«Πολλοί καλλιτέχνες έχουν πουλήσει αριστεριλίκι για να αποκτήσουν κοινό» λέει οΧάρης Τζωρτζάκης στο parapolitika.gr και «Στη Στροφή» με τη Σοφία Τουντούρη και κάπως έτσι ανοίγει μια κουβέντα που κινείται από το θέατρο και την πολιτική μέχρι τις παθογένειες του καλλιτεχνικού χώρου.
Ο Χάρης Τζωρτζάκης δεν ανήκει στην κατηγορία των ηθοποιών που επιλέγουν να κρατούν αποστάσεις. Ούτε από τα μικρόφωνα, ούτε από τις διαμάχες, ούτε από τις θέσεις που μπορεί να έχουν κόστος. Γεννημένος στον Πειραιά, απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Ωδείου Αθηνών με άριστα και βραβευμένος από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου για τον β’ ανδρικό ρόλο στην ταινία «Πίσω από τις Θημωνιές», έχει διαγράψει μια αξιοσημείωτη πορεία στον χώρο της υποκριτικής.
Εκείνο όμως που τον κάνει να ξεχωρίζει δεν είναι μόνο το ταλέντο του, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει να τοποθετείται δημόσια: άμεσα, καυστικά και χωρίς ελιγμούς.
Ένα από τα πρώτα ζητήματα που θίγει στη συνέντευξή του είναι η σχέση ορισμένων δημιουργών με την εξουσία και οι ανισότητες που, κατά τη γνώμη του, χαρακτηρίζουν τον χώρο του πολιτισμού. «Σμαραγδής και Σπανουδάκης έχουν πρόσβαση στο σύστημα. Έχεις δει ποτέ να χρηματοδοτεί το κράτος παράσταση του Κραουνάκη;» αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ συμπληρώνει: «Δεν πρόκειται να χάσω το χρόνο μου για να δω ταινία του Σμαραγδή».
Μιλώντας για τις άτυπες ιεραρχίες και τις δυναμικές εξουσίας που διέπουν τον χώρο του θεάματος, δεν κρύβει την ενόχλησή του για πρόσωπα και συμπεριφορές που, όπως θεωρεί, αναπαράγουν ένα κλειστό σύστημα επιρροής. «Δεν έχω ανάγκη κανέναν ρουφιάνο και γλείφτη αυτού του κωλοσυστήματος» αναφέρει και συνεχίζει: «Πολλοί καλλιτέχνες έχουν πουλήσει αριστεριλίκι για να αποκτήσουν κοινό».
Βαθιά πολιτικοποιημένος, σχολιάζει και την πολιτική επικαιρότητα. Αναφερόμενος στον Αλέξη Τσίπρα, χαρακτηρίζει «αδιάφορη» την επιστροφή του, αναγνωρίζοντας ωστόσο «στον συγκεκριμένο πολιτικό ότι δεν πλούτισε από την πολιτική και δεν έχει βάλει το χέρι στο μέλι».
Αυτό που τον θλίβει, όπως λέει, είναι η εικόνα της σύγχρονης πολιτικής ζωής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. «Διολισθαίνουν σε πρακτικές που πρέπει να πολεμήσουμε. Δεν μπορεί όλα πλέον να είναι εικόνα για τα social media και ούτε η πολιτική σκηνή να ορίζεται από αυτά» τονίζει, ενώ διερωτάται: «Ποιοι είναι αυτοί οι επικοινωνιολόγοι που συμβουλεύουν τους 60άρηδες πολιτικούς να κάνουν αυτές τις γελοιότητες στα social media;».
Σε ό,τι αφορά την προσωπική του ζωή, αναφέρει ότι τον γεμίζει χαρά μια ωραία παράσταση και ο χρόνος που περνά με τα παιδιά του. Ο παππούς του ήταν παπάς και ο ίδιος μεγάλωσε με χριστιανική ηθική, μια ηθική που, όπως λέει, στη συνέχεια προσπάθησε να «πατάξει».
Έχοντας τοποθετηθεί δημόσια υπέρ των απεργιακών κινητοποιήσεων των ηθοποιών, στρέφει τα βέλη του και σε συναδέλφους που, κατά τη γνώμη του, επέλεξαν τη σιωπή όταν οι περιστάσεις απαιτούσαν αλληλεγγύη. Αναφέρεται σε πρόσωπα με ισχυρή παρουσία στις μαρκίζες, τα οποία «δεν βγάλανε τσιμουδιά» όταν ξέσπασαν οι κινητοποιήσεις. «Αυτό είναι κατάπτυστο», σχολιάζει.
Παράλληλα, δηλώνει καλός φίλος του Λάκη Λαζόπουλου και υποστηρίζει ότι η σάτιρα δεν έχει όριο. Την ίδια στιγμή «τα βάζει» με τη σάτιρα του Αρκά, η οποία δεν τον βρίσκει σύμφωνο, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι κατανοεί απολύτως το δικαίωμά του να την ασκεί.
Μια συνέντευξη χωρίς περιστροφές, με αιχμηρές τοποθετήσεις για την τέχνη, την πολιτική, τη σάτιρα και τις σχέσεις εξουσίας, από έναν ηθοποιό που δεν διστάζει να εκφράσει δημόσια όσα πιστεύει.
En
