Χρήστος Βαλαβανίδης: Η σπουδαία πορεία του από τους "Αυθαίρετους" έως "Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμη", η μούσα του και οι τελευταίες δηλώσεις για την υγεία του (Εικόνες & Βίντεο)

Θλίψη σκόρπισε στον καλλιτεχνικό χώρο η είδη του θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη, ο οποίος άφησε την τελευταία του πνοή την Παρασκευή (06/03) σε ηλικία μόλις 82 ετών. Ο ίδιος -έχοντας στις «πλάτες» του μια σπουδαία πορεία στο θέατρο αλλά και στην τηλεόραση δήλωνε ηθοποιός και ποιητής. Από τις συμμετοχές του στη θρυλική βιντεοκασέτα «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμη», μέχρι τους αξέχαστους «Αυθαίρετους», ο Χρήστος Βαλαβανίδηςμμ είναι μόλις λίγα από τα σπουδαία επιτεύγματα του καθως, διένυσε πολλά χιλιόμετρα και στο θεατρικό σανίδι. Στις συνεντεύξεις του ήταν πάντα ξεκάθαρος και αφοπλιστικά ειλικρινής.

Διαβάστε: Έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Βαλαβανίδης σε ηλικία 81 ετών - Η σπουδαία διαδρομή του σε θέατρο και τηλεόραση και το σοβαρό πρόβλημα υγείας

Η πορεία του Χρήστου Βαλαβανίδη

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε μια ιδιαίτερη προσωπικότητα του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, ενώ ο ίδιος συχνά δήλωνε ότι, βαθιά μέσα του, ήταν πρώτα απ’ όλα ποιητής. «Ξέρεις ποιο είναι το μυστικό που σκοτώνει; Η ποίηση. Κατά βάθος ήμουν ποιητής», είχε πει σε συνέντευξή του.

Η απόφαση να ασχοληθεί με την υποκριτική προέκυψε όταν, ενώ σπούδαζε στη Νομική Θεσσαλονίκης, συμμετείχε σε φοιτητική παράσταση του έργου «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας». Ο πατέρας του, δημοσιογράφος, τον ενθάρρυνε να εγκαταλείψει τις νομικές σπουδές και να ακολουθήσει το θέατρο.

Αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και συνεργάστηκε με πολλούς ιδιωτικούς θιάσους, καθώς και με τις δύο κρατικές σκηνές, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς και συμμετείχε σε εμβληματικά έργα του ελληνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

Το 1979 τιμήθηκε με το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για την ταινία «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμη» του Νίκου Νικολαΐδη, μια ταινία που άφησε έντονο αποτύπωμα στην ελληνική κινηματογραφική ιστορία.

Γνωστός στο ευρύ κοινό έγινε μέσα από τη σειρά «Οι Αυθαίρετοι» στο Mega, μια από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της τηλεοπτικής του πορείας. Παράλληλα είχε έντονη παρουσία και σε άλλες σειρές και εκπομπές σε ραδιόφωνο και τηλεόραση με μεγάλη θεαματικότητα, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Οι αυθαίρετοι», «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται», «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια» και «Λίστα γάμου».

Στον κινηματογράφο συμμετείχε, μεταξύ άλλων, στις ταινίες «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου. 

Επιπλέον συμμετείχε και σε ξένες κινηματογραφικές παραγωγές, όπως οι ταινίες «The First Olympics» (σκηνοθεσία Άλβιν Ράκοφ), «My Family and other animals» (σκηνοθεσία Peter Barber-Fleming) και «ΟΡΑ» (σκηνοθεσία Udayan Prassad).

Μεταξύ των θεατρικών παραστάσεων στις οποίες συμμετείχε ξεχωρίζουν: «Μορμόλης», «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας», «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας – Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Ντόλλυ».

Στο πλαίσιο συνεργασίας του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, ερμήνευσε τον ρόλο του Στέλιου στην «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη. Το 1996 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του, Ασπασία Κράλλη, το «Από Μηχανής Θέατρο», μετατρέποντας ένα παλιό εργοστάσιο σε έναν σύγχρονο και λειτουργικό θεατρικό χώρο.

Ο ίδιος δεν έκρυβε ποτέ ότι στη διάρκεια της καριέρας του είχε βιώσει σκληρό ανταγωνισμό στον χώρο της υποκριτικής. Ωστόσο, παρά τις δυσκολίες, δεν εγκατέλειψε ποτέ τη σκηνή και την τέχνη του.

"Η Ασπασία ήταν η κεντρική μούσα στα ποιήματα μου"

Δίπλα του σε όλη τη διαδρομή της ζωής του βρισκόταν η σύζυγός του, Ασπασία Κράλλη, την οποία ο ίδιος χαρακτήριζε συχνά ως μούσα του. Η σχέση τους, όπως είχε πει, στάθηκε πηγή έμπνευσης και στήριξης τόσο στη ζωή όσο και στη δημιουργία του. Με τον θάνατό του, ο ελληνικός πολιτισμός αποχαιρετά έναν καλλιτέχνη με έντονη προσωπικότητα, που άφησε το δικό του ιδιαίτερο αποτύπωμα στο θέατρο, τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και την ποίηση.

Χρήστος Βαλαβανίδης: Η μάχη με την υγεία του

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε περάσει τις ημέρες των γιορτών στο νοσοκομείο, αντιμετωπίζοντας σοβαρό πρόβλημα υγείας. Μετά το εξιτήριό του είχε μιλήσει ανοιχτά για την περιπέτεια που πέρασε. «Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα. Είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι θανατηφόρο, ακόμα τουλάχιστον. Κάποια στιγμή όλοι μας κάτι πληρώνουμε, κάποιο λάθος μας πληρώνουμε» είχε δηλώσει στην εκπομπή «Πρωινό» του ANT1.

Και συνέχισε: «Είναι μια περιπέτεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Για να πάρω το εξιτήριο από το Λαϊκό, με κάνανε καλά. Δεν μ’ άφηναν να φύγω. Δεν σου λέω άλλες λεπτομέρειες. Τρυπήματα, ενέσεις, εμβόλια, και τα λοιπά…». Ο ίδιος είχε αναφερθεί και στη στήριξη που δέχθηκε από τη σύζυγό του, αλλά και στην εικόνα που αντίκρισε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

«Ευτυχώς που έτσι είναι ο χαρακτήρας μου, να είναι συνέχεια κεφάτος. Απίστευτο, και Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά, μέσα στο Λαϊκό. Έχω πάρα πολλές εντυπώσεις. Είναι πράγματα που κάποια στιγμή, εάν ο Θεός μου δώσει χρόνο, θα τα γράψω. Το νοσηλευτικό και το ιατρικό δυναμικό, άπταιστα. Το περιβάλλον, άθλιο. Ράντζα στους διαδρόμους και οι άνθρωποι να δουλεύουνε σκληρότατα. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου. Είχα κοντά μου τη γυναίκα μου η οποία κουράστηκε πάρα πολύ για να με περιποιείται. Φοβότανε βέβαια και για μένα και για αυτή. Πέρα απ’ τη γυναίκα μου η οποία είναι φρουρός, η αγάπη του κόσμου με κράτησε όρθιο», είχε πει χαρακτηριστικά.