Ο πρώην πρωθυπουργός της Κίνας, Ζου Ρονγκτζί, πέθανε την Τετάρτη (12/8), εξαιτίας ασθένειας που αντιμετώπιζε, όπως μετέδωσε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Νέα Κίνα (Xinhua). Το έργο του Ρονγκτζί από τη θέση του πρωθυπουργού από το 1998 ως το 2003 υπό τον πρόεδρο Τζιανγκ Ζεμίν, χαρακτηρίστηκε ως μεταρρυθμιστικό, με τις αλλαγές που υλοποίησε να έχουν σημαντική συμβολή στην οικονομική ανάπτυξη της Κίνας.

Διαβάστε: Με πάνω από 40 συμφωνίες και αιχμές προς τον Τραμπ "σημαδεύτηκε" η συνάντηση Πούτιν & Τζινπίνγκ στο Πεκίνο: "Υπογράψαμε κάτι πολύ σημαντικό στον τομέα της ενέργειας" (Εικόνες & Βίντεο)


Δεν μασούσε τα λόγια του

Ο πρώην πρωθυπουργός, ήταν ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν μασούσε τα λόγια του. Μάλιστα όταν το 2011 κυκλοφόρησε η τετράτομη ανθολογία των ομιλιών του, προκάλεσε σοκ στους αναγνώστες με περιγραφές αντιπλημμυρικών αναχωμάτων ως «έργα από πολτό τόφου» κατασκευασμένα από «παράσιτα» και εξόργισε τραπεζίτες χαρακτηρίζοντάς τους «βλάκες». Δεν προκάλεσε έκπληξη το γεγονός ότι τα απερίφραστα σχόλιά του από τα χρόνια του στην εξουσία έγιναν μπεστ-σέλερ, βρίσκοντας πρόθυμους αναγνώστες σε μια χώρα, οι ηγέτες της οποίας έκαναν συνήθως πολύ προσεκτικές και ήπιες δηλώσεις. Μεταρρυθμιστές πρώην αξιωματούχοι και διανοούμενοι είδαν στις 2.042 σελίδες των ομιλιών του Ζου, που είχαν δημοσιοποιηθεί τότε για πρώτη φορά, έναν διόλου κολακευτικό καθρέφτη του συντηρητισμού και του κομφορμισμού της ηγεσίας και έψαχναν τους τόμους για σχόλια που θα προσέφεραν κάποιο μήνυμα για το παρόν.


Τα προβλήματα που μάστιζαν την κινεζική οικονομία

Όπως επισημαίνεται, πολλά από τα προβλήματα που μάστιζαν την οικονομία της Κίνας την ώρα που ο νυν πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ ετοιμαζόταν να αναλάβει την εξουσία κυριαρχούν στις «Αυθεντικές Ομιλίες του Ζου Ρονγκτζί»: το χρέος των τοπικών διοικήσεων και τα απερίσκεπτα τραπεζικά δάνεια, ο πληθωρισμός και η πυρετώδης ανάπτυξη των πόλεων και η διαφθορά που καταβρόχθιζε την εμπιστοσύνη του κοινού, όπως και τα κρατικά θησαυροφυλάκια.«Η χώρα μας αντιμετωπίζει πολλές δυνητικές κρίσεις που μπορεί να ξεσπάσουν ανά πάσα στιγμή», δήλωνε ο Ζου στις αρχές του 1998. «Ο απλός λαός είναι δυσαρεστημένος από εμάς με πολλούς τρόπους. Κυρίως είναι η διαφθορά μεταξύ αξιωματούχων, το χάσμα ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς και ο τρόπος με τον οποίο μερικοί τοπικοί αξιωματούχοι δρουν σαν τύραννοι».


Η διαδρομή του

Ο Ζου Ρονγκτζί αποφοίτησε από το ελίτ πανεπιστήμιο του Πεκίνου, Τσινγκχουά, και εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1949, την ίδια χρονιά που ο Μάο Τσετούνγκ ανακήρυξε την Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Εστάλη στην επαρχία στη διάρκεια του χάους της Πολιτιστικής Επανάστασης, αλλά στη συνέχεια αποκαταστάσθηκε πολιτικά και σταδιακά ανέβηκε στην ιεραρχία. Το 1987 διορίσθηκε δήμαρχος της Σανγκάης και επέβλεψε τα πρώτα βήματα της πόλης στην πορεία της για να γίνει ο σημερινός παγκόσμιος χρηματοοικονομικός κόμβος. Το 1991 μετακόμισε στο Πεκίνο για να εργασθεί για την κεντρική κυβέρνηση. Βοήθησε να προωθηθούν μεταρρυθμίσεις που μεταμόρφωσαν την Κίνα σε αναδυόμενη υπερδύναμη με ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης που ζήλευαν άλλες κυβερνήσεις.

Πάντως, δεν θεωρούν όλοι οι Κινέζοι παρατηρητές ότι η θητεία του Ζου ήταν απολύτως επιτυχημένη. Μερικοί λένε πως σφάλματα στην πολιτική για τα δημητριακά και στην κατανομή των φόρων και το κλείσιμο κρατικών εργοστασίων άφησαν πίσω τους προβλήματα, τα οποία χρειάσθηκε να επιλύσουν οι διάδοχοί του.