Δεν είναι η πρώτη φορά που μαθαίνουμε κάτι για τον Γεράσιμο - Ιάσονα Γεωργιάδη, τον μοναδικό επιζώντα από το πρώτο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας των Τεμπών. Είναι όμως η πρώτη φορά που ο πατέρας του Γεράσιμου, Διονύσης μίλησε μπροστά στις κάμερες, με αφορμή την πολύκροτη δίκη για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα, που βύθισε στο πένθος όλη τη χώρα και ως εκ τούτου, είναι το Πρόσωπο της Εβδομάδας.

Ήταν 28 Φεβρουαρίου 2023 όταν επιβατική αμαξοστοιχία Intercity 62 της Hellenic Train, με 352 επιβάτες, που εκτελούσε τη διαδρομή Αθήνα–Θεσσαλονίκη συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία της ίδιας εταιρείας, που εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη–Λάρισα. Από τη σφοδρή σύγκρουση, τον εκτροχιασμό και την πυρκαγιά που ακολούθησε προκλήθηκε ο θάνατος 57 ανθρώπων, ενώ 81 άτομα τραυματίστηκαν σοβαρά και 99 είχαν πιο ελαφρά τραύματα.

Πρόσωπο της Εβδομάδας: Ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του Γεράσιμου

Πρόκειται για το πιο θανατηφόρο σιδηροδρομικό δυστύχημα που συνέβη στην Ελλάδα μέχρι σήμερα, με τους υπεύθυνους να μένουν ακόμα ατιμώρητοι. Την περασμένη Τετάρτη, 1 Απριλίου συνεχίστηκε με εντάσεις και αντεγκλήσεις η πολύκροτη δίκη στη Λάρισα, η οποία ξεκίνησε στις 23 Μαρτίου 2026 και διεξάγεται στο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας («ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ»). Κατά τη διάρκεια της ημέρας ολοκληρώθηκε η νομιμοποίηση των συνηγόρων περίπου 120 συγγενών και επιζώντων, που δήλωσαν παράσταση προς υποστήριξη κατηγορίας. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Διονύσης Γεωργιάδης, πατέρας του Γεράσιμου, ο οποίος είχε την τύχη να είναι από εκείνους που επέζησαν της σφοδρής σύγκρουσης, ωστόσο 3 χρόνια μετά το δυστύχημα συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ όπως ανέφερε μεταξύ άλλων ο πατέρας του, δεν έχει επαφή με το περιβάλλον.

Ο Γεράσιμος επέστρεφε, το βράδυ του πολύνεκρου δυστυχήματος, στη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει. Ο νεαρός φοιτητής φέρεται να εκτοξεύτηκε στα χωράφια, όπου εκεί τον εντόπισαν αναίσθητο οι διασώστες. Από το βράδυ του σιδηροδρομικού δυστυχήματος δίνει μία συγκλονιστική μάχη για τη ζωή του. Μετά την πολύμηνη νοσηλεία του σε θεραπευτήρια του εξωτερικού, πριν από σχεδόν ένα χρόνο επέστρεψε στη Λάρισα και πλέον νοσηλεύεται σε ειδικό δωμάτιο θεραπείας ιδιωτικού θεραπευτηρίου. Ο αγώνας για τον Γεράσιμο συνεχίζεται, καθώς παραμένει σε κώμα. Είναι ένας αγώνας δύσκολος, σιωπηλός, επίπονος...


Το χρονικό της τραγωδίας των Τεμπών

Η επιβατική αμαξοστοιχία Intercity 62 (IC62), εκτελούσε το βραδινό δρομολόγιο Αθήνα – Θεσσαλονίκη, γεμάτη με επιβάτες, η πλειονότητα των οποίων ήταν νεαροί φοιτητές, που επέστρεφαν στις σχολές τους μετά το αποκριάτικο τριήμερο. Το τρένο ξεκίνησε από τον Σταθμό Λαρίσης λίγα λεπτά μετά τις 19:22, οπότε και ήταν η προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης. Στον σταθμό Παλαιοφάρσαλο, λίγο πριν τη Λάρισα, ακόμα μια καθυστέρηση, μετέθεσε για ακόμα πιο αργά την άφιξη στη Θεσσαλονίκη, που ήταν και ο τελικός προορισμός σχεδόν για όλους, πια, τους επιβάτες.

Γύρω στις 23:10, το τρένο αναχώρησε σε λάθος γραμμή – στη γραμμή της καθόδου, εκεί όπου κινούταν από τις 19:50 η εμπορική αμαξοστοιχία 63503, με συνολικά 13 βαγόνια, από τη Θεσσαλονίκη προς τη Λάρισα. Τα δύο τρένα κινούνταν επί περίπου 12 λεπτά στην ίδια γραμμή, με αντίθετη κατεύθυνση. Στις 23:22, τα δύο τρένα συγκρούστηκαν μετωπικά και ο χρόνος στα Τέμπη σταμάτησε... Μια ισχυρότατη έκρηξη ακολούθησε τη σύγκρουση, ενώ αμέσως ξέσπασε φωτιά. Τα τρία πρώτα βαγόνια του επιβατικού συρμού εκτροχιάστηκαν – μεταξύ αυτών και το εστιατόριο του τρένου, που τυλίχθηκε στις φλόγες και καταστράφηκε ολοσχερώς. Από το βαγόνι αυτό, μόνο ο 21 ετών Γεράσιμος επέζησε.

Οι επιζώντες από το δεύτερο και το τρίτο βαγόνι της αμαξοστοιχίας έκαναν λόγο για δεκάδες τραυματίες, ανθρώπους που διαμελίστηκαν και εκσφενδονίστηκαν, πυκνό καπνό, σκοτάδι, φωτιά και ουρλιαχτά. Το απόλυτο χάος...

"Το τραύμα είναι εδώ"

Με αφορμή την τρίτη θλιβερή επέτειο στις 28 Φεβρουαρίου 2026, η μητέρα του Γεράσιμου δήλωσε ότι «ο χρόνος δεν γιατρεύει», καθώς «το τραύμα είναι εδώ, μέσα μου, μπροστά μου». Ο δικηγόρος της οικογένειας, Όθωνας Παπαδόπουλος, δημοσίευσε δήλωση της μητέρας, στην οποία αναφέρει:  «Ακούω παντού: “Μαύρη Επέτειος... την αποφράδα εκείνη μέρα...1096 φορές, 1096 ημέρες...” Ξανά και ξανά. Για μένα είναι η ίδια κι απαράλλαχτη. Ο Χρόνος, δεν γιατρεύει. Γιατί το τραύμα είναι εδώ∙ μέσα μου, μπροστά μου. Ο κόσμος όλος, δύο πράσινα μάτια∙ γεμάτα δύναμη.

Και η Ελπίδα; Δώρο Θεού, και ανθρώπων ευλογημένων που καταθέτουν κάθε μέρα την ψυχή τους στην φροντίδα του παιδιού μου. Και η Ευχή; Για τη Δικαίωση. Για να μη χάσουμε τελείως τον εαυτό μας∙ την ανθρώπινη ταυτότητά μας.

Σε όσους λοιπόν εκλήθησαν για να απολογηθούν και σε όσους -ελπίζω- στην πορεία να κληθούν, έχω να πω: Το Έγκλημα κι η τιμωρία, πάνε πιασμένα απ' το χέρι. Αργά ή γρηγορότερα∙ η Νέμεσις γνωρίζει απ’ την Δικαιοσύνη πιο καλά. Πάντα Ανεξαιρέτως. Της είναι αδιάφορα η δύναμη και τα λεφτά. Βοή Λαού... Παρέα με τα κόκκαλα, αρχίσανε να τρίζουν και οι καρέκλες».

Με τη σειρά του με αφορμή τη συμπλήρωσε 3 χρόνων από την τραγωδία, ο πατέρας του Γεράσιμου σε δήλωσή του, την οποία έστειλε στα ΜΜΕ ο συνήγορός του, Λουκάς Αποστολίδης ανέφερε: «Ο Γεράσιμος βιώνει και αντέχει το δικό του Γολγοθά. Τρία χρόνια η καρδιά του χτυπά δυνατά. Καθημερινός Γολγοθάς τόσο για το υπέροχο ηρωικό αυτό παλικάρι, όσο και για όλη μας την οικογένεια, που προσπαθεί με κάθε δυνατό τρόπο, να παραμείνει όρθια, δυνατή αλλά και αντάξια των δυσκολιών και του ανείπωτου, ατελείωτου, ανελέητου πόνου, (σωματικού και ψυχικού).

Ως συνήγορος του πατέρα του Γεράσιμου, σας κοινοποιώ τη δήλωσή του, ενόψει της 3ης θλιβερής επετείου.

"Πέρασαν τρία χρόνια. Η πληγή παραμένει ανοιχτή κι αιμορραγούσα. Η τραγωδία στα Τέμπη μας νουθετεί. Η ζωή κάθε ανθρώπου δεν έχει ανταλλακτική αξία. Ο πόνος δεν έχει τέλος. Τρία ολόκληρα χρόνια ο Γεράσιμος, σε άνιση μάχη, αγωνίζεται για τη ζωή του. Τρία ολόκληρα μαρτυρικά χρόνια εξελίσσεται, ένα ατελείωτο ταξίδι σε νοσοκομεία Ελλάδας, Ευρώπης και Αμερικής… με μόνη συνοδεία την ελπίδα για ένα ακόμα θαύμα της Παναγίας.

Ένας λεβέντης που σε κάθε στιγμή της ζωής του αγωνιζόταν και αυτό συνεχίζει να κάνει και τώρα. Είναι τρομερά δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος τον αγώνα του και αδύνατο να τον περιγράψει. Σύσσωμο το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό βρίσκεται νυχθημερόν στο προσκεφάλι του.

ΕΥΧΟΜΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ Η ΣΚΕΨΗ ΟΛΩΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ. ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ. 

ΙΣΩΣ ΕΙΣΑΚΟΥΣΤΕΙ ΚΑΙ ΕΚΕΙ. ΣΤΟ ΜΟΝΑΧΙΚΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ. ΙΣΩΣ Ο ΗΧΟΣ, Η ΦΩΝΗ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΝΑ ΦΩΤΙΣΕΙ ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟΥ ΓΕΡΑΣΙΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΠΑΣΕΙ ΤΗ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΗ ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ. ΙΣΩΣ ΙΣΩΣ ΙΣΩΣ.

Καλή Σαρακοστή και η Ανάσταση του Κυρίου ας φέρει και την Ανάσταση του Γεράσιμου 
Διονύσιος Γεωργ. Γεωργιάδης"».



"Έχει φριχτούς πόνους..."

Σχεδόν ένα μήνα μετά και με αφορμή τη συνέχεια της δίκης στη Λάρισα, ο πατέρας του Γεράσιμου, Διονύσης Γεωργιάδης, μίλησε για πρώτη φορά μπροστά στις κάμερες και συγκλόνισε με τα όσα είπε για την κατάσταση υγείας του νεαρού. Όπως ανέφερε, κλαίγοντας, μιλώντας αρχικά αποκλειστικά στο parapolitika.gr: «Το παιδί, ο Γερασιμάκος μας, είναι πάρα πολύ δύσκολα. Δίνει καθημερινά μάχη για να κρατηθεί στη ζωή. Έχει φριχτούς πόνους...».

Στη συνέχεια, ο κ. Γεωργιάδης ζήτησε να γίνει δίκαιη δίκη, αναφέροντας ότι περίμενε τρία χρόνια ώσπου να ξεκινήσει. «Χαίρομαι πολύ που άρχισε η δίκη. Περίμενα, τρία χρόνια περιμέναμε όλη η οικογένεια αυτή τη μέρα, όπως και όλες οι οικογένειες, για να δικαιωθούν αυτοί οι 57 που τόσο βίαια έφυγαν, αλλά όχι μόνο αυτοί που ταξίδεψαν στον ουρανό. Και ο Γεράσιμος που 2 χιλιόμετρα από εδώ, μέρα-μέρα, δίνει τεράστια μάχη, με πόνους φρικτούς, με τα πάντα, με ένα παιδί που ζει στο σκοτάδι, τελείως άδικα, και με τα άλλα τα παιδιά όμως που μπαίνουν-βγαίνουν στα χειρουργεία μέρα-μέρα και κανένας δεν μιλάει γι’ αυτά, και στα ψυχιατρεία και παντού» συμπλήρωσε ο Διονύσης Γεωργιάδης σε δηλώσεις του στις κάμερες.

Αναφερόμενος στον γιο του, τόνισε πως δεν έχει επαφή με το περιβάλλον και πως είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση, προσθέτοντας πως «τυγχάνει μιας άριστης νοσηλείας με μια τεράστια ομάδα γιατρών και με την αγάπη όλων του ΙΑΣΩ». Όταν ρωτήθηκε για όσα συνέβησαν την 1η Απριλίου στη δικαστική αίθουσα, ανέφερε «εύχομαι να γίνει δίκαιη δίκη και να αποδοθούν οι ευθύνες χωρίς να γλιτώσεις κανείς. Ελπίζω ότι θα γίνει μια δίκαιη δίκη, δεν είμαι δικαστής αλλά ελπίζω να δικαιωθεί. Η κατάσταση που επικρατεί μέσα στην αίθουσα. Γι’ αυτά υπάρχουν δικηγόροι. Πιστεύω θα κάνουν αυτό που πρέπει, κύριοι δικαστές και δικηγόροι».



Οι γονείς του Γεράσιμου θεωρούνται από τους τυχερούς, γιατί το παιδί τους ζει.. Ανεβαίνουν μαζί με εκείνον τον δικό τους Γολγοθά, όμως ελπίζουν πως κάποια στιγμή θα συνέλθει από το κώμα.. Τρία χρόνια μετά την τραγωδία που σημάδεψε την οικογένειά τους, ζητούν, ελπίζουν και εύχονται να γίνει μια δίκαια δίκη και να καταδικαστούν οι υπεύθυνοι για τις 57 ψυχές που χάθηκαν τόσο άδικα.. Κανείς δεν ξέρει αν η ευχή τους θα γίνει πραγματικότητα.. Το μόνο σίγουρο είναι ότι το δυστύχημα των Τεμπών είναι μια από τις πλέον μαύρες σελίδες της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας και αίτημα όλων είναι η δικαίωση...