Είναι χειρουργός γιατρός, βουλευτής Α’ Πειραιώς και Νήσων της Νέας Δημοκρατίας, φίλαθλος, δεινός σκιέρ, παππούς και… καουμπόης! Συναντήσαμε τον Νίκο Βλαχάκο και μιλήσαμε μαζί του για όλες τις μη πολιτικές πτυχές του. Ωστόσο, αυτά που μας συγκλόνισαν ήταν οι αναμνήσεις του από την τραγωδία της Θύρας 7, που σημάδεψε με πολλαπλές απώλειες μια σπουδαία νίκη του αγαπημένου του Ολυμπιακού, καθώς και το γεγονός της πτώσης του ελικοπτέρου που χειριζόταν ο αδελφός του σε αναγνωριστική αποστολή κατά την κρίση των Ιμίων.

 

Είστε Πειραιώτης. Και Ολυμπιακός;

Πειραιώτης. Ολυμπιακός, γέννημα-θρέμμα Πειραιώτης, Πασαλιμάνι.

 

Θυμάστε κάποια ιστορία από τον Ολυμπιακό;

Θυμάμαι πράγματι μια πολύ τραγική στιγμή από τον Ολυμπιακό που έζησα, μέσα σε όλες αυτές τις απέραντες χαρές που μας έχει προσφέρει ο «Θρύλος». Το 1981 έγινε το τραγικό συμβάν στη Θύρα 7. Ηταν 8 Φεβρουαρίου όταν, έπειτα από ένα καταπληκτικό ματς με την ΑΕΚ και ένα τελικό σκορ 6-0 υπέρ του Ολυμπιακού, ο ενθουσιασμός που υπήρχε μεταξύ των φιλάθλων μάς ακολούθησε στην έξοδο από το γήπεδο «Καραϊσκάκη». Εκεί, αυτή η υπέρμετρη χαρά που υπήρχε μεταξύ των φιλάθλων μετατράπηκε σε τραγωδία. Ο κόσμος παρασύρθηκε από τον μεγάλο ενθουσιασμό και την πολύ μεγάλη νίκη του Ολυμπιακού, με αποτέλεσμα κάποιοι κατά την έξοδο να χάσουν την ισορροπία τους και να έρθουν να πέσουν άλλοι που έρχονταν από πίσω – κι εγώ ο ίδιος καταπλακώθηκα από φιλάθλους. Ευτυχώς για μένα, βρέθηκε ένας καλός φίλος από την παρέα με την οποία είχαμε πάει και με τον αδελφό μου και με τράβηξε. Ετσι σώθηκα και είμαι σήμερα ζωντανός.

 

Απίστευτο. Είναι απίστευτο!

Ηταν μια τραγική στιγμή, πράγματι, που δεν θα φύγει ποτέ από το μυαλό μου και την τιμάω κάθε χρόνο στο επίσημο μνημόσυνο που γίνεται στο γήπεδο «Καραϊσκάκη».

 

Ο αδελφός σας, ο Παναγιώτης, ήταν ένας από τους ήρωες των Ιμίων, ο πιλότος του ελικοπτέρου. Πόνος, περηφάνια...

Την κρίσιμη νύχτα και όταν όλα παίζονταν, μη γνωρίζοντας αν υπήρχε ομάδα κομάντος στα δυτικά Ιμια, διατάχθηκε να απονηωθεί από τη φρεγάτα με έναν πολύ δύσκολο καιρό, ομολογουμένως, για να διαπιστώσει αν υπήρχαν Τούρκοι κομάντος πάνω στα δυτικά Ιμια. Πράγματι, έπειτα από αρκετές διελεύσεις, κατάφεραν και αναγνώρισαν ότι υπήρχαν, το μετέδωσαν, καθώς αυτή ήταν και η επιθυμία τότε της πολιτικής ηγεσίας της χώρας, και στην επιστροφή για την προσνήωση στη φρεγάτα «Ναυαρίνο» κατέπεσε.

 

Πώς το μάθατε;


Από την τηλεόραση την επόμενη μέρα το πρωί. Εγώ ήμουν αγροτικός γιατρός στην ιδιαίτερη πατρίδα μας, τη Λακωνία, όπου το βράδυ της Κυριακής, βλέποντας τις ειδήσεις και όλα αυτά που εξελίσσονταν τις ημέρες εκείνες, ανησύχησα. Πήρα τον αδελφό μου τηλέφωνο λέγοντάς του τα εξής: «Τάκη, ανησυχώ. Mε προβληματίζει όλη η κατάσταση». «Μη σε νοιάζει, τους έχουμε, ό,τι και να συμβεί εμείς είμαστε εδώ και θα κάνουμε – όπως γνωρίζεις– το καλύτερο δυνατό», μου απάντησε. Πράγματι, έκανε αυτό που ήξερε να κάνει καλύτερα: το καθήκον του. Εδωσε τη ζωή του γι’ αυτή την πατρίδα και έμεινε πιστός στον όρκο του.

 

Η μητέρα σας;

Η μητέρα μας ευτυχώς είχε φύγει από τη ζωή και πράγματι θεωρώ ότι ο Θεός παίρνει κάποιους ανθρώπους κοντά Του πριν προλάβουν να ζήσουν κάτι τόσο τραγικό. Δεν ξέρω αν αυτό πρέπει να το θεωρήσω ευλογία, το ότι είχε φύγει η μητέρα μας από αυτή τη ζωή και δεν έζησε τη στιγμή που χάθηκε ο αδελφός μου.

 

Είστε χειρουργός. Τριάντα χρόνια στα χειρουργεία, θέλω να θυμηθείτε κάτι να μας πείτε.

Υπάρχουν στιγμές στη χειρουργική μου καριέρα οι οποίες πράγματι είναι εκπληκτικές. Θα σου πω δύο πράγματα. Το ένα είναι θετικό, το άλλο αρνητικό και αφορά το ίδιο περιστατικό. Τι εννοώ με αυτό: τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν ένα ιδιαίτερα συχνό φαινόμενο στη χώρα μας. Εμείς, λόγω των εφημεριών που πραγματοποιούμε, λειτουργούμε και ως γιατροί επειγόντων περιστατικών, καθώς καλούμαστε συχνά να αντιμετωπίσουμε τέτοιου είδους περιστατικά. Η καλύτερη στιγμή για έναν χειρουργό, αλλά και γενικά για όλες τις χειρουργικές ειδικότητες και όλο εκείνο το staff των γιατρών το οποίο ασχολείται, είναι όταν σώζει μια ανθρώπινη ζωή από τα τροχαία, με εσωτερικές αιμορραγίες, όπως πολύ καλά γνωρίζεις –ένα πολύ δύσκολο κομμάτι, που πρέπει να το αντιμετωπίσεις–, και τελικά καταφέρνει ειδικά ένα νέο παιδί να το κρατήσει στη ζωή. Αυτό θεωρώ ότι είναι ευλογία για έναν χειρουργό, να μπορεί να κρατήσει ζωντανό και έτσι να συνεχίσει τη ζωή του ένα νέο άτομο. Το δύσκολο κομμάτι είναι όταν σε ένα τροχαίο πάλι ατύχημα χάνεται μια νέα ανθρώπινη ζωή. Εκεί είναι η δυσκολία.

 

Αυτό θεωρώ ότι είναι ευλογία για έναν χειρουργό: να μπορεί να κρατήσει ζωντανό ένα νέο άτομο και έτσι να συνεχίσει τη ζωή του. Το δύσκολο κομμάτι είναι όταν χάνεται μια νέα ανθρώπινη ζωή

Κάνετε και θαλάσσιο σκι;

Κάνω. Αγαπώ τη θάλασσα από παιδί, είμαι λάτρης του υγρού στοιχείου. Γνώρισα το θαλάσσιο σκι σε κάποιες διακοπές σε ένα από τα αγαπημένα μου νησιά του Αργοσαρωνικού, τον Πόρο – που βέβαια είναι και η εκλογική μου περιφέρεια. Επειτα από πάρα πολλά χρόνια, το αγάπησα και εκπαιδεύτηκα από πολύ ικανούς δασκάλους του θαλάσσιου σκι.

 

Είστε… καουμπόης; Βλέπω ότι φοράτε καουμπόικες μπότες!

Είναι το φετίχ μου οι καουμπόικες μπότες από όταν ήμουν μικρό παιδί. Ετυχε να μου αγοράσει, στη Γ’ Γυμνασίου συγκεκριμένα, η μητέρα μου ένα ζευγάρι μπότες και από τότε δεν τις έβγαλα ποτέ.

 

Εχετε και ένα εγγονάκι.

Εχω ένα εγγονάκι, τον Νικόλα, που μου τον χάρισε πριν από 15 μήνες ακριβώς μία από τις δύο υπέροχες κόρες μου. Τον λατρεύω.

 

Τι κάνετε μαζί όταν έχετε χρόνο;

Παίζουμε με τα τουβλάκια του. Είναι κάτι το οποίο με χαροποιεί απόλυτα. Είναι στιγμές που λατρεύει κανείς. Ξεφεύγεις τελείως. Δεν σκέφτομαι τίποτα εκείνη τη στιγμή. Ο Νικόλας είναι στα πρώτα του βήματα, αρχίζει να εξερευνά τον κόσμο και προσπαθώ να του δώσω ό,τι καλύτερο γίνεται. Εχω μια υπέροχη οικογένεια. Εχω δύο κόρες, η μία ψυχολόγος και η άλλη δικηγόρος, και μια υπέροχη σύζυγο, που είναι η κυρίαρχη δύναμη του σπιτιού, αυτή που έχει κρατήσει το σπίτι. Γνωριζόμαστε από παιδιά, 40 ολόκληρα χρόνια.

 Δημοσιεύθηκε στα Παραπολιτικά