Σε μια συνέντευξη διαφορετική από τις συνηθισμένες, ο Μάριος Θεμιστοκλέους αφήνει για λίγο στην άκρη τον θεσμικό ρόλο του υφυπουργού Υγείας και μιλάει «χωρίς κοστούμι» στο parapolitika.gr και την Τίνα Μιχαηλίδου με τρόπο άμεσο, ανθρώπινο και συχνά απρόσμενα προσωπικό. Ξεδιπλώνει τη διαδρομή της ζωής του, από την Κύπρο και τις μνήμες της προσφυγιάς μέχρι τη νευροχειρουργική, την πανδημία, την οικογένεια και την πολιτική, έχοντας ως κοινό παρονομαστή την πειθαρχία, την ψυχραιμία και την ανάγκη να έρχεται αποτέλεσμα. Χωρίς υπερβολές και χωρίς διάθεση αυτοπροβολής, μιλά για όσα τον διαμόρφωσαν, για τις μάχες που επιλέγει να δίνει και για τον άνθρωπο πίσω από τη δημόσια εικόνα.

Διαβάστε: Τι να λέει… η Δάφνη Καραβοκύρη χωρίς κοστούμι στο parapolitika.gr: "Είπα στους γονείς μου 'Εσείς φταίτε για την ανορεξία μου'" (Βίντεο)

Ο Μάριος Θεμιστοκλέους χωρίς κοστούμι στο parapolitika.gr

Από τα πρώτα κιόλας λεπτά της συνέντευξης ήταν εμφανές πως η κουβέντα θα κινηθεί σε χαλαρούς τόνους. Ο Μάριος Θεμιστοκλέους δεν δίστασε να σχολιάσει με χιούμορ στην Τίνα Μιχαηλίδου την εμφάνισή του χωρίς το κλασικό πολιτικό κοστούμι, λέγοντας: «Με πήραν 15 φορές τηλέφωνο και μου είπαν να μην φορέσω κοστούμι. Τι να κάνω κι εγώ;».

Στη συνέχεια της συζήτησης κλήθηκε να περιγράψει πώς είναι ο ίδιος έξω από τα αυστηρά όρια της πολιτικής και της καθημερινότητας του υπουργείου. Χωρίς περιστροφές και με ιδιαίτερα ήρεμο τόνο, μίλησε για μια πιο απλή πλευρά του εαυτού του, μακριά από την πίεση της δημόσιας έκθεσης. «Δεν χάνω εύκολα την ψυχραιμία μου. Είναι και το επάγγελμα τέτοιο», σημείωσε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως τόσο η Ιατρική όσο και η πολιτική απαιτούν καθαρό μυαλό και διαχείριση της πίεσης χωρίς έντονες αντιδράσεις. «Με θυμώνει όταν η δουλειά δεν γίνεται», τόνισε, αναφερόμενος κυρίως στις περιπτώσεις όπου οι καθυστερήσεις και οι δικαιολογίες μπαίνουν μπροστά από την ουσία.

Τα παιδικά χρόνια στην Κύπρο

Η κουβέντα, ωστόσο, δεν έμεινε μόνο στο σήμερα. Πολύ γρήγορα μεταφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια στην Κύπρο και στις μνήμες που τον ακολουθούν μέχρι και σήμερα. Γεννημένος δύο χρόνια μετά την τουρκική εισβολή, ο Μάριος Θεμιστοκλέους μεγάλωσε σε οικογένεια προσφύγων από τη Λάπηθο. Όπως περιέγραψε, η αίσθηση της απώλειας και του ξεριζωμού ήταν πάντα παρούσα μέσα στο σπίτι. «Μεγαλώσαμε ακούγοντας τι συνέβη στην εισβολή και τι χάσαμε», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας ένα οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο η μνήμη της Κύπρου δεν έφυγε ποτέ πραγματικά.

