Ο δημοφιλής ηθοποιός, Κώστας Αρζόγλου, βρέθηκε στην εκπομπή «Μίλησε μου» και… μίλησε στον Γιώργο Κουβαρά για τα χρόνια του Ελεύθερου Θεάτρου- όπου υπήρξε ιδρυτικό μέλος-, τη λογοκρισία, τις σπουδαίες συνεργασίες του, τις αποτυχίες και τα μελλοντικά του σχέδια.

Διαβάστε: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος: "Από τα 5 μου ήξερα ότι θα ασχοληθώ με τη μουσική" - Η εξομολόγηση στον Γιώργο Κουβαρά για τη διαδρομή από τη "Μελωδία της Ευτυχίας" έως τις μεγάλες επιτυχίες (Βίντεο)

Κεντρικός άξονας όμως της αφήγησής του είναι το έργο Madame Butterfly το οποίο, όπως ομολογεί, αποτελεί σημείο αφετηρίας: «Τα πράγματα είναι “προ Butterfly” και “μετά Butterfly”. Δηλαδή σε εμένα, στη ζωή μου χωρίζεται έτσι». Όμως ακόμα και πριν από τη μεγάλη του επιτυχία, αποκαλύπτει: «Με είχαν λίγο στα ώπα-ώπα και οι σκηνοθέτες και οι συμπρωταγωνιστές», ενώ ο ίδιος παραδέχεται πως τότε «έγινα πια “μανιώδης” της σκηνής». Συγκεκριμένα θυμάται, με χιουμοριστική διάθεση πλέον: «“Προ Butterfly”, ας πούμε ότι υπήρχα σε δυο εξώφυλλα την ίδια βδομάδα που ανταγωνιζόντουσαν μεταξύ τους». Παράλληλα αναγνωρίζει ανοιχτά και τις αποτυχίες: «Κάναμε και μερικές βλακείες: “Στέλλα Βιολάντη” ας πούμε. Το “Άλλα Λόγια Να Αγαπιόμαστε”. Όλες αποτυχίες… πολύ μεγάλες αποτυχίες».

Ωστόσο η ζωή του έδειξε και το σκληρό της πρόσωπο. Συγκινημένος αναφέρθηκε σε δύσκολη προσωπική στιγμή και συγκεκριμένα όταν η Έλλη Λαμπέτη του ανακοίνωσε το θλιβερό νέο ότι η μητέρα του πνίγηκε. «Από δω και πέρα θα έχεις εμένα μαμά σου» θυμάται τα λόγια της μεγάλης μας ηθοποιού. Η συζήτηση αποκτά και πολιτικό-ιστορικό βάθος, καθώς αναφέρεται στην περίοδο της σύλληψής του μαζί με άλλους καλλιτέχνες: «Μην ξεχνάμε ότι εγώ και άλλοι και η Υβόννη η Μαλτέζου, είχαμε συλληφθεί». Περιγράφει επίσης τις ευρηματικές πρακτικές για να ξεπερνούν τη λογοκρισία και να παίζουν τα κείμενα που ήθελαν: «Κάτι κείμενα του Μουρσελά, του Γιάννη Λογό τα ρίχναμε ακριβώς για να τα κόψουνε».

Με τα χρόνια, όπως λέει, η στάση του απέναντι στη ζωή έχει αλλάξει: «Πριν καλυπτόμουνα από διάφορα ιδεολογήματα… Όσο περνάνε τα χρόνια είμαι και πιο “ασκεπής”». Και συμπληρώνει: «Η μόνη μου παρηγοριά, είναι ότι δεν είμαι μόνος». Επίσης εκφράζει και την αγωνία του για τα κοινά: «Το να μην πάει κανείς στην κάλπη το θεωρώ… πρέπει να πάει». Ο απολογισμός της γενιάς του είναι σκληρός: «Η γενιά μου χάσαμε. Κάναμε ό,τι κάναμε, κινδυνέψαμε όσο κινδυνέψαμε, φυλακιστήκαμε και χάσαμε στο τέλος». Κι όμως, μέσα σε όλα, αναγνωρίζει τις σταθερές που τον κράτησαν όρθιο: «Υπήρχε μια “μπεσαλίδικη” στάση ανάμεσά μας. Και είναι από τα λίγα σταθερά πράγματα που με στήριξαν». «Τώρα τα έχουμε κάνει όλα σαλάτα», καταλήγει.

Σήμερα, συνεχίζει να δημιουργεί. Προετοιμάζει νέα δουλειά στο Θέατρο Χώρος και συγκεκριμένα το έργο «Επικείμενος Οίκτος». Μια παράσταση που, όπως περιγράφει, είναι «ένα “τρέξιμο”, σε μια ιστορία ολόκληρη η οποία περιβάλλεται από στοιχεία πολέμου. Εγώ παίζω έναν άνθρωπο που είναι “πρώην” πάρα πολύ σπουδαίος». Η ιστορία και το βιογραφικό του Κώστα Αρζόγλου σίγουρα δεν χωράει σε μια ώρα. Χαρίζει όμως μια απολαυστική συζήτηση γεμάτη ειλικρίνεια, χιούμορ, αλήθειες και απολογισμούς.

Δείτε όλη τη συνέντευξη του αγαπητού ηθοποιού στο παρακάτω βίντεο: