Κρυμμένη μέσα στο επιβλητικό τοπίο του Μαίναλου, «φωλιασμένη» στα βράχια πάνω από τον Λούσιο ποταμό, η Ιερά Μονή Αιμυαλών αποτελεί έναν από τους πιο πνευματικούς προορισμούς της Αρκαδίας. Σε προσκαλεί σε ένα ταξίδι κατάνυξης και εσωτερικής γαλήνης μέσα από τη σιωπή της. Το νέο ντοκιμαντέρ του parapolitika.gr αναδεικνύει την ιστορία, την πνευματικότητα αλλά και την καθημερινή ζωή σε αυτό το «σιωπηλό» μοναστήρι που μιλά στην ψυχή. Ο Γέροντας Δαμασκηνός, ηγούμενος της Μονής, εξηγεί πώς και γιατί ξεκίνησαν οι μοναχοί να προσεύχονται με κομποσκοίνι, αλλά και γιατί φορούν το συγκεκριμένο μοναχικό ένδυμα. Μαρτυρίες και ιστορικές αναδρομές αποκαλύπτουν το μεγαλείο της περιοχής και την παράδοσή της στην ασκητική ζωή.

Στις σπηλιές της έζησαν ασκητές από τον 8ο αιώνα, ενώ τον 10ο αιώνα ο Ιωάννης Λαμπαρδόπουλος ίδρυσε σημαντικές μονές της περιοχής.
Κάθε πέτρα της Μονής κουβαλά και μια ιστορία αιώνων. Ιστορία που γράφτηκε μέσα από τη σιωπή των μοναχών... Η Μονή Αιμυαλών αποτέλεσε και συνεχίζει να αποτελεί πνευματικό καταφύγιο για τους μοναχούς, αλλά και ησυχαστήριο για τους επισκέπτες.

Αρχικά, η Μονή Αιμυαλών ήταν αφιερωμένη στην Παναγία Ελεούσα και λειτουργούσε ως κοινόβιο μοναστήρι με μοναχούς που είχαν αναγκαστεί να εγκαταλείψουν τον τόπο τους. Μέσα στα χρόνια έχει συντηρηθεί και ανακαινιστεί πολλές φορές, διατηρώντας όμως πάντα τα βυζαντινά στοιχεία που αναδεικνύουν την ιστορικότητά της.

Χτισμένη μέσα στον βράχο, η μονή εντυπωσιάζει τον επισκέπτη από την πρώτη στιγμή. Ο θολοσκέπαστος διάδρομός της, με τα φαρδιά σκαλοπάτια, οδηγεί στο καθολικό, το οποίο βρίσκεται στο βάθος ενός φυσικού σπηλαίου. Κάθε βήμα στο πετρόκτιστο μονοπάτι οδηγεί όλο και πιο κοντά στην Παναγία... Το καθολικό, χωρίς ιδιαίτερο φως και με καθαρά αγιορείτικη φιλοσοφία, διαθέτει μόνο δύο παράθυρα. Πρόκειται για έναν χώρο που προσκαλεί τον προσκυνητή σε περισυλλογή και προσευχή, αφού γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι είναι άπλετο το φως που «πλημμυρίζει» την ψυχή του.

Οι τοιχογραφίες του ναού είναι έργο εκπροσώπων της κρητικής σχολής αγιογραφίας, ενώ το ξυλόγλυπτο τέμπλο, που κατασκευάστηκε λίγες δεκαετίες αργότερα, ξεχωρίζει για τα επιχρυσωμένα σκαλίσματά του. Η παλαιότερη εικόνα της μονής είναι εκείνη της Παναγίας της Ελεούσας, η οποία θεωρείται βυζαντινή και χρονολογείται περίπου στον 10ο αιώνα, ενώ ιδιαίτερη θέση στην καρδιά των πιστών έχει και η εικόνα της Παναγίας της Αιμιαλίτισσας, που φαίνεται να έφεραν οι κτήτορες από τον τόπο καταγωγής τους.

Και αυτή η μονή πέρασε δύσκολα χρόνια και καταστροφές από πολέμους, ωστόσο ξαναγεννήθηκε από τις στάχτες της. Μετά από τα χρόνια της μεγάλης ακμής της, πέρασε σε περίοδο παρακμής και λειτουργούσε ως μετόχι της Μονής Τιμίου Προδρόμου. Το 1995, όμως, εγκαταστάθηκε νέα αδελφότητα μοναχών. Σήμερα, στη μονή εγκαταβιώνουν οκτώ μοναχοί, που υποδέχονται με πολλή αγάπη και ζεστασιά τους προσκυνητές.

Η Παναγία ακούει με υπομονή τις προσευχές των πιστών και, σύμφωνα με τις συγκλονιστικές μαρτυρίες του Γέροντα της Μονής, τα θαύματά της διαδέχονται το ένα το άλλο. Ένα ξεχωριστό ντοκιμαντέρ σε έναν τόπο ιερό, όπου η φύση, η ηρεμία και οι ήχοι από το ποτάμι υπενθυμίζουν σε όλους μας τη δύναμη της σιωπής. Ένα πνευματικό καταφύγιο, ιδανικό για εσωτερική αναζήτηση και ηρεμία.

Η Παναγία ακούει με υπομονή τις προσευχές των πιστών και, σύμφωνα με τις συγκλονιστικές μαρτυρίες του Γέροντα της Μονής, τα θαύματά της διαδέχονται το ένα το άλλο. Ένα ξεχωριστό ντοκιμαντέρ σε έναν τόπο ιερό, όπου η φύση, η ηρεμία και οι ήχοι από το ποτάμι υπενθυμίζουν σε όλους μας τη δύναμη της σιωπής. Ένα πνευματικό καταφύγιο, ιδανικό για εσωτερική αναζήτηση και ηρεμία.

Δείτε το ντοκιμαντέρ του parapolitika.gr




Παραγωγός: Μαρία Γιαχνάκη
Έρευνα - Δημοσιογραφική επιμέλεια: Κατερίνα Μαραγκού
Εικονοληψία: Ανδρέας Χαλκιόπουλος
Μοντάζ: Κωνσταντίνος Καμινάρης