EnΣε αυτό το νησί φυλάσσονται τα οστά του Αγίου Βαλεντίνου
Η ιστορία του
Τα λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου φυλάσσονται στον ρωμαιοκαθολικό ναό της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Μυτιλήνη από το 1908
Τα οστά του Αγίου Βαλεντίνου, κατεξοχήν αγίου των ερωτευμένων, φυλάσσονται εδώ και αιώνες σε ένα ελληνικό νησί στην άκρη του Αιγαίου, τη Μυτιλήνη, στον καθολικό ναό της πόλης.
Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι απότµηµα των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου βρίσκεται από το 1908 στον ρωμαιοκαθολικό ναό της Μυτιλήνης. Μάλιστα, στον ύμνο που ψάλλεται στις 14 Φεβρουαρίου, ο Άγιος αναφέρεται ως «της Μυτιλήνης καύχημα». Στη Λέσβο, το νησί της Σαπφούς και του Ελύτη, βρήκε το «καταφύγιό» του ο άγιος που συνδέθηκε παγκοσμίως με τον έρωτα.
Αποδείξεις για ελληνική καταγωγή του Αγίου Βαλεντίνου δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως ενδείξεις που ενισχύουν αυτή την εκδοχή. Η αρχαιότερη απεικόνισή του, με την ελληνική επιγραφή «Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ», βρίσκεται στην εκκλησία Santa Maria Antiqua του 6ου αιώνα στη Ρώμη, που αποτελούσε την ενορία των Ελλήνων της πόλης. Την αγιογράφηση και ανακαίνιση του ναού είχε παραγγείλει ο Έλληνας Πάπας Ιωάννης Ζ΄ (705–707) και ολοκληρώθηκε επί των διαδόχων του, μεταξύ των οποίων και ο τελευταίος Έλληνας Πάπας, Ζαχαρίας (741–752).
Πολλοί επισημαίνουν ότι η ελληνική επιγραφή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα λείψανα του Αγίου μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα μετά από 17 αιώνες, δεν θεωρείται τυχαία σύμπτωση.
Σύμφωνα με τον επικρατέστερο θρύλο, ο Βαλεντίνος ήταν ιερωμένος του 3ου αιώνα που πάντρευε κρυφά χριστιανικά ζευγάρια, παρά την απαγόρευση του αυτοκράτορα Κλαύδιου του Γοτθικού. Για τη δράση του συνελήφθη και φυλακίστηκε. Αρχικά του δόθηκε χάρη, όμως όταν προσπάθησε να προσηλυτίσει τον αυτοκράτορα στον Χριστιανισμό, καταδικάστηκε σε θάνατο διά λιθοβολισμού. Επειδή επέζησε, αποκεφαλίστηκε έξω από την πύλη Flaminia στις 14 Φεβρουαρίου του 169.
Άλλος θρύλος θέλει τον Βαλεντίνο πρώην επίσκοπο του Terni στην Umbria, σε κατ’ οίκον περιορισμό. Ο δικαστής Αστέριος του ζήτησε να θεραπεύσει τη θετή του κόρη που ήταν τυφλή. Ο Βαλεντίνος το κατάφερε και ζήτησε σε αντάλλαγμα να καταστραφούν τα ειδωλολατρικά αγάλματα και να βαπτιστεί ο δικαστής με την οικογένειά του. Η μεταστροφή αυτή οδήγησε τελικά και πάλι στη σύλληψη και τον αποκεφαλισμό του.
Άλλες παραδόσεις αναφέρουν ότι ευλογούσε γάμους στρατιωτών που δεν είχαν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους, παραβαίνοντας αυτοκρατορική εντολή, ή ότι μεσολάβησε για τη συμφιλίωση ενός ζευγαριού προσφέροντάς τους ένα τριαντάφυλλο από τον κήπο του.
Επί έναν αιώνα οστά του Αγίου προστάτη των ερωτευμένων βρίσκονταν κάτω από την Αγία Τράπεζα στον Καθολικό ναό της Μεταστάσεως, που βρίσκεται στην οδό Ερμού, στην κεντρική αγορά της Μυτιλήνης. Όμως οι κάτοικοι του νησιού δεν γνώριζαν ότι στην καθολική Εκκλησία υπήρχε απότμημα των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου.
Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο Άγιος Βαλεντίνος – κατά την αγιολογία της καθολικής εκκλησίας – βασανίστηκε κι αποκεφαλίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου 268 στη Φλαμίνια από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β΄ ή αλλιώς Γότθο.
Οι ακόλουθοί του τον έθαψαν στις κατακόμβες της Αγίας Πρισκίλλας. Το 1815 τα λείψανα αφαιρέθηκαν από τις κατακόμβες και στη συνέχεια δωρίθηκαν στον ιερέα ευγενή Ιωάννη – Βαπτιστή Longarini di S. Costanzo από το δουκάτο του Ουρμπίνο. Στη λειψανοθήκη τοποθετήθηκε και μια συνοδευτική περγαμηνή αυθεντικότητας.
Το 1907 τα λείψανα βρέθηκαν στον καθολικό ναό της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Μυτιλήνη, όπου υπήρχε τότε αξιόλογη κοινότητα καθολικών (Φραγκολεβαντίνοι). Δεν είναι γνωστή η ακριβής διαδρομή των λειψάνων, πιθανότατα μεταφέρθηκαν στη Μυτιλήνη από κάποιο απόγονο του Longarini di S. Costanzo (κατά κληρονομική διαδοχή από τον ίδιο) που μετανάστευσε στη Μυτιλήνη στο τέλος του 19ου αιώνα. Τα λείψανα είχαν τοποθετηθεί κάτω από το κεντρικό ιερό βήμα του καθολικού ναού της Μυτιλήνης και πιθανότατα είχαν δοθεί προς φύλαξη από τον κάτοχό τους στον τότε εφημέριο της Μυτιλήνης.
Στις 27 Απριλίου 1907 ο καθολικός Αρχιεπίσκοπος της Σμύρνης Δομήνικος Μαρέγκος πραγματοποίησε αυτοψία στα λείψανα και εξακρίβωσε την αυθεντικότητα τους, και κράτησε τμήματα προορισμένα για τη Ρώμη, τη Σμύρνη και τη δωρήτρια οικογένεια. Τελευταία κάτοχος των τιμίων λειψάνων ήταν η Λουκία Θεοφανοπούλου Bongigli, η οποία τα δώρισε στον καθολικό ναό της Μυτιλήνης.
Το 1990 και ενώ η κοινότητα των καθολικών στη Μυτιλήνη είχε μειωθεί σημαντικά ο Φραγκισκανός μοναχός Τορκουάτο Μορίνι μεταφέρει τα λείψανα στον ναό του Τάγματος των Καπουτσίνων των Αγίων Φραγκίσκου και Κλάρας της Αθήνας στην οδό Γκυϊλφόρδου 7 στην Αθήνα. Στις 12 Φεβρουαρίου 2009, έγινε η απότμηση τμήματος των λειψάνων από τον αρχιεπίσκοπο των Καθολικών των Αθηνών Νικόλαο, υπογράφτηκε ειδικό επίσημο έγγραφο της πράξης αυτής, παρουσία και του ιερατικώς προϊσταμένου τού παρεκκλησίου του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας, ιερομονάχου καπουτσίνου π. Γαβριήλ Ριγκέτο, και παραδόθηκαν στον αρχιεπίσκοπο Νάξου, Τήνου, Άνδρου και Μυκόνου με την ιδιότητα του αποστολικού τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Χίου (Χίος, Μυτιλήνη και Σάμος), προκειμένου να τα επαναφέρει στη Μυτιλήνη. Kάποια λείψανα λέγεται πως στάλθηκαν στην έδρα της Καθολικής Εκκλησίας, στη Ρώμη. Το 2014 τα λείψανα που βρίσκονταν στη Χίο μεταφέρθηκαν ξανά στη Μυτιλήνη και βρίσκονται στη καθολική εκκλησία της Μεταστάσεως της Θεοτόκου.
Φωτ.: stonisi.gr
Άγιος Βαλεντίνος: Στον ρωμαιοκαθολικό ναό της Μυτιλήνης τα λείψανά του από το 1908
Ο Άγιος Βαλεντίνος συγκαταλέγεται στους πιο γνωστούς αγίους παγκοσμίως, γεγονός που συνδέεται άμεσα με το ευγενές συναίσθημα του έρωτα, με το οποίο έχει ταυτιστεί το όνομά του. Η 14η Φεβρουαρίου έχει εξελιχθεί σε παγκόσμια γιορτή, με τραγούδια, ποιήματα, ταινίες και θεατρικές παραστάσεις αφιερωμένες στην αγάπη, ενώ γύρω από την ημέρα αυτή έχει στηθεί μια ολόκληρη βιομηχανία δώρων και εκδηλώσεων.Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι απότµηµα των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου βρίσκεται από το 1908 στον ρωμαιοκαθολικό ναό της Μυτιλήνης. Μάλιστα, στον ύμνο που ψάλλεται στις 14 Φεβρουαρίου, ο Άγιος αναφέρεται ως «της Μυτιλήνης καύχημα». Στη Λέσβο, το νησί της Σαπφούς και του Ελύτη, βρήκε το «καταφύγιό» του ο άγιος που συνδέθηκε παγκοσμίως με τον έρωτα.
Ο «Έλληνας» Άγιος Βαλεντίνος και οι ενδείξεις καταγωγής
Αποδείξεις για ελληνική καταγωγή του Αγίου Βαλεντίνου δεν υπάρχουν, υπάρχουν όμως ενδείξεις που ενισχύουν αυτή την εκδοχή. Η αρχαιότερη απεικόνισή του, με την ελληνική επιγραφή «Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΣ», βρίσκεται στην εκκλησία Santa Maria Antiqua του 6ου αιώνα στη Ρώμη, που αποτελούσε την ενορία των Ελλήνων της πόλης. Την αγιογράφηση και ανακαίνιση του ναού είχε παραγγείλει ο Έλληνας Πάπας Ιωάννης Ζ΄ (705–707) και ολοκληρώθηκε επί των διαδόχων του, μεταξύ των οποίων και ο τελευταίος Έλληνας Πάπας, Ζαχαρίας (741–752).Πολλοί επισημαίνουν ότι η ελληνική επιγραφή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τα λείψανα του Αγίου μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα μετά από 17 αιώνες, δεν θεωρείται τυχαία σύμπτωση.
Γιατί ο Άγιος Βαλεντίνος θεωρείται προστάτης των ερωτευμένων
Σύμφωνα με τον επικρατέστερο θρύλο, ο Βαλεντίνος ήταν ιερωμένος του 3ου αιώνα που πάντρευε κρυφά χριστιανικά ζευγάρια, παρά την απαγόρευση του αυτοκράτορα Κλαύδιου του Γοτθικού. Για τη δράση του συνελήφθη και φυλακίστηκε. Αρχικά του δόθηκε χάρη, όμως όταν προσπάθησε να προσηλυτίσει τον αυτοκράτορα στον Χριστιανισμό, καταδικάστηκε σε θάνατο διά λιθοβολισμού. Επειδή επέζησε, αποκεφαλίστηκε έξω από την πύλη Flaminia στις 14 Φεβρουαρίου του 169.Άλλος θρύλος θέλει τον Βαλεντίνο πρώην επίσκοπο του Terni στην Umbria, σε κατ’ οίκον περιορισμό. Ο δικαστής Αστέριος του ζήτησε να θεραπεύσει τη θετή του κόρη που ήταν τυφλή. Ο Βαλεντίνος το κατάφερε και ζήτησε σε αντάλλαγμα να καταστραφούν τα ειδωλολατρικά αγάλματα και να βαπτιστεί ο δικαστής με την οικογένειά του. Η μεταστροφή αυτή οδήγησε τελικά και πάλι στη σύλληψη και τον αποκεφαλισμό του.
Άλλες παραδόσεις αναφέρουν ότι ευλογούσε γάμους στρατιωτών που δεν είχαν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους, παραβαίνοντας αυτοκρατορική εντολή, ή ότι μεσολάβησε για τη συμφιλίωση ενός ζευγαριού προσφέροντάς τους ένα τριαντάφυλλο από τον κήπο του.
Πώς έφτασαν τα οστά του Αγίου Βαλεντίνου στη Μυτιλήνη
Επί έναν αιώνα οστά του Αγίου προστάτη των ερωτευμένων βρίσκονταν κάτω από την Αγία Τράπεζα στον Καθολικό ναό της Μεταστάσεως, που βρίσκεται στην οδό Ερμού, στην κεντρική αγορά της Μυτιλήνης. Όμως οι κάτοικοι του νησιού δεν γνώριζαν ότι στην καθολική Εκκλησία υπήρχε απότμημα των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου.Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο Άγιος Βαλεντίνος – κατά την αγιολογία της καθολικής εκκλησίας – βασανίστηκε κι αποκεφαλίστηκε στις 14 Φεβρουαρίου 268 στη Φλαμίνια από τον αυτοκράτορα Κλαύδιο Β΄ ή αλλιώς Γότθο.
Οι ακόλουθοί του τον έθαψαν στις κατακόμβες της Αγίας Πρισκίλλας. Το 1815 τα λείψανα αφαιρέθηκαν από τις κατακόμβες και στη συνέχεια δωρίθηκαν στον ιερέα ευγενή Ιωάννη – Βαπτιστή Longarini di S. Costanzo από το δουκάτο του Ουρμπίνο. Στη λειψανοθήκη τοποθετήθηκε και μια συνοδευτική περγαμηνή αυθεντικότητας.
Το 1907 τα λείψανα βρέθηκαν στον καθολικό ναό της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Μυτιλήνη, όπου υπήρχε τότε αξιόλογη κοινότητα καθολικών (Φραγκολεβαντίνοι). Δεν είναι γνωστή η ακριβής διαδρομή των λειψάνων, πιθανότατα μεταφέρθηκαν στη Μυτιλήνη από κάποιο απόγονο του Longarini di S. Costanzo (κατά κληρονομική διαδοχή από τον ίδιο) που μετανάστευσε στη Μυτιλήνη στο τέλος του 19ου αιώνα. Τα λείψανα είχαν τοποθετηθεί κάτω από το κεντρικό ιερό βήμα του καθολικού ναού της Μυτιλήνης και πιθανότατα είχαν δοθεί προς φύλαξη από τον κάτοχό τους στον τότε εφημέριο της Μυτιλήνης.
Στις 27 Απριλίου 1907 ο καθολικός Αρχιεπίσκοπος της Σμύρνης Δομήνικος Μαρέγκος πραγματοποίησε αυτοψία στα λείψανα και εξακρίβωσε την αυθεντικότητα τους, και κράτησε τμήματα προορισμένα για τη Ρώμη, τη Σμύρνη και τη δωρήτρια οικογένεια. Τελευταία κάτοχος των τιμίων λειψάνων ήταν η Λουκία Θεοφανοπούλου Bongigli, η οποία τα δώρισε στον καθολικό ναό της Μυτιλήνης.
Το 1990 και ενώ η κοινότητα των καθολικών στη Μυτιλήνη είχε μειωθεί σημαντικά ο Φραγκισκανός μοναχός Τορκουάτο Μορίνι μεταφέρει τα λείψανα στον ναό του Τάγματος των Καπουτσίνων των Αγίων Φραγκίσκου και Κλάρας της Αθήνας στην οδό Γκυϊλφόρδου 7 στην Αθήνα. Στις 12 Φεβρουαρίου 2009, έγινε η απότμηση τμήματος των λειψάνων από τον αρχιεπίσκοπο των Καθολικών των Αθηνών Νικόλαο, υπογράφτηκε ειδικό επίσημο έγγραφο της πράξης αυτής, παρουσία και του ιερατικώς προϊσταμένου τού παρεκκλησίου του Αγίου Φραγκίσκου και της Αγίας Κλάρας, ιερομονάχου καπουτσίνου π. Γαβριήλ Ριγκέτο, και παραδόθηκαν στον αρχιεπίσκοπο Νάξου, Τήνου, Άνδρου και Μυκόνου με την ιδιότητα του αποστολικού τοποτηρητή της Καθολικής Επισκοπής Χίου (Χίος, Μυτιλήνη και Σάμος), προκειμένου να τα επαναφέρει στη Μυτιλήνη. Kάποια λείψανα λέγεται πως στάλθηκαν στην έδρα της Καθολικής Εκκλησίας, στη Ρώμη. Το 2014 τα λείψανα που βρίσκονταν στη Χίο μεταφέρθηκαν ξανά στη Μυτιλήνη και βρίσκονται στη καθολική εκκλησία της Μεταστάσεως της Θεοτόκου.
Φωτ.: stonisi.gr
