Η είδηση του θανάτου της Μάρως Κοντού βύθισε στη θλίψη τον καλλιτεχνικό κόσμο και το κοινό που τη λάτρεψε επί δεκαετίες μέσα από τις εμβληματικές ερμηνείες της στον κινηματογράφο, το θέατρο και την τηλεόραση. Η σπουδαία ηθοποιός, που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην ιστορία του ελληνικού πολιτισμού, δεν ξεχώριζε μόνο για το ταλέντο και τη φινέτσα της, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τη ζωή, πάντα με αξιοπρέπεια, αισιοδοξία και μια βαθιά φιλοσοφημένη ματιά.Λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή, η Μάρω Κοντού είχε παραχωρήσει μια από τις πιο ειλικρινείς τηλεοπτικές συνεντεύξεις της στη Φαίη Σκορδά. Ανάμεσα στις εξομολογήσεις της, είχε μιλήσει ανοιχτά για το πέρασμα του χρόνου, τον θάνατο και τη στάση που είχε επιλέξει να κρατήσει απέναντι στο αναπόφευκτο τέλος. Σήμερα, μετά την απώλειά της, εκείνα τα λόγια επιστρέφουν στο προσκήνιο, συγκινούν και αποκτούν μια διαφορετική βαρύτητα, καθώς αποτυπώνουν τη γαλήνη με την οποία είχε συμφιλιωθεί με τον κύκλο της ζωής.

Μάρω Κοντού:Η εξομολόγηση που συγκινεί μετά την απώλειά της

Καλεσμένη στην εκπομπή «Buongiorno» με τη Φαίη Σκορδά, η σπουδαία ηθοποιός είχε μιλήσει με ειλικρίνεια για το πέρασμα του χρόνου και τη σκέψη του τέλους, δείχνοντας πως είχε συμφιλιωθεί με την ιδέα του θανάτου.«Δεν είμαι αιώνια. Είναι περίεργο συναίσθημα να ξέρεις ότι σου έχουν μείνει 3, 4, 5 χρόνια. Και λες, μόνο 5; Και να είσαι τυχερή εάν είναι 5. Αλλά δεν με καίει. Νομίζω ότι είναι μακριά ακόμα ή θέλω να το βλέπω έτσι…», είχε εξομολογηθεί, σε μια δήλωση που μετά την απώλειά της συγκλονίζει.

«Θέλω να φύγω σε μια στιγμή»

Η Μάρω Κοντού είχε εξηγήσει πως ο μεγαλύτερος φόβος της δεν ήταν ο θάνατος, αλλά η απώλεια της ανεξαρτησίας της. Με το χαρακτηριστικό της χιούμορ είχε περιγράψει πώς θα ήθελε να φύγει από τη ζωή.«Δεν θέλω να αρρωστήσω. Θέλω να φύγω σε μια στιγμή. Στο περπάτημα, στον ύπνο, στη μπιρίμπα, σε έναν χορό…», είχε πει, προκαλώντας τότε αίσθηση με την αφοπλιστική της ειλικρίνεια.

Η φιλοσοφία ζωής που άφησε ως παρακαταθήκη

Στην ίδια συνέντευξη, η σπουδαία ηθοποιός είχε μοιραστεί και τη δική της φιλοσοφία για τη ζωή και τον θάνατο, τονίζοντας πως όλοι οι άνθρωποι έχουν την ίδια κοινή διαδρομή.«Δεν με αγχώνει η σκέψη, γιατί δεν μπορώ να είμαι εξαίρεση. Όλοι θα κάνουμε την ίδια διαδρομή. Η αληθινή δημοκρατία είναι μόνο αυτή: Γεννιέσαι, μεγαλώνεις, πεθαίνεις. Όλοι ίσοι σε αυτό.»

Σήμερα, μετά το τελευταίο «αντίο» στη Μάρω Κοντού, τα λόγια της αποκτούν ιδιαίτερη σημασία, αποτυπώνοντας τη γαλήνη, τη σοφία και την αξιοπρέπεια με την οποία αντιμετώπιζε τη ζωή και το αναπόφευκτο τέλος της.