Οκτώ ηθοποιοί που είναι εν ζωή και "ενσάρκωσαν" τον Ιησού Χριστό: Δείτε πώς είναι σήμερα (Εικόνες)

Πολλές φορές έχει ειπωθεί –σχεδόν σαν αστικός θρύλος– ότι οι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τον Ιησού Χριστό «κουβαλούν» μια περίεργη κατάρα στην καριέρα τους. Έναν ρόλο τόσο φορτισμένο συμβολικά και θρησκευτικά, που δύσκολα μπορεί να ξεπεραστεί ή να αποβληθεί από τη δημόσια εικόνα τους. Για κάποιους, αυτή η ταύτιση λειτουργεί περιοριστικά· για άλλους, γίνεται το εφαλτήριο για μια λαμπρή πορεία. Η αλήθεια, όπως συμβαίνει συνήθως, βρίσκεται κάπου στη μέση.Η ενσάρκωση του Ιησού δεν είναι απλώς μια ακόμη ερμηνεία. Πρόκειται για έναν ρόλο που απαιτεί σωματική, ψυχική και –πολλές φορές– πνευματική προετοιμασία. Οι ηθοποιοί καλούνται να αποδώσουν όχι μόνο έναν ιστορικό ή θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά ένα σύμβολο πίστης για εκατομμύρια ανθρώπους. Αυτό από μόνο του δημιουργεί τεράστιες προσδοκίες, αλλά και έντονη κριτική. Ωστόσο, η πορεία των ηθοποιών που ακολούθησαν αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει καμία «μοιραία» κατάληξη.

Διαβάστε: Ιησούς από τη Ναζαρέτ: Η σκηνή που κόπηκε από την σειρά

Οι «αιρετικές» προσεγγίσεις: Από τον Παζολίνι στον ρεαλισμό

Μία από τις πιο ιδιαίτερες και συζητημένες προσεγγίσεις του Ιησού στη μεγάλη οθόνη ανήκει στον Pier Paolo Pasolini. Ο Ιταλός δημιουργός, γνωστός για τη ριζοσπαστική και συχνά «αιρετική» ματιά του, παρουσίασε έναν Ιησού βαθιά ανθρώπινο, σχεδόν επαναστατικό, με πολλούς να τον χαρακτηρίζουν ακόμη και ως «μαρξιστή» στην ιδεολογική του προσέγγιση. Στην ταινία του, βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο Κατά Μαθαίον Ευαγγέλιο, διατηρώντας τον λόγο αυθεντικό και λιτό, αποφεύγοντας κάθε υπερβολή. Τον ρόλο του Χριστού ενσάρκωσε ο Enrique Irazoqui, ένας νεαρός Ιταλο-Ισπανός χωρίς ιδιαίτερη υποκριτική εμπειρία, επιλογή που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τον ρεαλισμό και την αυθεντικότητα της ταινίας. Η προσέγγιση αυτή δίχασε, αλλά ταυτόχρονα αναγνωρίστηκε ως μία από τις πιο αυθεντικές κινηματογραφικές αποτυπώσεις της ζωής του Ιησού.

Η χολιγουντιανή υπερπαραγωγή και το «βάρος» των μεγάλων ονομάτων

Στον αντίποδα, η επική παραγωγή του George Stevens, The Greatest Story Ever Told (1965), αποτέλεσε μια από τις πιο φιλόδοξες κινηματογραφικές μεταφορές της ζωής του Χριστού. Με την υποστήριξη της Metro-Goldwyn-Mayer και ένα εντυπωσιακό καστ που περιλάμβανε ονόματα όπως οι Charlton Heston, Sidney Poitier, John Wayne, Telly Savalas, Angela Lansbury και Martin Landau, η ταινία φιλοδοξούσε να γράψει ιστορία.

Στον ρόλο του Ιησού βρέθηκε ο Max von Sydow, ο οποίος απέδωσε έναν επιβλητικό και γαλήνιο Χριστό. Παρότι η ταινία δεν σημείωσε την αναμενόμενη εμπορική επιτυχία για τα δεδομένα της δεκαετίας του ’60, απέσπασε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ και παραμένει μέχρι σήμερα μία από τις πιο καλοδουλεμένες και οπτικά εντυπωσιακές αποδόσεις της ζωής του Ιησού.

Από τον Μαξ φον Σίντοφ στον Τεντ Νίλι: Διαφορετικοί δρόμοι, κοινή αφετηρία

Ο Max von Sydow, πέρα από τη συγκεκριμένη υπερπαραγωγή, απέδειξε ότι ένας τέτοιος ρόλος δεν περιορίζει έναν ηθοποιό. Η καριέρα του εκτοξεύτηκε διεθνώς, με συμμετοχές σε εμβληματικές ταινίες και συνεργασίες με κορυφαίους σκηνοθέτες. Από την άλλη, ο Ted Neeley, που έγινε γνωστός μέσα από το Jesus Christ Superstar (1973), ακολούθησε μια πιο ήσυχη πορεία. Αν και η ερμηνεία του άφησε εποχή, δεν συνοδεύτηκε από ανάλογη κινηματογραφική συνέχεια, δείχνοντας πως κάθε διαδρομή είναι διαφορετική.

Ο Ρόμπερτ Πάουελ και η απόλυτη ταύτιση με τον Ιησού

Όταν μιλάμε για την εικόνα του Ιησού στη μικρή οθόνη, το πρόσωπο του Robert Powell είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό. Στο Ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ (1977), η ερμηνεία του έγινε σημείο αναφοράς, δημιουργώντας μια σχεδόν απόλυτη ταύτιση με τον ρόλο.Παρότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει παγίδα, ο ίδιος κατάφερε να διαχειριστεί αυτή τη «σκιά» και να συνεχίσει την πορεία του με αξιοπρέπεια και επιλεκτικότητα.

Προκλήσεις, αντιδράσεις και καλλιτεχνική απογείωση

Η περίπτωση του Willem Dafoe στον Τελευταίο Πειρασμό αποτέλεσε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου. Παρά τις αντιδράσεις, η καριέρα του όχι μόνο δεν επηρεάστηκε αρνητικά, αλλά ενισχύθηκε σημαντικά.

Αντίστοιχα, ο Jim Caviezel στα Πάθη του Χριστού (2004) βίωσε έναν ρόλο που τον επηρέασε βαθιά, τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη João Thiago (@qfilme)

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη JIM CAVIEZEL (@jim.caviezel_)

Οι νεότερες προσεγγίσεις και τα διαφορετικά αποτελέσματα

Ο Diogo Morgado γνώρισε μεγάλη αναγνωρισιμότητα με το Son of God (2014), ενώ ο Christian Bale απέδειξε ότι ένας τέτοιος ρόλος δεν καθορίζει απαραίτητα την πορεία ενός ηθοποιού.

Ο Ewan McGregor, από την πλευρά του, προσέγγισε τον Ιησού με έναν πιο φιλοσοφικό και εσωτερικό τρόπο, αναδεικνύοντας την ανθρώπινη διάσταση της μορφής.

Συμπέρασμα: Μύθος ή πραγματικότητα;

Η «κατάρα» των ηθοποιών που υποδύθηκαν τον Ιησού φαίνεται τελικά να είναι περισσότερο μια αφήγηση που γοητεύει το κοινό, παρά μια πραγματικότητα. Από τον ρεαλισμό του Παζολίνι μέχρι τις χολιγουντιανές υπερπαραγωγές και τις σύγχρονες προσεγγίσεις, κάθε ηθοποιός άφησε το δικό του αποτύπωμα.Και ίσως αυτό να είναι το πιο σημαντικό: όχι τι συνέβη μετά, αλλά το πώς κατάφεραν –έστω και για λίγο– να ενσαρκώσουν μια από τις πιο ισχυρές μορφές στην ιστορία της ανθρωπότητας.