Και μπορεί να μίλησε με τρυφερότητα για εκείνα τα χρόνια, ωστόσο δεν έκρυψε πως η σχέση του με την Κύπρο παραμένει μέχρι σήμερα βαθιά συναισθηματική. Αυτό φάνηκε και όταν η κουβέντα μεταφέρθηκε στα πρόσφατα γεγονότα που προκάλεσαν ανησυχία στο νησί. Ο ίδιος παραδέχτηκε πως, πέρα από την εύλογη αγωνία, εκείνο που κράτησε περισσότερο ήταν το αίσθημα ότι η Κύπρος ένιωσε ξανά την Ελλάδα κοντά της. «Η μητέρα πατρίδα ήταν πολύ κοντά», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας πως αυτό ήταν κάτι που, όπως είπε, αγκαλιάστηκε από τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου στην Κύπρο.

Αναφερόμενος στην οικογένειά του, περιέγραψε δύο γονείς εκπαιδευτικούς, οι οποίοι μεγάλωσαν τρία παιδιά με απλότητα και πειθαρχία, ενώ αποκάλυψε πως η Ιατρική ήταν για τον ίδιο μια συνειδητή επιλογή ήδη από πολύ νωρίς.

Η νευροχειρουργική και η επαφή με τους ασθενείς

Η συζήτηση πέρασε φυσικά και στη νευροχειρουργική, έναν χώρο που, όπως εξομολογήθηκε, εξακολουθεί να του λείπει πολύ. Παρότι σήμερα βρίσκεται σε έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, παραδέχτηκε πως το χειρουργείο και η επαφή με τους ασθενείς είναι από τα στοιχεία της καθημερινότητας που κουβαλά ακόμη έντονα μέσα του.
Η μετάβασή του στην πολιτική, όπως αποκάλυψε, δεν αποτέλεσε ποτέ μέρος κάποιου οργανωμένου σχεδίου. «Μπήκα τυχαία στην πολιτική», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως μέχρι τότε εργαζόταν κανονικά ως γιατρός, έχοντας παράλληλα ενεργή ενασχόληση με ζητήματα διοίκησης και οργάνωσης στον χώρο της Υγείας.

Όλα άλλαξαν στις 26 Φεβρουαρίου 2020, την ημέρα που καταγράφηκε το πρώτο κρούσμα κορωνοϊού στην Ελλάδα. Τότε, όπως είπε, ανέλαβε κομβικό ρόλο στη διαχείριση της πανδημίας, με αποστολή να οργανωθεί άμεσα το σύστημα γύρω από τους αναπνευστήρες, τα μέσα ατομικής προστασίας και τη συνολική επιχειρησιακή ετοιμότητα της χώρας. Από εκείνο το σημείο και μετά ακολούθησε το εμβολιαστικό πρόγραμμα, για το οποίο είχε την ευθύνη του σχεδιασμού, της οργάνωσης και της υλοποίησης. Ένα project που, όπως παραδέχτηκε, τον κράτησε τελικά μακριά από την επιστροφή στα χειρουργεία. «Κάθε φορά έλεγα “λίγο ακόμη” και τελικά βρέθηκα εδώ», σημείωσε, παραδεχόμενος πως ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι θα βρισκόταν στην πολιτική σκηνή.

Η πιο ανθρώπινη στιγμή της κουβέντας ήρθε όταν μίλησε ξανά ως γιατρός και όχι ως πολιτικός. Αναφέρθηκε στις δύσκολες στιγμές της παιδονευροχειρουργικής, στις οικογένειες που δοκιμάζονται και στα περιστατικά που δεν ξεχνιούνται ποτέ. Παραδέχτηκε πως, όσο κι αν ένας γιατρός μαθαίνει να διαχειρίζεται την πίεση και τον πόνο, υπάρχουν στιγμές κατά τις οποίες αισθάνεται ότι δεν κατάφερε να κερδίσει τη μάχη. «Έτσι χτίζονται και οι χειρουργοί και οι χαρακτήρες», είπε με εμφανή συγκίνηση, αποτυπώνοντας το βάρος που κουβαλά ένας άνθρωπος πίσω από τον θεσμικό του ρόλο.

