EnΜανώλης Καραντίνης: "Το σημαντικό είναι η συνοδεία που κάνεις σε έναν τραγουδιστή, όχι να παίξεις μπουζούκι!" (Βίντεο)
Δείτε ολόκληρη τη συνέντευξη
Ο Μανώλης Καραντίνης μιλά στον Γιώργο Κουβαρά για τη ζωή και τη μουσική του πορεία, τις συνεργασίες με Αντώνη Ρέμο και Μίμη Πλέσσα, τις επιρροές του και τη φιλοσοφία που ακολουθεί στο μπουζούκι
Ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και καταξιωμένος μουσικός Μανώλης Καραντίνης ξεδιπλώνει τη ζωή και την πορεία του σε μια συνέντευξη γεμάτη αναμνήσεις, μουσικές επιρροές και σημαντικές συνεργασίες. Στην εκπομπή του Γιώργου Κουβαρά «Μίλησέ μου», αναφέρθηκε στα πρώτα του βήματα στη μουσική, τις δυσκολίες, αλλά και τη φιλοσοφία που ακολουθεί μέχρι σήμερα ως μουσικός.
Ανατρέχοντας στα παιδικά του χρόνια, θυμάται πως η πρώτη του επαφή με τη μουσική έγινε μέσα από μια πλαστική κιθάρα που του χάρισε ο παππούς του, πάνω στην οποία κατάφερε να «βγάλει» τη γνωστή «Φραγκοσυριανή». Από πολύ μικρή ηλικία είχε ήδη αποφασίσει τον δρόμο που ήθελε να ακολουθήσει, όταν βλέποντας τον Τόλη Βοσκόπουλο στη σκηνή είπε χαρακτηριστικά: «Θέλω να είμαι αυτός».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στα πρώτα επαγγελματικά του βήματα και στη συνεργασία του με τον Δημήτρη Κορδατζή, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 11 ετών. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες διαμόρφωσε και τη βασική του μουσική αρχή: πως ο πραγματικά σπουδαίος μουσικός δεν ξεχωρίζει μόνο για τη δεξιοτεχνία του, αλλά κυρίως για τη συνοδεία και τη στήριξη που προσφέρει στον τραγουδιστή.
Στη συνέχεια της συνέντευξης μιλά για τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Αντώνη Ρέμο, με τον οποίο βρέθηκε για περίπου δεκαπέντε χρόνια επί σκηνής. Παράλληλα αποθεώνει δύο κορυφαίες μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, τον Μανώλη Χιώτη και τον Γιώργο Ζαμπέτα, χαρακτηρίζοντάς τους «παντοκράτορες».
Ο ίδιος δεν διστάζει να αυτοσαρκαστεί, λέγοντας πως «είμαστε μαζόχες», αναφερόμενος στις απαιτήσεις και τις δυσκολίες της μουσικής ζωής, ενώ αποκαλύπτει πως μπορεί να παίζει όλα τα όργανα και να στήνει μόνος του μια ολόκληρη ορχήστρα. Ξεχωριστή θέση στις αφηγήσεις του έχει και ο δάσκαλός του στο ωδείο, ένας τυφλός μουσικός με εξαιρετική αίσθηση, διαίσθηση και αυστηρότητα, που τον βοήθησε να εξελιχθεί τεχνικά και μουσικά.
Σημαντικός σταθμός στην πορεία του υπήρξε και η γνωριμία του με τον σπουδαίο Μίμη Πλέσσα, τον οποίο επισκέφθηκε σε ηλικία μόλις 16 ετών, κουβαλώντας ήδη μεγάλο πάθος για τη μουσική δημιουργία.
Ο μάγος του μπουζουκιού εκφράζει τη βεβαιότητά του πως το βινύλιο θα επιστρέψει δυναμικά, ενώ δηλώνει πως αισθάνεται «υποχρέωση και τιμή» για όσα έχει ζήσει και προσφέρει μέχρι σήμερα στη μουσική πορεία του.
Ανατρέχοντας στα παιδικά του χρόνια, θυμάται πως η πρώτη του επαφή με τη μουσική έγινε μέσα από μια πλαστική κιθάρα που του χάρισε ο παππούς του, πάνω στην οποία κατάφερε να «βγάλει» τη γνωστή «Φραγκοσυριανή». Από πολύ μικρή ηλικία είχε ήδη αποφασίσει τον δρόμο που ήθελε να ακολουθήσει, όταν βλέποντας τον Τόλη Βοσκόπουλο στη σκηνή είπε χαρακτηριστικά: «Θέλω να είμαι αυτός».
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στα πρώτα επαγγελματικά του βήματα και στη συνεργασία του με τον Δημήτρη Κορδατζή, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 11 ετών. Μέσα από αυτές τις εμπειρίες διαμόρφωσε και τη βασική του μουσική αρχή: πως ο πραγματικά σπουδαίος μουσικός δεν ξεχωρίζει μόνο για τη δεξιοτεχνία του, αλλά κυρίως για τη συνοδεία και τη στήριξη που προσφέρει στον τραγουδιστή.
Στη συνέχεια της συνέντευξης μιλά για τη μακρόχρονη συνεργασία του με τον Αντώνη Ρέμο, με τον οποίο βρέθηκε για περίπου δεκαπέντε χρόνια επί σκηνής. Παράλληλα αποθεώνει δύο κορυφαίες μορφές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, τον Μανώλη Χιώτη και τον Γιώργο Ζαμπέτα, χαρακτηρίζοντάς τους «παντοκράτορες».
Ο ίδιος δεν διστάζει να αυτοσαρκαστεί, λέγοντας πως «είμαστε μαζόχες», αναφερόμενος στις απαιτήσεις και τις δυσκολίες της μουσικής ζωής, ενώ αποκαλύπτει πως μπορεί να παίζει όλα τα όργανα και να στήνει μόνος του μια ολόκληρη ορχήστρα. Ξεχωριστή θέση στις αφηγήσεις του έχει και ο δάσκαλός του στο ωδείο, ένας τυφλός μουσικός με εξαιρετική αίσθηση, διαίσθηση και αυστηρότητα, που τον βοήθησε να εξελιχθεί τεχνικά και μουσικά.
Σημαντικός σταθμός στην πορεία του υπήρξε και η γνωριμία του με τον σπουδαίο Μίμη Πλέσσα, τον οποίο επισκέφθηκε σε ηλικία μόλις 16 ετών, κουβαλώντας ήδη μεγάλο πάθος για τη μουσική δημιουργία.
Ο μάγος του μπουζουκιού εκφράζει τη βεβαιότητά του πως το βινύλιο θα επιστρέψει δυναμικά, ενώ δηλώνει πως αισθάνεται «υποχρέωση και τιμή» για όσα έχει ζήσει και προσφέρει μέχρι σήμερα στη μουσική πορεία του.
