Τη συνάντησα στο γραφείο της και είχαμε, όπως θα διαπιστώσετε, μια ευχάριστη και πολύ χαλαρή κουβέντα. Η Μιλένα Αποστολάκη, βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέλος της εξεταστικής επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι πιο cool απ’ ό,τι φαίνεται και έχει μια συναρπαστική διαδρομή, που ξεκινά κάπως δύσκολα στη μακρινή Αϊτή της Καραϊβικής, όπου φοίτησε για πρώτη φορά στο σχολείο!

 

Κατ’ αρχάς, πείτε μας, τι καφέ πίνετε;

Θα σε εκπλήξω. Αν ήμουν ο κανόνας, τα καφέ της χώρας θα είχαν κλείσει! Δεν πίνω ποτέ καφέ, δεν μου αρέσει καθόλου, έχω πιει δύο φορές σε όλη μου τη ζωή. Την πρώτη όταν έδινα πανελλήνιες και τη δεύτερη όταν πήγα πρώτη φορά στη Ρώμη, για να δοκιμάσω καπουτσίνο. Αυτό ήταν, ποτέ ξανά.

 

Και πώς ξυπνάτε;

Εύκολα, δεν χρειάζομαι κάτι, η ενέργεια μάλλον περισσεύει.

Είστε από εκείνους που παίζουν ρακέτα στην παραλία και… τρελαίνουν τον κόσμο;

Το παραδέχομαι. Ξέρω πόσο ενοχλητικό είναι για τους άλλους, γι’ αυτό και φροντίζω να πηγαίνω στην άκρη… Τώρα, το πρόβλημα προκύπτει όταν ξεφεύγει καμιά δυνατή μπαλιά, οπότε τρέχω να ζητήσω συγγνώμη με κατεβασμένο κεφάλι.

 

Πώς διασκεδάζετε; Μπαρ, μπουζούκια;

Δεν θα με συναντήσεις στα μπουζούκια. Θα με συναντήσεις σε σινεμά, θέατρα και σε μπαρ, που συνήθως πάντα ακολουθεί, για να ολοκληρωθεί η έξοδος.

 

Δεν προβάλλετε την προσωπική σας ζωή, κινείστε πολύ διακριτικά. Γιατί;

Νομίζω ότι με χαρακτηρίζει μια αντίληψη που ξεχωρίζει το ιδιωτικό από το δημόσιο και δεν μου δημιουργεί την ανάγκη να κερδίσω δημοσιότητα ή δημοφιλία μέσα από προσωπικά στιγμιότυπα. Είναι ωραίο να μοιράζεσαι ουσία και πράγματα που αφορούν τις ζωές και των άλλων και όχι αυτά που αφορούν μόνο τη δική σου.

 

Είναι ωραίο να μοιράζεσαι ουσία και πράγματα που αφορούν τις ζωές και των άλλων και όχι αυτά που αφορούν μόνο τη δική σου


Εχετε έναν γιο, πόσων ετών;

Ο Γιώργος είναι 22 και φέτος τελειώνει τις σπουδές του.


Πώς είναι οι σχέσεις σας; Ησασταν αυστηρή;

Νομίζω ότι του έκανα ένα «δώρο» όταν ήταν μικρός, βάζοντάς του όρια. Για κάθε παιδί τα όρια είναι ο δρόμος για να μπορέσει ως ισορροπημένος ενήλικας να διεκδικήσει χαρά και ευτυχία στη ζωή του. Και καθώς είμαι βέβαιη για τον αξιακό του κώδικα και την καλοσύνη του, αυτό που θέλω για τη ζωή του είναι να είναι χαρούμενος.


Θυμάστε κάτι που του λέγατε όταν ήταν μικρός;

Πολλά λέγαμε, αυτό που του έλεγα όμως συχνά, καθώς ήταν ένα μικρό αγόρι και ήθελε να είναι δυνατός, ήταν ότι στη ζωή υπάρχουν δύο πράγματα που δίνουν δύναμη και αυτά είναι η αγάπη και η γνώση. Και καμιά φορά σήμερα το θυμάται και μου κλείνει το μάτι καθώς μου το επαναλαμβάνει.

 

Μαγειρεύετε;

Είχαμε την καθημερινή μας τελετουργία στα δύο τελευταία χρόνια του Λυκείου, που κάθε βράδυ, όταν τέλειωνε το διάβασμα, περίμενε να του ετοιμάσω τον δίσκο με το βραδινό του. Και το αγαπημένο του ήταν και παραμένει το burger, το οποίο έφτιαχνα με καραμελωμένα κρεμμύδια και γουακαμόλε.

 

Τι σας λέει για την πολιτική; Σας κάνει κριτική;

Είναι υποστηρικτικός και αντιλαμβάνεται την επι λογή μου να συμμετέχω. Του έκανε μεγάλη εντύπωση το ενδιαφέρον των φίλων του, της παρέας του σε σχέση με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, κάτι που μου το είπαν και οι φίλοι του και χάρηκα, γιατί αποτελούν μια γενιά αρκετά αποστασιοποιημένη από την πολιτική και τα δημόσια πράγματα και παρ’ όλα αυτά ευαισθητοποιήθηκαν και παρακολούθησαν συστηματικά τις εξελίξεις γύρω από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ

 

Πάμε σε μια στιγμή που σας δυσκόλεψε και τη θυμάστε ακόμη;

Τις δύσκολες στιγμές μου τις αντιμετώπισα με τη στήριξη της οικογένειάς μου. Και είμαι ευγνώμων γι’ αυτό. Διαλέγω να μοιραστώ μαζί σου την πρώτη μου δυσκολία, στην ηλικία των 6 ετών. Βρέθηκα μαζί με τα αδέλφια μου στην Αϊτή, στην Καραϊβική, για οικογενειακούς λόγους, και ξεκίνησα εκεί το σχολείο, πήγα εκεί Α’ Δημοτικού. Σε μια τόσο μακρινή χώρα, άλλη φυλή, άλλη γλώσσα, όλα τόσο ξένα και τόσο διαφορετικά. Κάθε απόγευμα έκλαιγα, προσπαθώντας να διαβάσω τα μαθήματά μου στα γαλλικά, και είχα δίπλα μου τη μητέρα μου, με την υπομονή της να μου δίνει κουράγιο και να με βοηθά. Μέχρι τα Χριστούγεννα είχαν όλα ξεπεραστεί, αλλά μέχρι τότε υπέφερα πολύ.

 

Γίνατε πολύ νέα υφυπουργός Ανάπτυξης. Το περιμένατε;

Ηταν αναπάντεχο. Η εκλογή μου ήταν επίσης αναπάντεχη, γι’ αυτό και το προσωπικό τηλεφώνημα του τότε πρωθυπουργού Κ. Σημίτη ήταν μια έκπληξη και μια στιγμή στη ζωή μου που θα θυμάμαι πάντα.

 

Τι θυμάστε από τη θητεία σας εκείνη την περίοδο;

Τα μέτρα που πήρα για την προστασία των καταναλωτών, εισάγοντας στη νομοθεσία μας διατάξεις από τη νομοθεσία κρατών με ανεπτυγμένη φιλοκαταναλωτική κουλτούρα, όπως ήταν οι σκανδιναβικές χώρες. Περιόρισα, για παράδειγμα, την ευθύνη σε περίπτωση απώλειας πιστωτικής κάρτας, μετακυλίοντας το κύριο βάρος στις τράπεζες, καθώς οι συμβεβλημένες με αυτές επιχειρήσεις υποχρεώνονταν να ζητούν ταυτότητα για να γίνει η συναλλαγή. Δεν άρεσε καθόλου στις τράπεζες, αλλά πέρασε.

 

Γίνατε ξανά υφυπουργός στην κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου. Τι κρατάτε από εκείνη την περίοδο;

Τον νόμο που εισηγήθηκα για τα αδέσποτα. Ηταν ουσιαστικά ο πρώτος ολοκληρωμένος νόμος που έκανε δεκτά σημαντικά αιτήματα της φιλοζωικής κοινότητας και εισήγαγε διατάξεις για την ουσιαστική προστασία των ζώων. Για παράδειγμα την υποχρεωτική σήμανσή τους, την αυστηροποίηση των ποινών σε περίπτωση κακοποίησης, την απαγόρευση ζώων στο τσίρκο κ.ά. Η σημερινή ευαισθητοποίηση σε ό,τι αφορά το ζήτημα της κακοποίησης των ζώων, που αποτελεί, σύμφωνα με πολλές μελέτες, ένα στάδιο πριν από την κακοποίηση ανθρώπου, οφείλεται και στον νόμο αυτόν και τις διατάξεις του.

 

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά