Βαρύ πένθος σκόρπισε στον καλλιτεχνικό κόσμο η είδηση του θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη. Ο σημαντικός ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή την Παρασκευή 6 Μαρτίου, σε ηλικία 82 ετών, έπειτα από σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα.

Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε η οικογένεια της Ελένης Γερασιμίδου και του Αντώνη Ξένου μέσω ανάρτησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που συνδέονται με το «Από Κοινού Θέατρο». Με λόγια γεμάτα συγκίνηση αποχαιρέτησαν έναν άνθρωπο με τον οποίο τους ένωνε στενή και βαθιά φιλία, κάνοντας λόγο για έναν πολυτάλαντο καλλιτέχνη που άφησε ισχυρό αποτύπωμα με την υποκριτική, τη φωνή και την ποίησή του.

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε μια πολυσχιδής μορφή του ελληνικού πολιτισμού. Αν και το ευρύ κοινό τον ταύτισε κυρίως με την υποκριτική, ο ίδιος συνήθιζε να λέει πως, βαθιά μέσα του, ένιωθε πρώτα απ' όλα ποιητής. Σε συνέντευξή του είχε δηλώσει χαρακτηριστικά: «Ξέρεις ποιο είναι το μυστικό που σκοτώνει; Η ποίηση. Κατά βάθος ήμουν ποιητής».

Διαβάστε: Μενδώνη για Βαλαβανίδη: Ηθοποιός μεγάλου διαμετρήματος που σφράγισε ανεξίτηλα το σύγχρονο θέατρό μας

Χρήστος Βαλαβανίδης: Από τη Νομική, στη σκηνή του θεάτρου

Η πορεία του προς το θέατρο δεν ήταν εξαρχής δεδομένη. Όταν ακόμη φοιτούσε στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, συμμετείχε σε φοιτητική παράσταση του έργου «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας», μια εμπειρία που αποδείχθηκε καθοριστική για τη ζωή του. Ο πατέρας του, που ήταν δημοσιογράφος, τον παρότρυνε να αφήσει τις νομικές σπουδές και να ακολουθήσει τη βαθύτερη κλίση του. Έτσι πήρε την απόφαση να στραφεί οριστικά στην υποκριτική και, το 1973, αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου. Από εκεί και πέρα ξεκίνησε μια μεγάλη διαδρομή στη σκηνή, με συνεργασίες τόσο με ιδιωτικούς θιάσους όσο και με τις δύο κρατικές σκηνές, της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης.

Μια θεατρική πορεία με βάθος

Στην πολυετή του καριέρα συμμετείχε σε πλήθος παραστάσεων που άφησαν το δικό τους στίγμα στο ελληνικό θέατρο. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν οι: «Μορμόλης», «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη - Κύκλωπας», «Κατζούρμπος», «Η τύχη της Μαρούλας», «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλωπας - Εκάβη», «Αντώνιος και Κλεοπάτρα» και «Ντόλλυ». Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, ενσάρκωσε τον Στέλιο στην «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη.

Ιδιαίτερη θέση στη ζωή και την πορεία του είχε και η ίδρυση του θεάτρου «Από Μηχανής» το 1996, μαζί με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, μετατρέποντας έναν παλιό βιομηχανικό χώρο σε σύγχρονο θεατρικό χώρο, που έμελλε να αποκτήσει ξεχωριστή θέση στον πολιτιστικό χάρτη της πόλης.

Η σφραγίδα του σε κινηματογράφο και τηλεόραση

Η παρουσία του Χρήστου Βαλαβανίδη δεν περιορίστηκε μόνο στο θέατρο. Άφησε έντονο αποτύπωμα και στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε σημαντικές παραγωγές, όπως οι ταινίες «Λούφα και παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπαθανασίου.

Μία από τις σημαντικότερες στιγμές της κινηματογραφικής του πορείας ήρθε το 1979, όταν τιμήθηκε με το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμη» του Νίκου Νικολαΐδη. Παράλληλα, συμμετείχε και σε ξένες κινηματογραφικές παραγωγές, όπως οι «The First Olympics», «My Family and Other Animals» και «ΟΡΑ».

Στην τηλεόραση έγινε ιδιαίτερα αγαπητός μέσα από σειρές που άφησαν εποχή, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Οι αυθαίρετοι», «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται», «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια» και «Λίστα γάμου». Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της τηλεοπτικής του διαδρομής ξεχωρίζει η συμμετοχή του στους «Αυθαίρετους» του Mega.

"Οι Αυθαίρετοι": Ο ρόλος που τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό

Αν και η πορεία του στο θέατρο και τον κινηματογράφο είχε ήδη ξεκινήσει δυναμικά, για το ευρύ κοινό ο Χρήστος Βαλαβανίδης ταυτίστηκε κυρίως με τη συμμετοχή του στην τηλεοπτική σειρά «Οι Αυθαίρετοι», που προβλήθηκε στο Mega στα τέλη της δεκαετίας του ’80.

Στη σειρά ενσάρκωσε τον Κώστα Χατζηγιώργη, έναν μικροαστό επιχειρηματία που προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες της εποχής για να ανέβει κοινωνικά. Ο χαρακτήρας αυτός, γνωστός και με το παρατσούκλι «Κάπελας», συνδύαζε το κωμικό στοιχείο με έντονες κοινωνικές αναφορές, παρουσιάζοντας μια μορφή που ήταν ταυτόχρονα οικεία αλλά και συχνά επικριτέα.

Η ερμηνεία του Βαλαβανίδη ξεχώρισε για την αμεσότητα και την εκφραστικότητά της, ενώ αρκετές από τις χαρακτηριστικές ατάκες του χαρακτήρα πέρασαν στη μνήμη των τηλεθεατών. Στο πλευρό του βρέθηκαν σημαντικοί ηθοποιοί της εποχής, όπως ο Δημήτρης Πουλικάκος, αλλά και οι Νατάσα Τσακαρισιάνου, Βάσια Τριφύλλη, Βάνα Παρθενιάδου και Θέμης Μάνεσης. Παρότι ο συγκεκριμένος ρόλος έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής και τον καθιέρωσε τηλεοπτικά, ο ίδιος ο ηθοποιός επέλεξε στη συνέχεια να μην επαναλαμβάνεται, αναζητώντας διαφορετικούς χαρακτήρες και νέες καλλιτεχνικές προκλήσεις τόσο στο θέατρο όσο και στην τηλεόραση.

Μια σπάνια φωτογραφία από το αρχείο του Studio Κλεισθένης

Μετά την είδηση του θανάτου του Χρήστου Βαλαβανίδη, το Studio Κλεισθένης τίμησε τη μνήμη του ηθοποιού με μια ιδιαίτερη ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Στο Instagram δημοσίευσε μια σπάνια φωτογραφία από το αρχείο του, η οποία τραβήχτηκε στις 10 Μαΐου 1987. Στο στιγμιότυπο ο ηθοποιός εμφανίζεται χαμογελαστός μέσα στο στούντιο φωτογράφισης, φορώντας ακουστικά. Η ανάρτηση συνοδευόταν από ένα σύντομο αποχαιρετιστήριο μήνυμα προς τον αγαπημένο καλλιτέχνη που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών, έπειτα από σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η περιπέτεια της υγείας του

Το τελευταίο διάστημα ο ηθοποιός αντιμετώπιζε σοβαρό πρόβλημα υγείας και είχε νοσηλευτεί στο Λαϊκό Νοσοκομείο, περνώντας εκεί ακόμη και τις ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς. Μετά το εξιτήριό του είχε μιλήσει δημόσια για όσα βίωσε, χωρίς να κρύψει τη σοβαρότητα της κατάστασης. «Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα», είχε πει χαρακτηριστικά με το γνωστό του χιούμορ, μιλώντας στην εκπομπή «Πρωινό» του ANT1.

Ο ίδιος είχε περιγράψει την εμπειρία του ως μια δύσκολη δοκιμασία, μιλώντας για την ανάγκη υπομονής αλλά και για τις εικόνες που αντίκρισε στο δημόσιο σύστημα υγείας. Είχε εκφράσει τον σεβασμό του στο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, την ώρα που δεν έκρυβε την απογοήτευσή του για τις συνθήκες νοσηλείας, με τα ράντζα στους διαδρόμους και τους εργαζόμενους να δίνουν καθημερινά σκληρή μάχη.

Η γυναίκα που στάθηκε δίπλα του

Στη ζωή του, σταθερό σημείο αναφοράς υπήρξε η σύζυγός του, Ασπασία Κράλλη. Ο ίδιος δεν έκρυβε ποτέ πόσο σημαντική ήταν η παρουσία της δίπλα του, τόσο στις δημιουργικές του διαδρομές όσο και στις δύσκολες προσωπικές στιγμές. Συχνά τη χαρακτήριζε μούσα του, δείχνοντας πόσο βαθιά ήταν η σύνδεσή τους.

Ο Χρήστος Βαλαβανίδης αφήνει πίσω του μια πορεία γεμάτη τέχνη, συνέπεια και προσωπικότητα. Το θέατρο, ο κινηματογράφος, η τηλεόραση και η ποίηση χάνουν έναν άνθρωπο που υπηρέτησε τον πολιτισμό με το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα.

Χρήστος Βαλαβανίδης και σύζυγος