηριστικό ότι, πριν μπει σε κάθε συνάντηση, επικοινωνεί με τα παιδιά της για να βεβαιωθεί ότι όλα είναι καλά

Εχετε δύο παιδιά. Πώς ήταν οι εγκυμοσύνες σας;

Πρώτα απ’ όλα, νιώθω βαθιά ευγνωμοσύνη. Ευγνωμοσύνη στον Θεό που με αξίωσε να αποκτήσω δύο υπέροχα παιδιά, τον Στρατή και την Ελισάβετ. Τίποτα δεν θεωρώ δεδομένο σε αυτό. Οι εγκυμοσύνες μου δεν ήταν εύκολες. Ειδικά η πρώτη ήταν ιδιαίτερα δύσκολη. Είχα έντονους εμετούς, μερική αποκόλληση και για τέσσερις μήνες ήμουν καθηλωμένη στο κρεβάτι. Ηταν μια περίοδος σωματικά και ψυχικά πολύ δύσκολη, γεμάτη αγωνία. Ακόμα πιο δύσκολη ήταν η εμπειρία του τοκετού στο δεύτερο παιδί μου. Η επισκληρίδιος δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε και όταν ρωτήθηκε ο τότε γιατρός μου, απάντησε ότι δεν θα χορηγήσει επιπλέον δόση, για να βιώσω τους πόνους της γέννας. Δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι θα ζούσα μια τόσο τραυματική εμπειρία, ειδικά σε μια εποχή που η επιστήμη έχει προχωρήσει τόσο πολύ. Παρ’ όλα αυτά όταν κρατάς το παιδί σου στην αγκαλιά σου, όλα αποκτούν άλλη διάσταση. Οι δυσκολίες δεν ξεχνιούνται, αλλά μπαίνουν σε ένα διαφορετικό πλαίσιο. Και αυτό που μένει πάνω απ’ όλα είναι η ευγνωμοσύνη και η δύναμη που σου δίνει η μητρότητα.

Θα λέγατε «ναι» σε έναν καινούργιο έρωτα;

Ο έρωτας είναι κινητήρια δύναμη. Σε ωθεί να προχωράς, να εξελίσσεσαι και να βλέπεις τον κόσμο με περισσότερη αισιοδοξία. Αν έλεγα «ναι» σε έναν καινούργιο έρωτα, θα το έκανα μόνο για μια σχέση ουσίας, μια σχέση βασισμένη στον σεβασμό, στη φροντίδα και στο πραγματικό ενδιαφέρον του ενός για τον άλλον. Για μένα, μια ουσιαστική σχέση σημαίνει συντροφικότητα στην καθημερινότητα, ειλικρίνεια και κατανόηση. Να υπάρχει χώρος να είσαι ο εαυτός σου, να μοιράζεσαι σκέψεις και ανησυχίες, αλλά και να χαίρεσαι με τις χαρές και τις επιτυχίες του άλλου, χωρίς ανταγωνισμό ή ανασφάλεια. Δεν με εκφράζουν οι επιφανειακές σχέσεις. Με ενδιαφέρει να υπάρχει η αίσθηση ότι προχωράς μαζί με έναν άνθρωπο που σε εκτιμά και τον εκτιμάς.

Ποιο είναι το όραμά σας στο υπουργείο Τουρισμού;

Το όραμά μου είναι ένας ελληνικός τουρισμός πιο ανθεκτικός και πιο δίκαιος. Ενας τουρισμός που δεν κρίνεται μόνο από τα ρεκόρ -όσο σημαντικά κι αν είναι-, αλλά από το πώς στηρίζει την κοινωνία και τους ανθρώπους που εργάζονται σε αυτόν. Κομβικό ρόλο σε αυτό το όραμα έχει η τουριστική εκπαίδευση. Αν δεν επενδύσουμε στους ανθρώπους του τουρισμού, δεν μπορούμε να μιλάμε για βιώσιμη ανάπτυξη. Γι’ αυτό εργαζόμαστε συστηματικά για την αναβάθμιση των σχολών μας, τη στενότερη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και τη δημιουργία πραγματικής προοπτικής για τους νέους, ώστε ο τουρισμός να αποτελεί συνειδητή επαγγελματική επιλογή και όχι λύση ανάγκης. Σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι έχουν γίνει ήδη σημαντικά και μετρήσιμα βήματα: οι σχολές μας στελεχώθηκαν με διοικητικό και εκπαιδευτικό προσωπικό για πρώτη φορά έπειτα από δεκαετίες, τα προγράμματα σπουδών εκσυγχρονίζονται και διαμορφώθηκε ένα θεσμικά κατοχυρωμένο ακαδημαϊκό μονοπάτι, που δίνει στους αποφοίτους των ΑΣΤΕ τη δυνατότητα κατάταξης σε τμήματα ΑΕΙ με κύριο αντικείμενο τις τουριστικές σπουδές. Παράλληλα, έχω την τιμή να προεδρεύω στην Επιτροπή Προσκυνηματικού Τουρισμού, έναν τομέα με τεράστιες προοπτικές για τη χώρα μας. Ο προσκυνηματικός τουρισμός μάς δίνει τη δυνατότητα να αναδείξουμε την πνευματική, πολιτιστική και ιστορική ταυτότητα της Ελλάδας, να ενισχύσουμε περιοχές εκτός των κλασικών τουριστικών διαδρομών και να επιμηκύνουμε την τουριστική περίοδο, με σεβασμό στον χαρακτήρα κάθε τόπου.

Σας λείπει η δημοσιογραφία;

Η δημοσιογραφία είναι κομμάτι της ταυτότητάς μου. Ημουν, είμαι και θα είμαι δημοσιογράφος. Σήμερα υπηρετώ έναν διαφορετικό ρόλο, με μεγάλη ευθύνη, αλλά ο τρόπος που σκέφτομαι, που ακούω και αντιλαμβάνομαι τι συμβαίνει γύρω μου είναι βαθιά δημοσιογραφικός. Η ΕΡΤ είναι το επαγγελματικό μου σπίτι και ένα κομμάτι της διαδρομής μου που με διαμόρφωσε. Οταν έρθει η ώρα να κλείσει ο κύκλος της πολιτικής, ξέρω από πού ξεκίνησα και πού θα επιστρέψω. Μέχρι τότε, είμαι απόλυτα προσηλωμένη στο σημαντικό έργο που μου έχει ανατεθεί.

Εχετε ένα τατουάζ στο χέρι. Τι συμβολίζει;

Το τατουάζ μου συμβολίζει την ισορροπία και τη δύναμη. Για μεγάλο χρονικό διάστημα στη ζωή μου είχα πολλές ευθύνες και δυσκολίες, αλλά δεν λύγισα. Ακόμα και στις δύσκολες στιγμές, ακόμα κι αν πέσω, ξέρω ότι έχω τη δύναμη να σηκώνομαι ξανά. Είναι κάτι που μου το έχει διδάξει ο πρωταθλητισμός: πειθαρχία, επιμονή και ικανότητα να συνεχίζεις ακόμα κι όταν τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Αυτό ακριβώς μου θυμίζει και το τατουάζ μου, να κρατώ την ισορροπία μου και να προχωρώ.

Πιστεύετε στον Θεό;

Ναι, πιστεύω στον Θεό και προσεύχομαι πολύ. Η πίστη είναι για μένα κάτι βαθιά προσωπικό, είναι ένας εσωτερικός διάλογος, μια στιγμή ησυχίας μέσα στη μέρα, που μου δίνει δύναμη, γαλήνη και καθαρή σκέψη. Ιδιαίτερα σε περιόδους με μεγάλη πίεση, η προσευχή με βοηθά να κρατώ ισορροπία, να θυμάμαι τι έχει πραγματική αξία και να αντιμετωπίζω τις δυσκολίες με περισσότερη ψυχραιμία και ταπεινότητα.





Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ''Παραπολιτικά''