Με τα πόδια του ελαφρώς λυγισμένα προς τα πάνω και τα χέρια του τυλιγμένα γύρω από το στήθος του, με μια πρώτη ματιά θα μπορούσε να φαίνεται σαν ο άνθρωπος που είναι γνωστός ως «Πράσινες Μπότες» να παίρνει έναν υπνάκο.

Εδώ και 30 χρόνια, ωστόσο, οι ορειβάτες που έχουν στόχο την κορυφή του Έβερεστ θεωρούν τη συνάντησή τους με τον άνδρα που είναι γνωστός από τα παπούτσια του ως την αρχή της λεγόμενης «ζώνης του θανάτου» της κορυφής, στα 8.500 μέτρα υψόμετρο, όπου το οξυγόνο είναι λιγοστό και το ανθρώπινο σώμα αρχίζει να καταρρέει.

Οι ορειβάτες θα σας πουν ότι το να ξεπεράσεις τις Πράσινες Μπότες σημαίνει την τελική προσπάθεια για την κορυφή. Παγωμένο στον χρόνο, το σώμα του χρησιμεύει ως προειδοποίηση σε όσους ακολουθούν. Οι λαχανί μπότες έδωσαν στον ορειβάτη το όνομά του, αλλά λίγοι είναι σίγουροι για το ποιανού είναι το σώμα. Ήταν ένας από τους έξι Ινδούς, μέλη της Ινδο-Θιβετιανής Συνοριακής Αστυνομίας (ITBP), της οποίας η αποστολή του 1996 στην κορυφή μέσω της διαδρομής της βόρειας κορυφογραμμής κατέληξε σε καταστροφή.

Τρία μέλη γύρισαν πίσω όταν ο καιρός επιδεινώθηκε. Ο Τσεϊγουάνγκ Σάμανλα, 38 ετών, ο Ντόρτζεϊ Μόρουπ, 47 ετών, και ο Τσεϊγουάνγκ Παλτζόρ, 28 ετών, πήραν τη μοιραία απόφαση να συνεχίσουν. Ήταν η πρώτη προσπάθεια της Ινδίας να φτάσει στην κορυφή από τη βόρεια πλευρά, που είναι πιο δύσκολη από τη νότια πλευρά της μεριάς του Νεπάλ. Πιστεύεται ότι οι άνδρες πλησίασαν την κορυφή, αλλά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν, σταματώντας μέσα στη «ζώνη του θανάτου». Για κάποιο διάστημα, τα μέλη της ομάδας που βρίσκονταν πιο κάτω ανέφεραν ότι έβλεπαν φακούς κεφαλής κοντά στο Δεύτερο Σκαλοπάτι στα 8.570 μέτρα. Έπειτα το τρεμόπαιγμα σταμάτησε. Και οι τρεις άνδρες χάθηκαν.

Η ITBP σχεδιάζει τώρα να ανακτήσει το σώμα και να του δώσει έναν τελευταίο τόπο ανάπαυσης. Η συνοριακή αστυνομία προκήρυξε διαγωνισμό αναζητώντας μια εξειδικευμένη εταιρεία ανάκτησης σε μεγάλο υψόμετρο, εξοπλισμένη ώστε να αναλάβει την επιχείρηση μεταφοράς του σώματος σε χαμηλότερο υψόμετρο, το οποίο, όπως αναφέρουν, ανήκει στον Μόρουπ. Η επιχείρηση προγραμματίζεται να γίνει μεταξύ αυτού του μήνα και του Σεπτεμβρίου.

Η ανάκτηση θα είναι δύσκολη. Κανένα ελικόπτερο δεν μπορεί να προσγειωθεί εκεί. Μόνο έμπειροι Σέρπα μπορούν να επιχειρήσουν αυτό το έργο. Σε εκείνο το υψόμετρο, η μετακίνηση ενός παγωμένου νεκρού σώματος έστω και για μικρή απόσταση θα εκθέσει τους ορειβάτες στον κίνδυνο χιονοστιβάδων, καταιγίδων, πτώσεων και έλλειψης οξυγόνου. Έπειτα, το κατέβασμά του από τη σχεδόν κατακόρυφη πλαγιά θα συνεπάγεται θανάσιμους κινδύνους.

Πιστεύεται ότι 200 σώματα κείτονται παγωμένα στη «ζώνη του θανάτου». Περισσότερα ενδέχεται να αναδυθούν, καθώς η κλιματική αλλαγή λεπταίνει το στρώμα χιονιού του βουνού.

ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News