Μιλώντας για την πορεία του στην Ιατρική, ο Μάριος Θεμιστοκλέους στάθηκε ιδιαίτερα στις στιγμές που, όπως είπε, παραμένουν ανεξίτηλες μέσα του. Όχι μόνο στις δύσκολες μάχες, αλλά κυρίως στις νίκες που έρχονται χρόνια αργότερα, με έναν απρόσμενα βαθιά ανθρώπινο τρόπο. Όπως ανέφερε, αυτές είναι οι στιγμές που δίνουν πραγματικό νόημα σε έναν γιατρό και λειτουργούν ως η δύναμη που τον κρατά όρθιο απέναντι στις δυσκολίες και στην πίεση της καθημερινότητας.


Η αναφορά στον Γιώργο Μυλωνάκη

Η κουβέντα πέρασε στη συνέχεια στην πρόσφατη περιπέτεια υγείας του Γιώργου Μυλωνάκη, με τον Υφυπουργό Υγείας να αποφεύγει να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες. Με αφορμή τη συζήτηση αυτή, εξήγησε με απλό και κατανοητό τρόπο τι ακριβώς είναι το ανεύρυσμα, επισημαίνοντας πως πρόκειται για μια κατάσταση που συνήθως δεν εμφανίζει προειδοποιητικά συμπτώματα. Παράλληλα, διευκρίνισε πως δεν χρειάζεται πανικός ούτε προληπτικός έλεγχος για όλους, καθώς υπάρχουν συγκεκριμένες ιατρικές ενδείξεις που καθορίζουν ποιοι πρέπει να υποβάλλονται στις σχετικές εξετάσεις.

Ο ρόλος του πατέρα και το "κυνήγι" των social media

Ο Μάριος Θεμιστοκλέους μίλησε επίσης για τον ρόλο του ως πατέρα τριών παιδιών, δύο κοριτσιών και ενός αγοριού. Περιέγραψε τον εαυτό του ως έναν άνθρωπο κυρίως χαλαρό μέσα στο σπίτι, χωρίς όμως να κρύβει πως, όταν χρειαστεί, είναι εκείνος που βάζει τα όρια. Παραδέχτηκε, μάλιστα, πως μέσα στην οικογένεια είναι συνήθως αυτός που αναλαμβάνει τον πιο αυστηρό ρόλο όταν προκύπτει κάποιο σοβαρό θέμα.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και η αναφορά του στα social media και στη χρήση κινητών από παιδιά και εφήβους, ένα θέμα που πλέον αγγίζει σχεδόν κάθε οικογένεια. Ο ίδιος παραδέχτηκε πως, αν μπορούσε, θα περιόριζε ακόμη περισσότερο τη χρήση τους, αναγνωρίζοντας ωστόσο πόσο δύσκολο είναι αυτό στην πράξη όταν, όπως είπε, «όλοι οι φίλοι έχουν». Μάλιστα, αποκάλυψε πως στο σπίτι του χρειάστηκε να εφαρμοστεί κανόνας ώστε τα κινητά να μένουν εκτός υπνοδωματίου τις βραδινές ώρες, καθώς τα παιδιά συχνά έμεναν ξύπνια μέχρι αργά στα social media. «Υπήρξε ένταση μέχρι να το συνηθίσουν», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως τα παιδιά αντιλαμβάνονται συχνά τέτοιους περιορισμούς ως τιμωρία.

Παράλληλα, στάθηκε θετικά και στη συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από τον περιορισμό της πρόσβασης στα social media για παιδιά κάτω των 15 ετών, χαρακτηρίζοντας σωστή την πρωτοβουλία της κυβέρνησης και τονίζοντας πως στόχος δεν είναι η απαγόρευση, αλλά η ουσιαστική προστασία των παιδιών σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη ηλικία. Η συζήτηση γύρω από τα social media συνεχίστηκε και σε πιο προσωπικό τόνο, με τον Μάριο Θεμιστοκλέους να παραδέχεται πως το θέμα απασχολεί έντονα και τη δική του οικογένεια, ειδικά τώρα που τα παιδιά του βρίσκονται στην εφηβεία.

