Μαρινέλλα: Οι μεγάλοι σταθμοί του θρύλου του ελληνικού τραγουδιού - Οι ανεπανάληπτες επιτυχίες και οι έρωτές της, "θα ζήσω νέα και θα πεθάνω νέα"
Στο πένθος ο καλλιτεχνικός κόσμος
Ο μύθος του ελληνικού τραγουδιού, Μαρινέλλα, μπορεί να έφυγε από τη ζωή, ωστόσο θα ζει πάντα στις συνειδήσεις του ελληνικού λαού μέσα από τις μεγάλες επιτυχίες της
Στο πένθος βυθίστηκε ο καλλιτεχνικός κόσμος, μετά την είδηση για τον θάνατο της Μαρινέλλας. Η σπουδαία ερμηνεύτρια έφυγε από τη ζωή χθες Σάββατο έπειτα από εγκεφαλικό που είχε υποστεί τον Σεπτέμβριο του 2024 κατά τη διάρκεια συναυλίας στο Ηρώδειο. «Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία κατέληξε στο σπίτι της, σήμερα 28 Μαρτίου 2026 στις 18:00», αναφέρει η ανακοίνωση της οικογένειας για τον θάνατο της μεγάλης Ελληνίδας ερμηνεύτριας που πέθανε στα 88 της χρόνια.
Η Μαρινέλλα πρωτοστάτησε ακόμα και στην εμφάνιση, πέραν της αξεπέραστης φωνής της, που χαρακτήρισε το ελληνικό τραγούδι: Ήταν η πρώτη που έφερε το «ανδρόγυνο» στιλ στη σκηνή, με το κοντό μαλλί και τα «καμπάνα» παντελόνια.
Κυκλοφόρησε πολλά προσωπικά άλμπουμ, τα περισσότερα εκ των οποίων, γνώρισαν μεγάλη εμπορική επιτυχία και της χάρισαν διεθνή αναγνώριση.
Η σπουδαία τραγουδίστρια, που το πραγματικό της όνομα ήταν Κυριακή Παπαδόπουλου, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου 1938 και ήρθε αρκετά νωρίς σε επαφή με το τραγούδι. Από τεσσάρων χρονών συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή «Παιδική ώρα», στην οποία έτυχε να τραγουδήσει τη «Φλαμουριά» του Σούμπερτ. Όταν ήταν 17 ετών συμμετείχε στον θίασο της Μαίρης Λωράνς, μαζί με ηθοποιούς που έκαναν τότε τα πρώτα τους βήματα στην υποκριτική, όπως η Μάρθα Καραγιάννη, ο Αλέκος Τζανετάκος και ο Κώστας Βουτσάς. Κατά την περιοδεία τους σε ένα χωριό της Καρδίτσας, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και την αντικατάστησε η Μαρινέλλα, η οποία ερμήνευσε το «Μαλαγκένια», το γερμανικό τραγούδι της Κατοχής, και το «Ο άνθρωπός μου» της Σοφίας Βέμπο. Οι συντελεστές της παράστασης εντυπωσιάστηκαν από την ερμηνεία της και την έκαναν βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Η συνέχεια μόνο ανοδική θα μπορούσε να είναι. Το 1957 συνάντησε τον Στέλιο Καζαντζίδη και γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό -τραγούδησαν στην Αμερική και στην Αυστραλία, ενώ ηχογράφησαν τραγούδια σε πρώτη και δεύτερη εκτέλεση.
Μετά τον χωρισμό τους, το 1966, η Μαρινέλλα μόνη της πλέον, προσπαθεί να στήσει μια προσωπική καριέρα. Ο Γιώργος Κατσαρός ήταν ο πρώτος που τη βοήθησε, και στη συνέχεια ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος και ο Μίμης Πλέσσας.
Η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά - σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα, σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε το 1968 και το οποίο αρχικά προοριζόταν να το πει η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία «Η κόρη μου η σοσιαλίστρια».
Ωστόσο, το τραγούδι που άνοιξε διάπλατα τις καλλιτεχνικές πόρτες στη Μαρινέλλα ήταν το «Άνοιξε πέτρα», που είπε στο μιούζικαλ του Γιάννη Δαλιανίδη «Γοργόνες και Μάγκες». Το τραγούδι, σε μουσική Μίμη Πλέσσα και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, το ηχογράφησε μόνο μια φορά, καθώς ήταν άψογο, και αυτή η ηχογράφηση είναι που ακούγεται στην ταινία.
Ακολούθησαν μεγάλες συνεργασίες με κορυφαίους καλλιτέχνες και τεράστιες δισκογραφικές επιτυχίες που την έφεραν στην κορυφή. Εκείνη, ωστόσο, παρέμενε πάντα ταπεινή.
Η Μαρινέλλα μέσα από τα λόγια της - "Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα"
«Ποτέ δεν αισθάνθηκα μύθος ούτε θρύλος. Μεγάλες κουβέντες που δεν ταιριάζουν στην προσωπικότητά μου. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν μου λένε τίποτα οι ταμπέλες. Επίσης, ποτέ δεν θα βάλω να ακούσω Μαρινέλλα. Είναι δυνατό να κάθομαι να περνώ την ώρα μου με τα δικά μου τραγούδια;», είχε πει σε συνέντευξή της στη «Lifo» τον Ιούνιου του 2024.
Αφού δήλωσε ότι αισθάνεται «πολύ τυχερή, γιατί έχω ζήσει δεκάδες ζωές», εξήγησε ότι το μυστικό της επιτυχίας της ήταν πάντα η σκληρή δουλειά: «Ό,τι και να γίνει, έχω μάθει ότι προέχουν ο αγώνας, η σκληρή δουλειά και το πείσμα. Σημασία έχει να μην ψωνιστείς και υπερεκτιμήσεις τις δυνατότητές σου. Ακόμη και σήμερα ο χρόνος σταματά όταν βγαίνω στη σκηνή να τραγουδήσω. Η νύχτα μπορεί να σε κάνει σκάρτο άνθρωπο, αλλά εξαρτάται κυρίως από σένα. Προσωπικά, δεν παρασύρθηκα από τις Σειρήνες και θεωρώ ότι παρέμεινα ένας καλός άνθρωπος».
Χρόνια πριν, το 2019, σε συνέντευξη στον Τάσο Τρύφωνος είχε μιλήσει για τον μοναδικό της φόβο εκφράζοντας πόση αγάπη είχε για τη ζωή: «Δεν έχω ελιξίριο. Είναι θέμα ψυχής. Γεννήθηκα νέα, θα πεθάνω νέα. Ένα πράγμα φοβάμαι πολύ: τις αρρώστιες. Τίποτε άλλο. Αυτό είναι κάτι που πολλές φορές δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Προσέχω. Δεν πίνω, δεν καπνίζω. Το τσιγάρο το έκοψα πριν από 40 χρόνια, σε ένα βράδυ. Ήμουν στο νοσοκομείο και είπα “αυτό δεν θα το ξανακαπνίσω ποτέ”. Και δεν ξανακάπνισα ποτέ. Πίνω κανένα ποτήρι κρασί με παρέα, όταν βγούμε… Δεν παίζω χαρτιά, δεν παίζω ιππόδρομο, δεν έχω τέτοια πάθη. Διαπιστώνω ότι τραγουδάω καλύτερα από ό,τι πριν δέκα χρόνια. Είμαι καλύτερη και αυτό είναι κάτι που βγαίνει από μέσα μου. Καλύτερα αναπνέω, καλύτερα περπατάω, καλύτερα χορεύω… Σε εισαγωγικά, όχι ότι χορεύω. Δεν είμαι και η Ουλάνοβα. Κάνω κάτι βηματάκια για να διανθίζω το τραγούδι».
Ο γάμος με τον Στέλιο Καζαντζίδη
Μυθιστορηματική και εξόχως μουσική ήταν και η προσωπική ζωή της Μαρινέλλας, η οποία καθορίστηκε από δύο μεγάλους έρωτες, με τον Στέλιο Καζαντζίδη και τον Τόλη Βοσκόπουλο. Από την άλλη, η σχέση της με τον Φρέντυ Σερπιέρη μπορεί να μην έφτασε ποτέ μέχρι την εκκλησία, αλλά της χάρισε το ωραιότερο δώρο της ζωής της, την κόρη της Τζωρτίνα Σερπιέρη.
Η Μαρινέλλα παντρεύτηκε με τον Στέλιο Καζαντζίδη στις 7 Μαΐου του 1964. Η Μαρινέλλα είχε πει σε συνέντευξή της για τη γνωριμία τους: «Τον Καζαντζίδη τον γνώρισα από τον Στέλιο Ζαφειρίου. Εγώ δεν είχα ιδέα ποιος ήταν ο Στέλιος Καζαντζίδης, δεν τον ήξερα. Μου λέει «Τραγουδάς ωραία, μπράβο! Σεκόντα ξέρεις να κάνεις»; Λέω «ξέρω» και μετά μου λέει «ψαρεύεις»; Λέω «βεβαίως» και με ρωτά «πάμε για ψάρεμα»; Ψαρέψαμε, δεν πιάσαμε τίποτε, αλλά μάλλον έπεσε ένα φλερτάκι εκεί, θυμάμαι. Φορούσα μαγιό και φαίνεται ότι έτσι του άρεσα του Στέλιου. Τσαχπινομπουρμπουλήθρα ήμουν, ένα γλυκό συμπαθητικό κορίτσι, αλλά δεν ήμουν όμορφη. Αυτό δεν εμπόδισε κανέναν να με αγαπήσει πάρα πολύ!».
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της εποχής, όμως, το ζευγάρι είχε πολλά προβλήματα με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στο διαζύγιο δύο μόλις χρόνια μετά, καθώς στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33' στροφών.
Το παιδί εκτός γάμου
Το 1973 η Μαρινέλλα έφερε στον κόσμο τη μοναχοκόρη της, Τζωρτίνα Σερπιέρη, καρπό του έρωτά της με τον πρωταθλητή Ελλάδος στην ιππασία Φρέντυ Σερπιέρη, ο οποίος διήρκεσε 4 χρόνια.
Η Μαρινέλλα είχε πει σχετικά με την απόκτηση παιδιού, εκτός γάμου, σε μια εποχή που ήταν ταμπού: «Ήμουν τόσο τολμηρή για την εποχή μου. Να βλέπεις μια γυναίκα με την κοιλιά να τραγουδάει. Δεν έδωσα ποτέ καμία σημασία. Ζούσα για αυτό το παιδί και δεν με ενδιέφερε τίποτε. Ο κόσμος το ήξερε. Δεν βγήκα ποτέ να πω ποιος, πώς, τι. Ποτέ. Ήξερε ο κόσμος για μια σχέση που είχα. Δεν το έκρυψα, δεν μπήκα στο κουκούλι μου. Βγήκα και είπα “αυτή είμαι”. Με δέχτηκε ο κόσμος έτσι ακριβώς όπως ήμουν, με αγάπησε πιο πολύ, μπορώ να πω. Θάρρος ήθελε. Η κοινωνία τότε δεν μπορούσε να το δεχτεί. Θα μπορούσε να πει “σαν δεν ντρέπεται”. Ήθελε τόλμη. Ήμασταν δύο τότε που το τολμήσαμε. Εγώ και η Έλενα Ναθαναήλ».
Η Μαρινέλλα και Τζωρτίνα Σέρπιερη είχαν πολύ στενές σχέσεις και η τραγουδίστρια εξέφραζε σε κάθε ευκαιρία τη λατρεία στην κόρη της, ενώ και η δεύτερη στεκόταν στο πλευρό της μητέρας της πάντα, ιδίως μετά την περιπέτεια υγείας που ξεκίνησε μετά τη συναυλία στο Ηρώδειο.
Το αντίο του καλλιτεχνικού κόσμου στη Μαρινέλλα
Από τη στιγμή που έγινε γνωστή η είδηση της απώλειας της Μαρινέλλας, τα social media γέμισαν με μηνύματα αποχαιρετισμού, γεμάτα συγκίνηση, σεβασμό και ευγνωμοσύνη.
Αντώνης Ρέμος και Χρήστος Μάστορας: Το πιο συγκινητικό αντίο από τη σκηνή
Ξεχωριστή στιγμή αποτέλεσε το αντίο του Αντώνη Ρέμου και του Χρήστου Μάστορα από τη σκηνή του NOX. Ο Αντώνης Ρέμος, εμφανώς φορτισμένος, μίλησε για τη Μαρινέλλα με λόγια που άγγιξαν το κοινό. «Η Μαρινέλλα δεν ανήκει σε κανέναν, ανήκει σε όλους μας. Η Μαρινέλλα είναι η Ελλάδα μας». Και συνέχισε: «Έχουμε μέσα μας ένα βάρος στην ψυχή μας… Θα είναι πάντα εδώ μέσα από τα τραγούδια της». Στο τέλος, με τη φωνή του να «σπάει», είπε: «Μαρινέλλα μου, σε αγαπώ πάρα πολύ. Σε ευχαριστώ για ό,τι μας έχεις δώσει. Καλό ταξίδι Μαρινέλλα μας».
Χάρις Αλεξίου και Γιώργος Νταλάρας: Λόγια που κουβαλούν ιστορία
Η Χάρις Αλεξίου δεν μπόρεσε να κρύψει τη συγκίνησή της, γράφοντας: «Δεν ξέρω τι λόγια να πω για να σε αποχαιρετήσω λατρεμένη μορφή. Όλα είναι κατώτερα του μεγέθους σου». Από την πλευρά του, ο Γιώργος Νταλάρας επέλεξε λίγες αλλά βαριές λέξεις: «Σ’ ευχαριστώ για όλα, μάνα… Στο καλό!». Δύο καλλιτέχνες που συνδέθηκαν με τη Μαρινέλλα σε διαφορετικές εποχές, αλλά με κοινό παρονομαστή τον σεβασμό και την αγάπη.
Δημήτρης Μπάσης και Ελευθερία Αρβανιτάκη: Η κληρονομιά μιας μεγάλης ερμηνεύτριας
Ο Δημήτρης Μπάσης στάθηκε στη διαχρονικότητα της Μαρινέλλας: «Η μουσική μας έγινε πιο φτωχή… Ήταν μια ξεχωριστή ιστορία στην ελληνική μουσική σκηνή». Η Ελευθερία Αρβανιτάκη μίλησε για μια «εμβληματική τραγουδίστρια» που κέρδισε τον σεβασμό όλων, ενώ τόνισε ότι «θα ζει για πάντα μέσα από τα τραγούδια της». Τα λόγια τους αποτυπώνουν με ακρίβεια το μέγεθος της απώλειας.
Κότσιρας, Μακεδόνας και Κραουνάκης: Το προσωπικό «ευχαριστώ»
Ο Γιάννης Κότσιρας έγραψε: «Ήρθε η ώρα να αλλάξεις ουρανό… Σ’ ευχαριστούμε για όλα». Ο Κώστας Μακεδόνας την αποκάλεσε «δασκάλα και φίλη», ενώ ο Σταμάτης Κραουνάκης, με τη δική του λιτή γραφή, σημείωσε: «Αντίο Κυρία Μαρινέλλα». Κάθε λέξη, ένα κομμάτι μιας μεγάλης διαδρομής που άγγιξε ζωές.
Άλλοι καλλιτέχνες που την αποχαιρέτησαν: Μια καθολική συγκίνηση
Το αντίο δεν περιορίστηκε σε λίγους. Πολλοί ακόμη καλλιτέχνες εξέφρασαν τη θλίψη τους. Ο Στέφανος Κορκολής μίλησε για «σπουδαία Μαρινέλλα όλων μας», ενώ η Λουκία Καρέρ Πλέσσα μοιράστηκε μια βαθιά προσωπική και συγκινητική αφήγηση. Ακόμη και η Finos Film τίμησε τη μνήμη της με ένα λιτό αλλά ουσιαστικό μήνυμα: «Τα λόγια είναι περιττά». Η Μαρινέλλα δεν ήταν απλώς μια τραγουδίστρια. Ήταν σημείο αναφοράς.
Η Μαρινέλλα που δεν θα φύγει ποτέ από την Ελλάδα
Η απώλεια της Μαρινέλλας δεν είναι μόνο καλλιτεχνική. Είναι βαθιά πολιτισμική. Οι καλλιτέχνες που την αποχαιρέτησαν δεν μίλησαν μόνο για μια σπουδαία φωνή, αλλά για μια εποχή, μια ταυτότητα, μια Ελλάδα που συνεχίζει να ζει μέσα από τα τραγούδια της. Όπως είπε και ο Αντώνης Ρέμος: «Κανένα έθνος δεν είναι τίποτα χωρίς την ιστορία του». Και η Μαρινέλλα ήταν, είναι και θα παραμείνει ένα από τα πιο δυνατά κεφάλαια αυτής της ιστορίας.
En
