Ο Άντι Μπέρναμ, ο απόφοιτος Αγγλικής Φιλολογίας του Κέιμπριτζ που έχει διαβάσει κάθε έργο του Σαίξπηρ, ίσως αρέσκεται να φαντάζεται τον εαυτό του ως τον πρίγκιπα Χαλ, που από νεαρός γλεντζές διεκδικητής του θρόνου γίνεται σωτήρας αυτού του νησιού στον «Ερρίκο Ε'». Ομως, από πολλές απόψεις μοιάζει περισσότερο με τον Άντι από το «Toy Story», το αυθάδικο αγόρι της διπλανής πόρτας, έτοιμο για μια σέλφι και μια αστεία ατάκα.

«Δεν είσαι ο Μεσσίας», φώναξε ένας βουλευτής των Συντηρητικών όταν ο Μπέρναμ μπήκε στην αίθουσα για να ορκιστεί ως ο νέος βουλευτής του Μέικερφιλντ. «Απλώς ένα άτακτο αγόρι;», απάντησε εκείνος με ένα πλατύ χαμόγελο. Οι βουλευτές των Εργατικών ξέσπασαν σε γέλια με την αναφορά στο «Life of Brian». Πιστεύουν ότι η αβίαστη γοητεία και το χιούμορ του Μπέρναμ ίσως καταφέρουν να τους ανασύρουν από τους σχεδόν νεκρούς, σώζοντάς τους από το Reform και το Restore στα δεξιά, και από τους Πράσινους και το SNP στα αριστερά.

Παρακολουθώντας τον στη Βουλή των Κοινοτήτων αυτή την εβδομάδα, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί θα τα πάει καλά απέναντι στις ακρότητες. Σε αντίθεση με τη Χάνα Σπένσερ, τη βουλευτή των Πρασίνων για το Γκόρτον και Ντέντον, η οποία έφτασε φορώντας ροζ, λιλά και ανοιχτό πράσινο και ξέχασε να αναφέρει το περιβάλλον στην αρχική της ομιλία, ο Μπέρναμ, ο πρώην βοηθός ιερέα, είχε αλλάξει σε κοστούμι και γραβάτα και έμοιαζε ότι παίρνει την κατάσταση σοβαρά. Ούτε συμπεριφέρθηκε όπως η νέα βουλευτής του SNP για το Αρμπροθ και Μπρότι Φέρι, που σταύρωσε τα δάχτυλά της όταν της ζητήθηκε να ορκιστεί πίστη στον βασιλιά. Ο Μπέρναμ θα τα πάει καλά απέναντι στους Πρασίνους. Ο Ζακ Πολάνσκι, ο πρώην φανατικός που ζούσε σε φορτηγίδα, χοροπηδώντας τη μια στιγμή κάτω από μια σημαία ουράνιου τόξου και υποθάλποντας την επομένη τη διχόνοια στις μουσουλμανικές κοινότητες, αποφασισμένος να ξεφορτωθεί τους ιδιοκτήτες ακινήτων και να νομιμοποιήσει την ηρωίνη, δεν είναι κάποιος που θα ήθελες ως γείτονα, πόσω μάλλον να παίρνει αποφάσεις πολιτικής.

Ο Μπέρναμ έχει διατελέσει σε τρεις ανώτερες υπουργικές θέσεις, συμπεριλαμβανομένης της υγείας, ενώ παράλληλα υπήρξε αποτελεσματικός δήμαρχος. Το κόμμα του ανησυχεί εξίσου για το Reform, αλλά εκείνος έδειξε στις αναπληρωματικές εκλογές ότι μπορεί να τους αντιμετωπίσει στα προπύργιά τους του «κόκκινου τείχους». Ο Νάιτζελ Φάρατζ, παρακολουθώντας από το Ουέστμινστερ, δεν κατάφερε να παρουσιάσει αποτελεσματικό υποψήφιο σε καμία πρόσφατη αναπληρωματική εκλογή και, εκεί όπου το Reform κέρδισε την εξουσία στις τοπικές εκλογές, ήδη δυσκολεύονται, αλλάζοντας απλώς μερικές σημαίες και αυξάνοντας τους φόρους. Οι ψηφοφόροι βλέπουν όλο και περισσότερο την ομάδα των «αδελφών» του ως ημι-ρατσιστές και σεξιστές, κάτι που αποτελεί ντροπή. Ο Φάρατζ δυσχεραίνεται από τις εικασίες γύρω από τα 5 εκατ. λίρες που δέχτηκε από τον χρηματοδότη του στον τομέα των κρυπτονομισμάτων, Κρίστοφερ Χάρμπορν. Επίσης, τον υπερφαλαγγίζουν ο Ρούπερτ Λόου και το Restore, πιέζοντάς τον για τη θανατική ποινή και τις μπούρκες. Αντιθέτως, είναι το κόμμα που κανείς δεν φάνηκε να προσέχει αυτή την εβδομάδα, που θα έπρεπε να ανησυχεί περισσότερο τον πρωταγωνιστή μας του «Toy Story». Λίγο πριν ορκιστεί ο Μπέρναμ, είχε προηγηθεί χωρίς πολλές φανφάρες ο ευγενικός, αξιοπρεπής νέος βουλευτής των Συντηρητικών για το Αμπερντίν Σάουθ, Ντάγκλας Λάμσντεν, ο πρώτος νικητής αναπληρωματικών εκλογών των Συντηρητικών στη Σκωτία από το 1967.

Ο Μπέρναμ ίσως να μην παίρνει στα σοβαρά τους Συντηρητικούς, τους οποίους έχει συντρίψει στο Μέικερφιλντ με 24.927 έναντι 997 ψήφων. Ωστόσο, καθώς οι κάμερες ακολουθούν κάθε του κίνηση και οι βουλευτές των Εργατικών τον προτρέπουν να επικεντρωθεί στο «κόκκινο τείχος» και στους νέους που ψηφίζουν Πρασίνους, τους αγνοεί, με δικό του κίνδυνο.

Η πραγματική πρόκληση

Η Κέμι Μπάντενοχ (φωτ.) ίσως αποτελέσει την πραγματική του πρόκληση. Εδειξε την τακτική της ικανότητα στο Αμπερντίν, αρνούμενη συμφωνία με το Reform και επισκεπτόμενη τη Σκωτία τρεις φορές. Επέλεξε τον Λάμσντεν, μηχανικό, όπως κι εκείνη, και πρώην συν-επικεφαλής του συμβουλίου, ο οποίος επικεντρώθηκε στην επίθεση κατά των πολιτικών μηδενικών εκπομπών του Εντ Μίλιμπαντ, οι οποίες αποτελούν όλο και περισσότερο μια διαχωριστική γραμμή στη βρετανική πολιτική. Σε αντίθεση με τον Σερ Κιρ Στάρμερ, η Μπάντενοχ χρησιμοποίησε την αντιπολίτευση για να σκεφτεί τις ιδέες της. Πρωτοστάτησε ζητώντας απαγόρευση πρόσβασης στους ιστότοπους μέσων κοινωνικής δικτύωσης για τους κάτω των 16 ετών, ένα μέτρο που υιοθέτησε καθυστερημένα ο πρωθυπουργός ως δήθεν παρακαταθήκη του. Δεν την ενδιαφέρει να είναι αρεστή, σε αντίθεση με τον Μπέρναμ, που τη μια μέρα φλερτάρει τις γυναίκες της Waspi -υποσχόμενος, αν όχι αποζημίωση για την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, τότε δωρεάν μετακινήσεις με λεωφορεία- και την επόμενη μέρα προσελκύει τη νεανική ψήφο με ακόμα περισσότερες δωρεάν μετακινήσεις, μέχρι στιγμής χωρίς κοστολόγηση. Η Μπάντενοχ έχει σαφείς πολιτικές για την επαναφορά των γεωτρήσεων στη Βόρεια Θάλασσα για φθηνότερη ενέργεια, ζητά την ανατροπή του φόρου κληρονομιάς για τους αγρότες, τη μείωση του κράτους πρόνοιας για να πληρωθεί η άμυνα και την κατάργηση του τέλους χαρτοσήμου επί των κύριων κατοικιών, ενώ έχει σταθεί στο πλευρό της εβραϊκής κοινότητας, καθώς αυτή δέχεται επιθέσεις.

times_2


Οι Συντηρητικοί θεωρούνται πλέον το πιο ικανό κόμμα στα οικονομικά, καθώς εστιάζουν τις προσπάθειές τους όχι στον ανταγωνισμό με το Reform στο Βορρά, αλλά στο να κερδίσουν τις οικογένειες της μεσαίας τάξης, που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα, τους φιλόδοξους ψηφοφόρους της γενιάς των μιλένιαλ και τις οργισμένες αγροτικές κοινότητες. Και η Μπάντενοχ είναι καλή και στην επίθεση· οι βουλευτές των Εργατικών ίσως αποτελείωσαν τον Στάρμερ, αλλά εκείνη τον είχε αποδυναμώσει σημαντικά στη Βουλή των Κοινοτήτων. Ναι, ο Μπέρναμ είναι ταχύτερος στις απαντήσεις από τον σημερινό πρωθυπουργό, αλλά η Μπάντενοχ έχει φονικό ένστικτο στην αίθουσα, και ο «Βασιλιάς του Βορρά» δεν είχε και πολλή αντιπολίτευση κατά τη διάρκεια της εξορίας του στο Μάντσεστερ. Σύμφωνα με το σύννεφο λέξεων της εταιρείας δημοσκοπήσεων More in Common, θεωρείται πλέον ισχυρή, ικανή, με αυτοπεποίθηση, ειλικρινής και αποφασιστική. Εν τω μεταξύ, ο Φάρατζ βυθίζεται γρήγορα και τα καθαρά ποσοστά αποδοχής του Πολάνσκι είναι μείον 25% σε σύγκριση με το μείον 1% της Μπάντενοχ. Έχοντας πάρει αρκετές συνεντεύξεις από τον Μπέρναμ, ξέρω ότι φαίνεται να έχει μεγάλη ενσυναίσθηση και είναι εξαιρετικός στην επικοινωνία, αλλά δεν έχει ακόμη εκφράσει τι θα πετύχει στην κυβέρνηση. Νωρίτερα φέτος έμοιαζε ότι το δικομματικό σύστημα είχε πεθάνει - είχαμε έξι κόμματα, κανένα από τα οποία εκλόγιμο. Τώρα, οι επόμενες εκλογές θα μπορούσαν εύλογα να αποτελέσουν και πάλι μια μάχη ανάμεσα στους Εργατικούς και τους Συντηρητικούς. Ομως, όπως είπε ο Σαίξπηρ για τον Ερρίκο Ε', ίσως τελικά να είναι η Μπάντενοχ και όχι ο Μπέρναμ που θα αποδειχθεί «η φράουλα που μεγαλώνει κάτω από την τσουκνίδα».

ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News