Όπως αποκάλυψε, μετά τις ανακοινώσεις για τον περιορισμό πρόσβασης στα social media, οι κόρες του αντιμετώπισαν το θέμα μάλλον με χιούμορ, «πειράζοντας» τον μικρότερο της οικογένειας, καθώς εκείνος θα είναι ο πρώτος που αναμένεται να επηρεαστεί ουσιαστικά από το μέτρο. Ο ίδιος παραδέχτηκε πως τα social media αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της κοινωνικής ζωής των παιδιών, γεγονός που καθιστά ακόμη πιο δύσκολη οποιαδήποτε παρέμβαση από την πλευρά των γονιών.

«Τα παιδιά πήγαιναν για ύπνο και σκρόλαραν μέχρι το πρωί», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας γιατί κρίθηκε απαραίτητο να μπουν όρια στη χρήση κινητού τις βραδινές ώρες μέσα στο σπίτι. Μάλιστα, με χιούμορ αποκάλυψε και τις αντιδράσεις που δέχεται από τους συμμαθητές των παιδιών του, οι οποίοι, όπως είπε, του δηλώνουν με απόλυτη σιγουριά ότι «θα βρουν τρόπο να χακάρουν το σύστημα», δημιουργώντας fake λογαριασμούς ή παρακάμπτοντας τους περιορισμούς. Παράλληλα, υπογράμμισε πως η αντιμετώπιση του ζητήματος δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά απαιτεί ευρωπαϊκή συνεργασία και ουσιαστικές παρεμβάσεις ακόμη και στις ίδιες τις πλατφόρμες και στους αλγορίθμους τους.

Το.. τρολάρισμα από τις κόρες του

Κλείνοντας το θέμα σε πιο ανάλαφρο τόνο, αποκάλυψε πως οι κόρες του τον ακολουθούν κανονικά στα social media και, όπως είπε γελώντας, δεν διστάζουν πολλές φορές να τον… τρολάρουν και να σχολιάζουν τις αναρτήσεις του. «Μου λένε “μπαμπά αυτό ήταν cringe”», ανέφερε γελώντας, περιγράφοντας μια σχέση με αρκετή ελευθερία και χιούμορ μέσα στο σπίτι. Παραδέχτηκε, μάλιστα, πως στην αρχή δυσκολεύτηκαν να διαχειριστούν τα αρνητικά σχόλια και τα hate comments που δεχόταν ο ίδιος στα social media. Όπως είπε, όμως, η σημερινή γενιά παιδιών είναι πολύ πιο εξοικειωμένη με τη σκληρή πραγματικότητα του διαδικτύου.

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η αποκάλυψή του ότι γνωρίζει πως οι κόρες του διατηρούν και δεύτερα προφίλ στα social media, κάτι που, όπως είπε, δεν του το κρύβουν. «Το κανονικό προφίλ μπορώ να το ακολουθώ, τα άλλα όχι», σχολίασε με χιούμορ. Παρ’ όλα αυτά, ξεκαθάρισε πως δεν πιστεύει στον απόλυτο έλεγχο, αλλά στην εμπιστοσύνη και στη σωστή επικοινωνία με τα παιδιά. «Δεν μπορείς να είσαι συνέχεια δίπλα τους», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως αυτό που έχει μεγαλύτερη σημασία είναι να δώσεις στα παιδιά τα κατάλληλα εφόδια, ώστε να μπορούν μόνα τους να αναγνωρίζουν τι είναι σωστό και τι όχι.


Η γνωριμία με τη σύζυγό του και η αυθόρμητη πλευρά του εαυτού του

Σε πιο προσωπικό τόνο, ο Μάριος Θεμιστοκλέους μίλησε και για τη σύζυγό του, με την οποία, όπως αποκάλυψε, είναι μαζί εδώ και 26 χρόνια και παντρεμένοι τα τελευταία 21. Η γνωριμία τους ξεκίνησε στα φροντιστήρια της Γ’ Λυκείου, ενώ, όπως είπε, αργότερα η ζωή τα έφερε έτσι ώστε να μένουν ακόμη και στον ίδιο δρόμο. «Κεραυνοβόλος έρωτας τύπου Άρλεκιν δεν ήταν», σχολίασε με χιούμορ, παραδεχόμενος ωστόσο πως από την πρώτη στιγμή υπήρχε κάτι πολύ ουσιαστικό ανάμεσά τους. Όταν ρωτήθηκε ποιο είναι το «μυστικό» ενός τόσο μακροχρόνιου γάμου, σε μια εποχή όπου, όπως ειπώθηκε, «τα διαζύγια είναι περισσότερα από τους γάμους», στάθηκε στην αντοχή, στη συνεργασία και στην κοινή πορεία μέσα στα χρόνια. Ιδιαίτερα τρυφερός έγινε όταν μίλησε για τη γυναίκα του ως μητέρα και σύντροφο ζωής, λέγοντας πως είναι «πολύ καλύτερη» από εκείνον σε όλα όσα κρατούν ενωμένη μια οικογένεια.

Παρ’ όλα αυτά, δεν έκρυψε πως υπάρχει και μια πιο χαλαρή, πιο αυθόρμητη πλευρά του εαυτού του, κυρίως όταν βρίσκεται με φίλους ή σε περιβάλλοντα όπου αισθάνεται ασφαλής και πραγματικά ο εαυτός του. Μάλιστα, παραδέχτηκε πως σε τέτοιες στιγμές μπορεί ακόμη και να χορέψει σε κάποιο πάρτι, είτε με ξένα είτε με ελληνικά τραγούδια, «τα πάντα εκτός από ζεϊμπέκικο», όπως είπε γελώντας, αποκαλύπτοντας μια πλευρά αρκετά διαφορετική από την αυστηρή δημόσια εικόνα.

Κάπου εκεί, η κουβέντα οδηγήθηκε αναπόφευκτα και στα τρολαρίσματα που κατά καιρούς έχει δεχτεί στα social media, με τον ίδιο να ξεχωρίζει το «Super Mario» ως το πιο χαρακτηριστικό. Και μπορεί να το αντιμετώπισε με χιούμορ, ωστόσο παραδέχτηκε πως αναγνωρίζει και ο ίδιος κάποια κοινά στοιχεία με τον γνωστό ήρωα των videogames: την επιμονή, τη μεθοδικότητα και τη διαρκή προσήλωση στον στόχο μέχρι να έρθει το αποτέλεσμα.

Ο ίδιος παραδέχτηκε επίσης πως η εικόνα του ανέκφραστου και «ρομποτικού» ανθρώπου χτίστηκε κυρίως την περίοδο της πανδημίας, όταν οι τηλεοπτικές του εμφανίσεις συνδέθηκαν με ένα πολύ συγκεκριμένο και ιδιαίτερα απαιτητικό πλαίσιο δημόσιας υγείας. Όπως εξήγησε, εκείνη την περίοδο επέλεγε συνειδητά να είναι απόλυτα σοβαρός και προσεκτικός στον δημόσιο λόγο του, καθώς προτεραιότητά του ήταν η αξιοπιστία και όχι η τηλεοπτική υπερβολή ή μια ατάκα μέσα σε ένα «reel 30 δευτερολέπτων». Άλλωστε, όπως ξεκαθάρισε αργότερα, μιλώντας και για την πολιτική αντιπαράθεση, δεν πιστεύει στις συγκρούσεις που γίνονται μόνο για τη δημοσιότητα ή για λίγα δευτερόλεπτα τηλεοπτικής έντασης, αλλά μόνο στις «μάχες» που έχουν ουσία και μπορούν να οδηγήσουν σε αποτέλεσμα.

Δεν έκρυψε, μάλιστα, την έντονη διαφωνία του με την τοξικότητα που κυριαρχεί συχνά στη Βουλή, αναφέροντας χαρακτηριστικά πως ο τρόπος πολιτικής έκφρασης της Ζωής Κωνσταντοπούλου βρίσκεται «έτη φωτός μακριά» από τη δική του φιλοσοφία. Και όταν ρωτήθηκε αν θα μπορούσε να βγει μαζί της για φαγητό, απάντησε με χιούμορ και εμφανή αυτοσαρκασμό: «Δεν θα περνάγαμε καλά. Και νομίζω ούτε κι εκείνη».

Ο ρόλος της πειθαρχίας στη ζωή του και οι.. αγώνες Ironman

Κάπου εκεί, η κουβέντα πέρασε αναπόφευκτα και στην πειθαρχία που χαρακτηρίζει την καθημερινότητά του, μια πειθαρχία που, όπως αποκάλυψε, τον έχει οδηγήσει μέχρι και στους αγώνες Ironman. Ο ίδιος ανέφερε πως συμμετέχει σε half Ironman, αγώνες που περιλαμβάνουν 1,8 χιλιόμετρα κολύμβησης, 90 χιλιόμετρα ποδηλασίας και 21 χιλιόμετρα τρεξίματος, το ένα αμέσως μετά το άλλο.

Παρότι προσπάθησε να το παρουσιάσει σχεδόν… φυσιολογικό, παραδέχτηκε πως πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί τεράστια ψυχική αντοχή, πειθαρχία και συνεχή μάχη με τον ίδιο σου τον εαυτό. «Δεν είναι μόνο σωματικός αγώνας, είναι και εγκεφαλικός», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως τέτοιες δοκιμασίες σε εκπαιδεύουν να μη σταματάς ακόμη κι όταν το σώμα σου πιέζεται στα όριά του.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και ο τρόπος με τον οποίο περιέγραψε τη σχέση του με την άσκηση, λέγοντας πως, όσο κι αν κουράζει σωματικά, τελικά λειτουργεί σαν ψυχική αποσυμπίεση. «Αδειάζει το μυαλό», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας πως πολλές φορές, την ώρα της προπόνησης, δεν σκέφτεται απολύτως τίποτα πέρα από τη μουσική που ακούει.

Παράλληλα, δεν έκρυψε και τη «μικρή του απόδραση» από την αυστηρή καθημερινότητα, αποκαλύπτοντας πως μπορεί εύκολα να περάσει ατελείωτες ώρες βλέποντας σειρές όπως το Breaking Bad, το Narcos ή το Sopranos, έστω κι αν, όπως παραδέχτηκε γελώντας, πλέον ο χρόνος για κάτι τέτοιο είναι ελάχιστος.

Τρεις διαφορετικοί κόσμοι

Λίγο πριν από το τέλος της συνέντευξης, η κουβέντα επιχείρησε να ενώσει τους τρεις εντελώς διαφορετικούς κόσμους που συνθέτουν σήμερα την καθημερινότητά του: τη νευροχειρουργική, τους αγώνες Ironman και την πολιτική. Όταν ρωτήθηκε ποιος είναι τελικά ο κοινός παρονομαστής που του επιτρέπει να αντέχει και να λειτουργεί σε τόσο απαιτητικά περιβάλλοντα, η απάντησή του ήταν ξεκάθαρη: «Ο προγραμματισμός και η πειθαρχία».

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε, πάντως, η στιγμή κατά την οποία κλήθηκε να απαντήσει τι είναι τελικά πιο δύσκολο: ένα απαιτητικό χειρουργείο, ένας αγώνας Ironman ή μια «άγρια μέρα» στη Βουλή. Και μπορεί κανείς να περίμενε πως θα επέλεγε είτε το χειρουργείο είτε τη σωματική εξάντληση ενός Ironman, ωστόσο εκείνος απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη πως πιο δύσκολη είναι τελικά η πολιτική καθημερινότητα.

Όπως εξήγησε, σε αντίθεση με το χειρουργείο ή τον αθλητισμό, όπου υπάρχουν κανόνες, πλάνο και συγκεκριμένες συνθήκες που μπορείς να διαχειριστείς, στη Βουλή πολλές φορές «οι άλλοι παίκτες δεν ακολουθούν κανόνες», κάτι που, όπως είπε, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη δική του ανάγκη για δομή, οργάνωση και αποτέλεσμα.
«Πάντα χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια», ανέφερε χαρακτηριστικά, δείχνοντας πως ακόμη και οι πιο δύσκολες εμπειρίες λειτουργούν για εκείνον ως υπενθύμιση ότι τίποτα δεν κατακτιέται χωρίς επιμονή, πειθαρχία και συνεχή δουλειά.

Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη του Μάριου Θεμιστολέους: