Υπάρχουν κάποιες ιστορίες που μοιάζουν βγαλμένες από το κλασικό «αμερικανικό όνειρο», αλλά η περίπτωση του Τζον Πουλακίδα δεν είναι μια διαδρομή ενός ακόμα ομογενούς που τα κατάφερε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Είναι η ιστορία ενός παιδιού που έμαθε να σουτάρει πριν καλά-καλά περπατήσει, που διάλεξε το «δύσκολο» δρόμο της μόρφωσης και που τελικά ανάγκασε το NBA να παραδεχθεί το «φαρμακερό» αριστερό του χέρι. Φορώντας τη φανέλα των Ντάλας Μάβερικς, ο Πουλακίδας δεν εκπροσωπεί μόνο το Νάπερβιλ του Ιλινόι, αλλά και μια ολόκληρη κληρονομιά που ξεκινά από τις ελληνικές ρίζες της οικογένειάς του.

Διαβάστε: Τζον Πουλακίδας: Από το "MVP Stories" του parapolitika.gr στους... πρώτους πόντους του στο ΝΒΑ! (Βίντεο)

Το "όχι" στα εύκολα

Γεννημένος στο Ιλινόι, ο Τζον μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η πορτοκαλί θεά ήταν ο συνδετικός κρίκος της οικογένειας. Ο πατέρας του είχε παίξει στο κολέγιο του Νορθ Σέντραλ, ο θείος του στο Μπράιαρ Κλιφ. Οι γονείς του, επιτυχημένοι επιχειρηματίες στον χώρο της εστίασης με μια παμπ και ένα εστιατόριο, του έμαθαν από νωρίς την αξία της σκληρής δουλειάς.

Στο Νιούκουα Βάλει High School, ο Πουλακίδας άρχισε να χτίζει τον μύθο του. Με 17.5 πόντους μέσο όρο, έγινε το «μήλον της έριδος» για τα κορυφαία κολέγια των ΗΠΑ. Είχε 17 προτάσεις για υποτροφία στα χέρια του. Γουέικ Φόρεστ, Μπάτλερ, Μινεσότα... προγράμματα «βιτρίνες». Κι όμως, ο Τζον έκανε την έκπληξη. Επέλεξε το Γέιλ. Γιατί; Γιατί όπως λέει ο ίδιος, «κάνεις μια επιλογή για τα επόμενα 40 χρόνια της ζωής σου, όχι για τα επόμενα 4». Άριστος μαθητής και συνειδητοποιημένος αθλητής, ήξερε ότι το μυαλό και η μόρφωση είναι το ίδιο σημαντικό με το σουτ.

Το Γέιλ και το ταξίδι στις ρίζες

Η καθιέρωση στο Γέιλ δεν ήρθε τυχαία. Μετά από μια αναγνωριστική πρώτη σεζόν, ο Πουλακίδας έγινε ο ηγέτης των «Ivy League». Τη σεζόν 2023/24 άγγιξε το 40.5% στα τρίποντα, αλλά το highlight της ζωής του γράφτηκε τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς. Ο Τζον επέστρεψε στην Ελλάδα με την ομάδα του πανεπιστημίου του.

Ήταν ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Από τη Θεσσαλονίκη στα Μετέωρα κι από την Ακρόπολη στην Αίγινα και τις Θερμοπύλες. Έχοντας δίπλα του τους γονείς του, ο Πουλακίδας ρούφηξε κάθε στιγμή ελληνικότητας. Ίσως αυτή η επαφή με τις ρίζες να του έδωσε την έξτρα ώθηση. Η τελευταία του κολεγιακή χρονιά (2024-25) ήταν ισοπεδωτική: 19.4 πόντοι ανά αγώνα. Όλοι θυμούνται ακόμα την «παράσταση» στη March Madness του 2024, όταν «εκτέλεσε» το Όμπερν με 28 πόντους και 6 τρίποντα, στέλνοντας το Γέιλ σε μια ιστορική πρόκριση που συζητήθηκε σε όλη την Αμερική.

Ο δρόμος για το Ντάλας

Ο δρόμος για το NBA δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα. Το όνομά του δεν ακούστηκε στο Draft, κάτι που κάνει πολλά νέα παιδιά με όνειρα για καριέρα, να απογοητεύονται και να «λυγίζουν», όμως ο Πουλακίδας δεν είναι από αυτούς που τα παρατάνε. Πήγε στο Summer League με τους Κλίπερς, έβγαλε το «λάδι» στην προπόνηση και κατέληξε στη G-League. Εκεί, έκανε τους scouts να τρίβουν τα μάτια τους. Σε ένα παιχνίδι-σταθμό, πέτυχε 10 τρίποντα, σημειώνοντας ρεκόρ ομάδας.

Αυτή η ικανότητα να «πυροβολεί» με συνέπεια πίσω από τα 7.25 μ. ήταν το διαβατήριό του. Οι Ντάλας Μάβερικς δεν έχασαν την ευκαιρία. Είδαν σε αυτόν τον αριστερόχειρα των 198 εκατοστών κάτι παραπάνω από έναν απλό σουτέρ. Είδαν έναν «playmaking wing». Έναν παίκτη που μπορεί να βάλει την μπάλα στο παρκέ, να διαβάσει το σκριν και να δημιουργήσει φάσεις για τον εαυτό του και τους συμπαίκτες του. «Ο Τζον δεν είναι απλά ένας παίκτης που περιμένει «οπλισμένος» στη γωνία. Είναι ένας παίκτης που καταλαβαίνει το παιχνίδι, που έχει το 'IQ' του Γέιλ και το τσαγανό του Έλληνα», λένε άτομα του στενού του κύκλου.

Σήμερα, στο πλευρό αστέρων παγκόσμιας εμβέλειας στο Ντάλας, ο Τζον Πουλακίδας παλεύει για κάθε δευτερόλεπτο συμμετοχής. Με το 40% στο τρίποντο να αποτελεί το «σήμα κατατεθέν» του, ο ομογενής γκαρντ/φόργουορντ δείχνει ότι το μέλλον του ανήκει. Είναι ο παίκτης που κάθε προπονητής θα ήθελε να έχει στο rotation του. Εργατικός, παικτης «οικονομίας» και με προσωπικότητα που δεν λυγίζει στα δύσκολα. Το κεφάλαιο NBA μόλις άνοιξε για τον Τζον και κάτι μας λέει ότι οι σελίδες που θα ακολουθήσουν θα έχουν πολύ «γαλανόλευκο» χρώμα.

Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά