Στην καρδιά της πόλης, στο κέντρο της Αθήνας, λίγα μέτρα από τους κεντρικούς δρόμους και σε απόσταση αναπνοής από τα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα, υπάρχει ένας τόπος ηρεμίας και προσευχής. Στο νέο ντοκιμαντέρ του parapolitika.gr παρουσιάζεται η Μονή που αποτελεί όαση ομορφιάς και ξεχωρίζει εδώ και χρόνια ανάμεσα στα ψυχρά κτίρια του Κολωνακίου. Πρόκειται για την Ιερά Μονή Ασωμάτων Ταξιαρχών Πετράκη.

Διαβάστε: Μεγάλη Πέμπτη: Η συγκλονιστική πράξη ταπείνωσης του Χριστού - Το μήνυμα του Νιπτήρος και της Θείας Ευχαριστίας (Βίντεο)

Έχουμε συνηθίσει να φανταζόμαστε τους μοναχούς σε ησυχαστήρια και μοναστήρια «κρεμασμένα» στα βράχια, σε τόπους απόλυτης απομόνωσης. Πώς είναι όμως να ζει κανείς ως μοναχός μέσα στην πόλη; Πώς είναι να είσαι μοναχός στο Κολωνάκι; Η αδελφότητα της Μονής εξηγεί τα κοινά σημεία αλλά και τις μικρές διαφορές που υπάρχουν ανάμεσα στη μοναχική ζωή της πόλης και σε εκείνη των απομονωμένων μοναστηριών.

Η καθημερινότητα κυλά ήρεμα. Η πνευματική ζωή, άλλωστε, είναι και προσφορά· είναι η στήριξη προς εκείνους που υποφέρουν, προς τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη να σταθεί κάποιος δίπλα τους όταν όλα καταρρέουν. Μέσα σε μια πόλη με θόρυβο, ένταση και ταχύτητα, η Μονή Πετράκη αποτελεί ένα πνευματικό καταφύγιο. Η καμπάνα και το τάλαντο της μονής είναι συνδεδεμένα με την καθημερινότητα της πόλης, δημιουργώντας με τους ήχους τους ένα αίσθημα θαλπωρής στους ανθρώπους του κέντρου.

Οι προσκυνητές που περνούν την πύλη της μονής συνήθως δεν έρχονται από μακριά. Πρόκειται κυρίως για ανθρώπους που έχουν δικούς τους στα κοντινά νοσοκομεία. Η δυνατή τους πίστη οδηγεί τα βήματά τους στο μοναστήρι του Κολωνακίου. Κουβαλώντας την αγωνία, τον φόβο αλλά και την ελπίδα, στέκονται μπροστά στα ιερά λείψανα και ψιθυρίζουν μια προσευχή. Σύμφωνα με τους ίδιους τους πιστούς, είναι πολλά τα θαύματα που έχουν συμβεί και έτσι επιστρέφουν εκεί για να τα μοιραστούν με τους μοναχούς.

Σήμερα, στη Μονή Πετράκη ζουν δεκαπέντε μοναχοί, όσοι ακριβώς και τα κελιά της. Μια μικρή αδελφότητα, δεμένη μέσα στον χρόνο και την καθημερινότητα. Προσευχή, σιωπή, μελέτη. Η μοναχική ζωή παραμένει ίδια, είτε στην πόλη είτε στο βουνό.

Το Πάσχα είναι ακόμη πιο κατανυκτικό στο μοναστήρι της πόλης. Ο Μητροπολίτης Θαυμακού κ. Ιάκωβος, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Ασωμάτων Πετράκη, αναφέρεται στο μήνυμα της Αναστάσεως, που αποτελεί το κέντρο της πίστης, αλλά και στις στιγμές κατάνυξης που βιώνουν οι πιστοί στον προαύλιο χώρο το Πάσχα. Παράλληλα, περιγράφει με συγκίνηση τις όμορφες στιγμές που ζουν κάθε χρόνο οι μοναχοί μαζί με τις οικογένειες των πιστών, οι οποίες πλημμυρίζουν το μοναστήρι με τις προσευχές τους.


Η ιστορία της Μονής Πετράκη

Η ιστορία της Μονής Πετράκη είναι μακρά και σημαντική. Η ύπαρξη του καθολικού της ανάγεται στον 10ο αιώνα, ενώ οι πρώτοι μοναχοί ίδρυσαν επίσημα τη μονή το 1673.

Ο Παρθένιος Πετράκης ήταν ιατρός και φιλόσοφος από τη Δημητσάνα. Διέμενε στη Μονή Καρέα, που αποτελούσε την κεντρική μονή, και κάποια στιγμή αποφάσισε να εγκατασταθεί πιο κοντά στο κέντρο των Αθηνών.

Επέλεξε το συγκεκριμένο σημείο γνωρίζοντας την ύπαρξη του μικρού ναού. Η περιοχή ήταν σχετικά ασφαλής, κάτω από τον Λυκαβηττό, προστατευμένη και σε κοντινή απόσταση από τα πρώτα σπίτια της πόλης, κοντά στα τότε τείχη, στη σημερινή περιοχή της πλατείας Συντάγματος. Επιθυμούσε να βρίσκεται κοντά στην πόλη, αλλά και αρκετά απομακρυσμένος ώστε να διατηρεί την ησυχία που απαιτούσε η μοναχική ζωή μαζί με τη μικρή συνοδεία του.

Αξιοσημείωτο είναι ότι το κατά κόσμον όνομά του ήταν Πέτρος. Ήταν τόσο αγαπητός στους Αθηναίους, ώστε δεν μπορούσαν να συνηθίσουν το εκκλησιαστικό του όνομα και τον αποκαλούσαν «ο Πετράκης μας».

Η προσφορά του προς τους ανθρώπους ήταν συνεχής. Δεν αξιοποιούσε μόνο τις γνώσεις της ιατρικής, αλλά, σύμφωνα με μαρτυρίες, διέθετε και εκ Θεού χάρη και θεράπευε. Έτσι, η μονή πήρε τελικά το όνομά του.

Η ιστορική Μονή Πετράκη υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους κοινωνικούς αρωγούς της πόλης. Διέθετε μεγάλες εκτάσεις γης, τις οποίες παραχώρησε στην πολιτεία για την ανέγερση σημαντικών κτιρίων, όπως νοσοκομεία, πανεπιστήμιο, βιβλιοθήκη, Ακαδημία Αθηνών, αρχαιολογικές σχολές και πολλά ακόμη.

Τα πρώτα χρόνια, η οικογένεια Πετράκη συνέχισε το έργο του Παρθενίου. Στα τέλη του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα, σημαντική προσωπικότητα υπήρξε ο Διονύσιος Πετράκης, ο οποίος άφησε το δικό του στίγμα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής, επρόκειτο για μια ξεχωριστή προσωπικότητα, που διακρίθηκε για την αγιότητα του βίου του. Η Μονή Πετράκη προστάτευσε τους Έλληνες, τους μύησε στα γράμματα και φρόντισε για την υγεία τους.

Ο κυρίως ναός και το ιερό βήμα καλύπτονται σήμερα από μεταβυζαντινές τοιχογραφίες. Σύμφωνα με σχετική επιγραφή, το μεγαλύτερο μέρος των τοιχογραφιών του καθολικού αποτελεί έργο του Γεώργιου Μάρκου, ενός από τους σημαντικότερους Πελοποννήσιους ζωγράφους, και ολοκληρώθηκε το 1719.

Σήμερα, η Μονή Πετράκη αριθμεί περίπου 100 μοναχούς, εκ των οποίων οι 15 εγκαταβιούν σε αυτήν. Όλοι τους συνεχίζουν το ιεραποστολικό έργο, ακολουθώντας την παράδοση και την προσφορά του κτήτορα Παρθενίου Πετράκη.



Παραγωγός: Μαρία Γιαχνάκη
Έρευνα - δημοσιογραφική επιμέλεια: Κατερίνα Μαραγκού
Μοντάζ: Κώστας Καμινάρης
Κινηματογράφηση: Ανδρέας Χαλκιόπουλος