Η συνέντευξη της Ελένης Ροδά στον Γιώργο Κουβαρά και την εκπομπή «Μίλησέ μου» ξεδιπλώνει μια ζωή γεμάτη εικόνες, ένταση και αυθεντικότητα. Με τη χαρακτηριστική φωνή της, η γνωστή τραγουδίστρια μιλά χωρίς περιστροφές για τη διαδρομή της στον χώρο της υποκριτικής και του τραγουδιού.

Ελένη Ροδά: Μιλά στον Γιώργο Κουβαρά και τα Παραπολιτικά για τη διαδρομή της στον χώρο της υποκριτικής και του τραγουδιού (Βίντεο)

Η κουβέντα φυσικά ξεκίνησε με αυτοσαρκασμό: «Όλοι πέθαναν οι ερωτευμένοι μαζί μου. Και οι θαυμαστές μου πεθάνανε». Από την παιδική της ηλικία, το όνειρο της Ε. Ροδά ήταν ξεκάθαρο: «Εγώ μεγάλωσα με αυτό το όνειρο. Να γίνω ηθοποιός». Η επιθυμία αυτή ξεκίνησε από τότε που έβλεπε «παράνομα» σινεμά: «Παίρναμε τα καρεκλάκια και πηγαίναμε έξω από τον θερινό κινηματογράφο και προσπαθούσαμε να δούμε κινηματογράφο».

Παράλληλα, αποκαλύπτει μια λιγότερο γνωστή πλευρά της: «Εγώ ήμουν αθλήτρια. Στις ρίψεις. Σφαίρα, δίσκος, ακόντιο», ενώ τονίζει τη στήριξη του πατέρα της: «Ο πατέρας μου έλεγε “να γίνει ό,τι θέλει”».

Η είσοδός της στον καλλιτεχνικό χώρο συνοδεύτηκε από σημαντικές γνωριμίες και καθοριστικές επιλογές. Αναφέρεται στον μέγα θεατράνθρωπο Δημήτρη Ροντήρη — όπου ο θίασός του ταξίδευε σε όλο τον πλανήτη — αλλά και σε ένα λάθος που, όπως η ίδια παραδέχεται, τη σημάδεψε: «Έκανα ένα σφάλμα. Έφυγα από τον Ροντήρη τη στιγμή που ξεκινούσε η τουρνέ για τη Λατινική Αμερική».

Ξεχωριστή θέση στη ζωή της κατέχει ο ζεν πρεμιέ της εποχής Γιώργος Λευτεριώτης, με τον οποίο έζησε έναν μεγάλο έρωτα και τελικά παντρεύτηκε. Η ίδια περιγράφει με αμεσότητα τη γνωριμία τους: «Ήταν τότε πολύ της μόδας ο Λευτεριώτης ο Γιώργος… είδα τον Λευτεριώτη και τον ερωτεύομαι».

Στον χώρο του τραγουδιού, η πορεία της συνδέθηκε με σπουδαίους δημιουργούς. Θυμάται τη χαρακτηριστική στιγμή που ο Μίκης Θεοδωράκης της είπε: «Ελένη, με ενδιαφέρει πολύ η φωνή σου… θέλω μια λαϊκιά». Παρά τα διάφορα εμπόδια, κατάφερε να σταθεί και να συνεργαστεί με σημαντικούς ανθρώπους, όπως και τον Γιώργο Ζαμπέτα.

Ιδιαίτερη όμως συγκίνηση προκαλεί η αφήγησή της από τα χρόνια της Κατοχής, όταν οι Γερμανοί αποχωρούσαν, έχοντας χάσει τον πόλεμο. Θυμάται μάλιστα ένα περιστατικό — μέσα στο τρένο, σε βαγόνι της εμπορικής ταχείας — που της έχει μείνει ανεξίτηλο: «Έρχεται ένας Γερμανός, φτιάχνει μια φέτα ψωμί, βάζει ένα άσπρο πράγμα σαν βούτυρο και μου το φέρνει… πιστεύεις ότι ακόμα τη γεύση αυτού του πράγματος;».

Η αφήγησή της επεκτείνεται και σε πιο προσωπικές και τραυματικές εμπειρίες. Συγκλονίζει όταν περιγράφει περιστατικά βίας που έζησε η οικογένειά της: «Μπαίνουν μέσα στο σπίτι… τη μάνα μου… μα τη σπάσαν στο ξύλο», τονίζοντας πως η μητέρα της δεν είχε καμία πολιτική εμπλοκή. Την ίδια στιγμή, δεν διστάζει να μιλήσει με χιούμορ (και ίσως πικρία) για τη ζωή και τους ανθρώπους γύρω της: «Μια ζωή χύμα… τελείως. Με κοροϊδεύανε. Μου τρώγαν τα λεφτά…».

Η Ελένη Ροδά συνεχίζει να τραγουδά, ενώ εκφράζει και τη νοσταλγία της για το παρελθόν: «Λείπουν οι μεγάλοι συνθέτες και οι μεγάλοι στιχουργοί». Μέσα από τις ιστορίες της, μεταφέρει και χαρακτηριστικές φράσεις που της έχουν μείνει, όπως εκείνη του Αριστοτέλη Ωνάση: «Τι είναι η ζωή, Ελένη;… Μια μπούρδα!».

Σήμερα παραμένει μια αυθεντική λαϊκή φωνή, που δεν δίστασε να ζήσει «χύμα», αλλά πάντα με πάθος και αλήθεια. Την ίδια μπορούμε να την απολαύσουμε live στη «Μεταξού», ενώ ολόκληρη τη συνέντευξή της στο βίντεο που ακολουθεί.