Τα πρόσωπα, η πορεία και οι µαύρες σελίδες της "καταπράσινης" ΓΣΕΕ: Αποσιωπήσεις, διασπάσεις και έντονα στοιχεία πολιτικοποίησης (Εικόνες)

Η αναδροµή στα πεπραγµένα της ΓΣΕΕ δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Αποσιωπήσεις, διασπάσεις και έντονα στοιχεία πολιτικοποίησης διακρίνουν το τριτοβάθµιο συνδικαλιστικό όργανο των εργατών και εργαζοµένων στον ιδιωτικό και ευρύτερο δηµόσιο τοµέα. Σε προϊούσα µορφή, το εργατικό κίνηµα εκπροσωπείται πρώτη φορά το 1908 από το συσταθέν Εργατικό Κέντρο Βόλου, αποκτά ευρύτερη απήχηση το επόµενο έτος µε τη Φεντερασιόν (Εργατική Σοσιαλιστική Οµοσπονδία Θεσσαλονίκης) του θεµελιωτή του ελληνικού κοµµουνισµού Αβραάµ Μπεναρόγια, επεκτείνεται στην Αττική το 1910 µε τη δηµιουργία του Εργατικού Κέντρου Αθηνών και το 1912 µε το Εργατικό Κέντρο Πειραιά για να συγκροτηθεί ως Γενική Συνοµοσπονδία Εργατών Ελλάδος τον Οκτώβριο του 1918.

Κατά καιρούς, όπως στη διάρκεια της µεταξικής περιόδου, όπου ο δικτάτορας εµφανιζόταν ως επίτιµος πρόεδρος της ΓΣΕΕ µε την... ιδιότητα του «πρώτου εργάτη της πατρίδας», αλλά και µεταγενέστερα, όταν συνδικαλιστές µε κατηγορίες δωσιλογισµού επανέρχονταν στις θέσεις τους ή µεταπηδούσαν στην πολιτική, οι µαύρες σελίδες γράφονταν η µία πίσω από την άλλη. Περιπτώσεις σαν του σοσιαλιστή Αριστείδη ∆ηµητράτου, που διοικούσε επί Μεταξά τη ΓΣΕΕ, ή του µακροβιότερου γενικού γραµµατέα Φώτη Μακρή και του ∆ηµήτρη Θεοδώρου, οι οποίοι επί 21 χρόνια τη µεταπολεµική περίοδο συνεργάζονταν ανοιχτά µε την ΚΥΠ για τον έλεγχο των σωµατείων και των οµοσπονδιών, στιγµάτισαν έντονα τη ΓΣΕΕ.

Ωστόσο, δεν µπορεί να παρακαµφθεί ότι χάρη στη µαζικότητα των εργατικών κινητοποιήσεων, την επιµονή και το σαφές διεκδικητικό πλαίσιο σηµειώθηκαν πολλές κατακτήσεις, όπως η 10ωρη ηµερήσια εργασία, η κυριακάτικη αργία, η καθιέρωση υπερωριών, η αναγνώριση βαρέων-ανθυγιεινών, η παροχή επιδοµάτων κ.λπ.

Από τη δεκαετία του 1980

Τα ορόσηµα της Μεταπολίτευσης εντοπίζονται στη δεκαετία του 1980. Το διάστηµα Ιανουαρίου - Φεβρουαρίου 1980 πραγµατοποιείται η απεργία των 39 ηµερών των τραπεζοϋπαλλήλων, µε κύρια αιτήµατα την αύξηση των µισθών τους κατά 30% και την καθιέρωση ωραρίου, αφού έως τότε τα γκισέ των καταστηµάτων λειτουργούσαν έως το βράδυ, παράλληλα µε τις εµπορικές επιχειρήσεις. Από εκεί ξεπηδούν όλοι οι επιτελείς του συνδικαλισµού, όπως οι Χρήστος Πρωτόπαπας και Γιάννης Παναγόπουλος. Τον ∆εκέµβριο του 1983 στο 22ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ παίρνουν µέρος όλα τα ενεργά σωµατεία και εδραιώνεται η απλή αναλογική. Εκτοτε ξεκινούν οι διαπαραταξιακές συνεννοήσεις µε τα καλά και τα κακά και σταδιακά ο συνδικαλισµός περιορίζει την κοινωνική του απήχηση.

