EnΓιάννης Χριστοδουλόπουλος: "Από τα 5 μου ήξερα ότι θα ασχοληθώ με τη μουσική" - Η εξομολόγηση στον Γιώργο Κουβαρά για τη διαδρομή από τη "Μελωδία της Ευτυχίας" έως τις μεγάλες επιτυχίες (Βίντεο)
Εφ'όλης της ύλης συνέντευξη
Ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος μιλά στον Γιώργο Κουβαρά για τη μουσική πορεία του από τη «Μελωδία της Ευτυχίας» και την Αλίκη Βουγιουκλάκη έως τις μεγάλες επιτυχίες
Μπορεί το νεανικό παρουσιαστικό του καλεσμένου της εκπομπής «Μίλησέ μου» να μη συνάδει εκ πρώτης όψεως με το πλούσιο βιογραφικό του, ωστόσο η συνέντευξή του στον Γιώργο Κουβαρά επιβεβαιώνει πως ο Γιάννης Χριστοδουλόπουλος μοιάζει να έχει γεννηθεί για να συνθέτει. Ο γνωστός δημιουργός γνώριζε από νωρίς ότι η ζωή του θα ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τη μουσική. Ήδη από την ηλικία των πέντε ετών ένιωθε πως αυτός θα ήταν ο δρόμος του. Έδινε συνεχώς «σήματα» στους γονείς και στους δασκάλους του για την αγάπη του προς τη μουσική και, όπως θυμάται, έπαιζε διαρκώς «στον αέρα» ένα φανταστικό πιάνο.
Η ενασχόλησή του με τη σύνθεση ξεκίνησε πολύ νωρίς. Στα δέκα του χρόνια είχε ήδη στήσει ένα μικρό στούντιο στο σπίτι, μέσα στο οποίο άρχισε να δουλεύει σχεδόν επαγγελματικά. Έναν χρόνο αργότερα έγραψε και το πρώτο του τραγούδι. «Και ποια το άκουσε πρώτη; Το πήγα με θράσος να το ακούσει… η Αλίκη Βουγιουκλάκη» αποκαλύπτει. Η αντίδρασή της έμελλε να μείνει αξέχαστη – και προφητική. Σύμφωνα με τη διήγησή του, μετά το τέλος μιας παράστασης –ο Γ. Χριστοδουλόπουλος σε ηλικία 11 ετών έπαιζε στο μιούζικαλ «Η Μελωδία της Ευτυχίας»– βγήκε στον διάδρομο του θεάτρου και είπε στη μητέρα του: «Μην ασχολείσαι με αυτόν. Αυτός θα γίνει μεγάλος μαέστρος».
Τα χρόνια που ακολούθησαν, η πορεία του επιβεβαίωσε τις προβλέψεις της μεγάλης σταρ. Ανάμεσα στις σημαντικές στιγμές της καριέρας του συγκαταλέγεται η δημιουργία της μουσικής για το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004». Εξίσου καθοριστική υπήρξε και η συνεργασία του με τον Γιάννη Πάριο. Όπως εξηγεί: «Όταν είσαι 25 χρόνων και σου λέει ο Γιάννης Πάριος “κάνε μου τον δίσκο”, εννοείται είναι τεράστια τιμή». Ανάμεσα στις πιο πρόσφατες συνεργασίες του ξεχωρίζει και τη συνάντησή του με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Στο σπίτι του δημιουργού είχε την ευκαιρία να περιηγηθεί στο προσωπικό –πολύτιμο– αρχείο του σπουδαίου στιχουργού, γεμάτο χειρόγραφες σημειώσεις και στίχους που είτε δεν μελοποιήθηκαν ποτέ είτε γνώρισαν τεράστια επιτυχία. Στο δίλημμα «στίχος ή μουσική» απαντά: «Η version “μουσική” και “στίχοι” από εμένα είναι μια άλλη διαδικασία. Πιο εσωτερική. Πιο προσωπική». Τέλος, αναφέρει ότι κάθε εποχή γεννά τα δικά της τραγούδια και πως όσο σημαντική είναι μια ιστορική περίοδος, τόσο καθοριστικό μπορεί να αποδειχθεί και το μουσικό έργο που τη συνοδεύει.
Η ενασχόλησή του με τη σύνθεση ξεκίνησε πολύ νωρίς. Στα δέκα του χρόνια είχε ήδη στήσει ένα μικρό στούντιο στο σπίτι, μέσα στο οποίο άρχισε να δουλεύει σχεδόν επαγγελματικά. Έναν χρόνο αργότερα έγραψε και το πρώτο του τραγούδι. «Και ποια το άκουσε πρώτη; Το πήγα με θράσος να το ακούσει… η Αλίκη Βουγιουκλάκη» αποκαλύπτει. Η αντίδρασή της έμελλε να μείνει αξέχαστη – και προφητική. Σύμφωνα με τη διήγησή του, μετά το τέλος μιας παράστασης –ο Γ. Χριστοδουλόπουλος σε ηλικία 11 ετών έπαιζε στο μιούζικαλ «Η Μελωδία της Ευτυχίας»– βγήκε στον διάδρομο του θεάτρου και είπε στη μητέρα του: «Μην ασχολείσαι με αυτόν. Αυτός θα γίνει μεγάλος μαέστρος».
Τα χρόνια που ακολούθησαν, η πορεία του επιβεβαίωσε τις προβλέψεις της μεγάλης σταρ. Ανάμεσα στις σημαντικές στιγμές της καριέρας του συγκαταλέγεται η δημιουργία της μουσικής για το σήμα των Ολυμπιακών Αγώνων «Αθήνα 2004». Εξίσου καθοριστική υπήρξε και η συνεργασία του με τον Γιάννη Πάριο. Όπως εξηγεί: «Όταν είσαι 25 χρόνων και σου λέει ο Γιάννης Πάριος “κάνε μου τον δίσκο”, εννοείται είναι τεράστια τιμή». Ανάμεσα στις πιο πρόσφατες συνεργασίες του ξεχωρίζει και τη συνάντησή του με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο. Στο σπίτι του δημιουργού είχε την ευκαιρία να περιηγηθεί στο προσωπικό –πολύτιμο– αρχείο του σπουδαίου στιχουργού, γεμάτο χειρόγραφες σημειώσεις και στίχους που είτε δεν μελοποιήθηκαν ποτέ είτε γνώρισαν τεράστια επιτυχία. Στο δίλημμα «στίχος ή μουσική» απαντά: «Η version “μουσική” και “στίχοι” από εμένα είναι μια άλλη διαδικασία. Πιο εσωτερική. Πιο προσωπική». Τέλος, αναφέρει ότι κάθε εποχή γεννά τα δικά της τραγούδια και πως όσο σημαντική είναι μια ιστορική περίοδος, τόσο καθοριστικό μπορεί να αποδειχθεί και το μουσικό έργο που τη συνοδεύει.
