Η συνέντευξη γρήγορα «πήρε φωτιά». Η Μέγκαν Ρόμερ, συμπρόεδρος των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών της Αμερικής, στάθηκε μπροστά σε ένα δύσπιστο ακροατήριο, τους τηλεθεατές του Fox News, για να μιλήσει σχετικά με το όραμα της οργάνωσής της για τον κόσμο. Ο κατάλογος είναι μακρύς. «Κατάργηση της Γερουσίας;», ρώτησε ο παρουσιαστής. «Οντως», απάντησε η Ρόμερ. «Αντικατάσταση της προεδρίας και του Ανώτατου Δικαστηρίου όπως τα γνωρίζουμε σήμερα;». «Ναι». «Κατάργηση της ICE (Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων);». «Οπωσδήποτε». «Κατάργηση των συνόρων και αμνηστία σε όποιον βρίσκεται σήμερα παράνομα στις ΗΠΑ;». «Ως μακροπρόθεσμο σχέδιο, ναι». «Περικοπή της χρηματοδότησης του Πενταγώνου;». «Απολύτως». «Κατάργηση των φυλακών, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό;». «Ως μέρος ενός μακροπρόθεσμου προγράμματος, ναι». «Κρατική ή δημόσια ιδιοκτησία των περισσότερων μεγάλων επιχειρήσεων;». «Ναι, απολύτως». Ιδού οι DSA, η μεγαλύτερη σοσιαλιστική οργάνωση στην Αμερική, η οποία αποκτά δυναμική και φέρνει αναταραχή στους κεντρώους Δημοκρατικούς.

Μια οργάνωση που ιδρύθηκε πριν από τέσσερις και πλέον δεκαετίες, με αποστολή την προώθηση αριστερών οικονομικών πολιτικών, κατηγορείται πλέον από βουλευτές των Δημοκρατικών ότι σφετερίζεται το κόμμα τους και θέτει σε κίνδυνο τις ελπίδες τους να ανακτήσουν τη Βουλή των Αντιπροσώπων και τη Γερουσία στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου. Ο Τζος Γκότχαϊμερ, μέλος του Κογκρέσου, από το Νιου Τζέρσεϊ, υποστήριξε ότι τα μέλη των DSA «δεν είναι Δημοκρατικοί» και έγραψε πως στο κόμμα δεν υπάρχει χώρος για «αντιαμερικανούς “βομβιστές”, που αντιτίθενται στις ιδέες, τις αξίες και τους ηγέτες μας».

Ο Τζον Φέτερμαν, από την Πενσιλβάνια, άφησε να εννοηθεί ότι οι DSA εκπροσωπούν την «αναρχία» και ότι οι ομοϊδεάτες του Δημοκρατικοί θα πρέπει να καταγγείλουν την οργάνωση. Μόνο που αυτό γίνεται ολοένα και δυσκολότερο, καθώς η επιρροή της οργάνωσης στο κόμμα μεγαλώνει. Πέρυσι, το μέλος των DSA Ζοχράν Μαμντάνι θριάμβευσε στις δημοτικές εκλογές της Νέας Υόρκης. Εντάχθηκε στην οργάνωση το 2017, αφού τον προσέλκυσε η φιλοπαλαιστινιακή της στάση. Ενώ ορισμένοι θεώρησαν ότι αυτό θα μπορούσε να ήταν μια μεμονωμένη περίπτωση -συνδυασμός του ιδιαίτερου εκλογικού σώματος της Νέας Υόρκης και της επικοινωνιακής δεινότητας του Μαμντάνι-, από τότε ακολούθησαν και άλλοι. Ο Μαμντάνι στήριξε τρεις υποψηφίους στις προκριματικές εκλογές του περασμένου μήνα στη Νέα Υόρκη· όλοι από τους DSA, όλοι επικράτησαν.

Εκείνο το βράδυ, συνθήματα υπέρ των DSA ακούστηκαν σε όλη τη Νέα Υόρκη, καθώς ο ενθαρρυμένος δήμαρχος δήλωσε ότι αυτό αποδεικνύει πως η εκλογή του τον προηγούμενο χρόνο δεν ήταν «το τέλος ενός πολιτικού κινήματος», αλλά «η αρχή».

Παρόμοιες νίκες των DSA εμφανίστηκαν σε όλη τη χώρα, κυρίως σε έδρες με ισχυρή δημοκρατική παράδοση. Στο Κολοράντο, η πρώην δικηγόρος Μελάτ Κίρος νίκησε την Νταϊάνα ΝτεΓκέτ, που κατείχε την έδρα εδώ και 30 χρόνια. Στην Ουάσινγκτον, η Τζανίς Λούις Τζορτζ -με επίσημη στήριξη από τους DSA- κέρδισε τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών. Την επόμενη εβδομάδα ο Αμπντούλ ελ Σαγιέντ -ο οποίος λέει ότι δεν είναι σοσιαλιστής, αλλά έχει διασυνδέσεις με τους DSA- θα αναμετρηθεί με τη νυν βουλευτή Χέιλι Στίβενς στο Μίσιγκαν. Η οργάνωση έχει στενές σχέσεις με τον Μπέρνι Σάντερς, τον πρώην διεκδικητή του χρίσματος των Δημοκρατικών, ο οποίος αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκρατικός σοσιαλιστής.

Μανιφέστο

Οι πολιτικοί στόχοι των μελών είναι, αν μη τι άλλο, φιλόδοξοι. Στο πολιτικό τους μανιφέστο χαρακτηρίζουν το «καπιταλιστικό οικονομικό σύστημα» ως «την αιτία της βίας, της ανεργίας και μιας κλιματικής κρίσης που αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τη ζωή στη Γη». Για να διορθωθεί αυτό, ζητούν εβδομάδα εργασίας 32 ωρών χωρίς μείωση μισθών ή παροχών· τον τερματισμό των οικονομικών κυρώσεων που τιμωρούν κυβερνήσεις οι οποίες ενεργούν ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως η Κούβα, η Βενεζουέλα και το Ιράν· και την επέκταση πλήρων δικαιωμάτων ψήφου σε άτομα με ποινικές καταδίκες και σε μη υπηκόους. Το πιο ριζοσπαστικό, ωστόσο, είναι ίσως η ιδέα της κατάργησης της Γερουσίας και της αντικατάστασης «του προέδρου και του ανώτατου δικαστηρίου από μια εκτελεστική και μια δικαστική εξουσία, που θα επιλέγονται από το Κογκρέσο και θα υπόκεινται σε αυτό». Αυτό θα ανέτρεπε τη διάκριση των εξουσιών που προβλέπει το Σύνταγμα και θα μεταμόρφωνε το αμερικανικό πολιτικό σύστημα. Ακόμα και τα μέλη των DSA παραδέχονται ότι οι πιο τολμηρές ιδέες τους δεν είναι πιθανό να υλοποιηθούν σύντομα. Ρεαλιστικά, αναμένεται ότι μια χούφτα υποψηφίων των DSA θα φτάσει στο Κογκρέσο. Παρ’ όλα αυτά, η οργάνωση μπορεί να καθορίσει την πορεία του κόμματος τα επόμενα χρόνια.

Οι Δημοκρατικοί την παραλληλίζουν με «την ομάδα» («the squad») του 2018. Τότε, μετά τις εκλογές για το Κογκρέσο, η Αλεξάντρια Οκάσιο-Κορτέζ ανάρτησε μια φωτογραφία μαζί με τρεις ομοϊδεάτισσες συναδέλφους της, την Ιλχάν Ομάρ, την Αγιάνα Πρέσλι και τη Ρασίντα Τλαΐμπ, με το hashtag «squadgoals». Λειτούργησαν ως προοδευτική πτέρυγα, στην οποία αργότερα προσχώρησαν και άλλοι, ασκώντας πίεση στο κόμμα τους σε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από την προστασία του περιβάλλοντος έως το Medicare. Αν οι Δημοκρατικοί επιστρέψουν στη Βουλή των Αντιπροσώπων με μικρή πλειοψηφία, οι DSA θα μπορούσαν να κάνουν το ίδιο - προωθώντας όμως μια ακόμα πιο ρηξικέλευθη ατζέντα. Η αρχική έμφαση θα δοθεί κατά πάσα πιθανότητα στην υγειονομική περίθαλψη - και στο Ισραήλ. Από τις κορυφαίες προτεραιότητες των DSA, ο τερματισμός του πολέμου, η κατάργηση της ICE, η φορολόγηση των πλουσίων και η κατάκτηση καθολικής υγειονομικής περίθαλψης είναι εκείνες που αναφέρονται πιο συχνά.

Ο τερματισμός του πολέμου συνδέεται ρητά με το Ισραήλ. Οπως το έθεσε η Νταριαλίζα Αβιλα Σεβαλιέ, η Δημοκρατική Σοσιαλίστρια που πέτυχε μια νίκη-ορόσημο στη 13η εκλογική περιφέρεια της Νέας Υόρκης για το Κογκρέσο: «Θέτω υποψηφιότητα για να επενδύσουμε τους φόρους μας στα παιδιά μας εδώ, στην πατρίδα, και όχι σε βόμβες που σκοτώνουν παιδιά στο εξωτερικό». Το πρόβλημα για την παλιά φρουρά των Δημοκρατικών, που κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, είναι ότι, τώρα που αυτοί οι σοσιαλιστές βρήκαν τρόπο να μπουν, είναι πολύ δυσκολότερο να βγουν.


ΠΗΓΗ: Times Media Ltd / News