Οι πρόεδροι

Οι περισσότεροι εκ των προέδρων του «πράσινου συνδικαλισµού» αντιµετώπισαν σοβαρά προβλήµατα. Πρώτος και καλύτερος ο Γιώργος Ραυτόπουλος (1983-1989), τον οποίον αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Ιούλιο του 1987 οι τροµοκράτες της «1ης Μάη» στην είσοδο του σπιτιού του, στην Αγία Παρασκευή. Ο Ραυτόπουλος, που είχε εκλεγεί το 1983 από το αντιπροσωπευτικότερο έως τότε σώµα, αρνήθηκε να συγκαλέσει τα όργανα τον Οκτώβριο του 1985, διότι συντάχθηκε µε την κοµµατική γραµµή του ΠΑΣΟΚ για περιορισµούς σε µισθολογικές απαιτήσεις. Τότε, οµάδα συνδικαλιστών της ΠΑΣΚΕ ανεξαρτητοποιείται και ο Ραυτόπουλος χάνει την προεδρία. Αναλαµβάνει για µικρό χρονικό διάστηµα ο Γ. Παπαµιχαήλ, όµως δύο µήνες αργότερα το ΠΑΣΟΚ τον επαναφέρει µε δικαστική απόφαση. Μετά την έξοδό του από τη ΓΣΕΕ γίνεται ευρωβουλευτής και αργότερα διορίζεται περιφερειάρχης. Τα χρόνια περνούν και ο Ραυτόπουλος επανέρχεται στα µέσα της προηγούµενης δεκαετίας ως συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα στον ΣΥΡΙΖΑ!

Στη UNICEF

Ο διάδοχος ήταν έτοιµος και προερχόταν από το βαθύ ΠΑΣΟΚ. Ο Λάµπρος Κανελλόπουλος, γενικός γραµµατέας της συνοµοσπονδίας, µεταπήδησε στην προεδρία το 1989, όπου παρέµεινε έως τις εθνικές εκλογές του 1993. Επί των ηµερών του η Ελλάδα έβαλε κυριολεκτικά λουκέτα. Απεργίες διαρκείας στα µέσα µαζικής µεταφοράς, στη ∆ΕΗ, στον ΟΤΕ, στα Ταχυδροµεία και φυσικά στις τράπεζες και στο ∆ηµόσιο. Πορείες µέρα παρά µέρα στο κέντρο της Αθήνας, µπλακ άουτ λόγω των συνεχών κινητοποιήσεων στα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας, ουρές στις στάσεις των λεωφορείων, κόσµος να αναγκάζεται να µετακινείται µε στρατιωτικά οχήµατα και βία, πολλή βία στις περισσότερες συγκεντρώσεις διαµαρτυρίας. Ο δρόµος της πολιτικής άνοιξε για εκείνον µόλις έπεσε η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Πέραν της βουλευτικής και υπουργικής του θητείας τη δεκαετία του 1990, ο Κανελλόπουλος ήταν ο µόνος συνδικαλιστής που συµµετείχε στα ανώτατα όργανα του ΠΑΣΟΚ στο Πειθαρχικό, στην ιδεολογική προπαγάνδα κ.λπ. Το 2001, σε µια περίεργη στροφή της ζωής του, αναλαµβάνει την προεδρία της UNICEF, αφήνοντας µε το στόµα ανοιχτό παλαιούς και νέους... συντρόφους στο κόµµα και στην ΠΑΣΚΕ. Το 2015, όταν απεβίωσε, υπήρξε εκτενής σκανδαλολογία για τα έργα και τις ηµέρες του στον οργανισµό.

Χρήστος Πρωτόπαπας

Ακραιφνής ΠΑΣΟΚος, ο µυστακοφόρος Χρήστος Πρωτόπαπας γίνεται πρόεδρος τον Οκτώβριο του 1993 και αφού κάθεται µόλις 3 χρόνια εγκαταλείπει λίγο πριν από τις εθνικές εκλογές του 1996, προκειµένου να µη χάσει το ραντεβού µε την ιστορία. Εκλέγεται βουλευτής, γίνεται υπουργός, ακόµη και κυβερνητικός εκπρόσωπος, αυτήν τη φορά χωρίς µουστάκι. Πότε στο πλευρό του Κώστα Σηµίτη, πότε στον Γιώργο Παπανδρέου, έπειτα στη Φώφη Γεννηµατά και πλέον δίπλα στον δήµαρχο Αθηναίων Χάρη ∆ούκα, ο Πρωτόπαπας έχει ψηφίσει τα πάντα, από µνηµόνια έως αντεργατικά µνηµόνια. Το 2014 καταδικάστηκε για συκοφαντική δυσφήµηση εις βάρος του πρώην γενικού γραµµατέα του υπουργείου Οικονοµικών, Γιώργου Κουρή. Τον είχε χαρακτηρίσει φυσικό αυτουργό του «σκανδάλου των δοµηµένων οµολόγων», επικαλούµενος αναληθείς αναφορές. Η κοινοβουλευτική του καριέρα τελείωσε άδοξα, συνεχίζει όµως ακάθεκτος µε την πολιτική ίντριγκα και τα εσωκοµµατικά.

Χρήστος Πολυζωγόπουλος

Νοσηλευτής του Ασύλου Ανιάτων στην Αγίας Ζώνης, ο Χρήστος Πολυζωγόπουλος είχε µακρά θητεία 10 ετών στην προεδρία της ΓΣΕΕ έως τον Ιούλιο του 2006. Παρότι κατείχε νευραλγικές θέσεις στα κονκλάβια της Χαριλάου Τρικούπη, δεν θέλησε να ασχοληθεί µε την πολιτική. Τελειώνοντας µε τον συνδικαλισµό µεταπήδησε στην ΟΚΕ (Οικονοµική Κοινωνική Επιτροπή) της Ε.Ε. µε 5ψήφιο αριθµό µισθού και δεν άφηνε µε τίποτα την καρέκλα. Στη διάρκεια της θητείας του έπεσε θύµα ξυλοδαρµού στο κέντρο της Αθήνας δύο φορές, µε άγνωστα έως σήµερα τα κίνητρα των δραστών. Το 2013- 2014 η διοίκηση του Ασύλου τον κατηγόρησε ότι απαίτησε να λάβει ολόκληρο το εφάπαξ του, ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, µε αποτέλεσµα το Ιδρυµα να δηλώσει αδυναµία πληρωµής των λογαριασµών ρεύµατος!

Γιάννης Παναγόπουλος

Ο Γιάννης Παναγόπουλος εξελέγη το 2006 και όταν το 2010 συζήτησε µε συναδέλφους του από την ΠΑΣΚΕ και άλλες παρατάξεις για το ποιος θα αναλάβει το πηδάλιο εν µέσω µνηµονιακής θυέλλης, δεν έλαβε καµία συγκεκριµένη απάντηση. Φίλοι και αντίπαλοι του πιστώνουν ότι διέσωσε από τους τροϊκανούς τον 13ο και τον 14ο µισθό στον ιδιωτικό τοµέα, στις τράπεζες και στις ∆ΕΚΟ, αλλά του χρεώνουν ότι ασκεί σκληρή διοίκηση χωρίς περιστροφές. Στην πρόσφατη συνέντευξή του για την πολύκροτη έρευνα της Αρχής καταπολέµησης του παράνοµου χρήµατος, απάντησε σε όσα του καταλογίζουν λέγοντας ευθέως ότι δεν θα παραιτηθεί. Αν παραµείνει θα... απαντήσει, λένε συνεργάτες του.

Δημοσιεύτηκε στην κυριακάτικη Απογευματινή