Ένα πρωτοφανές πείραμα που συνδυάζει την επιστήμη με τα όρια της ανθρώπινης αντοχής πραγματοποίησε ο 56χρονος Τζόζεφ Ντιτούρι, πρώην δύτης του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ. Ο Ντιτούρι πέρασε συνολικά 100 ημέρες απομονωμένος σε μια υποβρύχια κάψουλα, σε βάθος περίπου 10 μέτρων στον Ατλαντικό Ωκεανό, καταγράφοντας ρεκόρ παραμονής κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Όπως ο ίδιος υποστηρίζει, η εμπειρία αυτή είχε εντυπωσιακά και διαρκή οφέλη για την υγεία του, φτάνοντας στο σημείο να «γυρίσει τον βιολογικό του χρόνο πίσω» κατά δύο δεκαετίες.

Μετά την επιστροφή του στη στεριά, οι ιατρικές εξετάσεις έδειξαν αξιοσημείωτες αλλαγές στον οργανισμό του. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, οι δείκτες φλεγμονής στο αίμα του μειώθηκαν κατά 50%, ενώ ο αριθμός των βλαστοκυττάρων αυξήθηκε έως και 17 φορές. Παράλληλα, παρατηρήθηκε επιμήκυνση των τελομερών, δηλαδή των δομών του DNA που σχετίζονται άμεσα με τη γήρανση των κυττάρων. Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η βιολογική του ηλικία μειώθηκε από τα 44 στα 34 έτη κατά τη διάρκεια της παραμονής του στο υποβρύχιο περιβάλλον. «Σήμερα είμαι 56 ετών, αλλά η βιολογική μου ηλικία είναι 44. Όταν όμως βγήκα από το νερό, οι μετρήσεις έδειχναν 34», δήλωσε χαρακτηριστικά σε τοπικό μέσο της Φλόριντα, προσθέτοντας ότι τα τελομερή του μεγάλωσαν όσο βρισκόταν κάτω από το νερό.



Έζησε 100 μέρες στον βυθό: Tι άλλαξε επάνω του

Τα τελομερή, που βρίσκονται στα άκρα των χρωμοσωμάτων, μικραίνουν κάθε φορά που τα κύτταρα διαιρούνται και η φθορά τους συνδέεται με τη γήρανση. Η επιμήκυνσή τους θεωρείται από πολλούς επιστήμονες ένδειξη επιβράδυνσης της κυτταρικής φθοράς. Αν και ο Ντιτούρι παραδέχεται ότι σήμερα τα τελομερή του δεν είναι τόσο μακριά όσο αμέσως μετά το πείραμα, παραμένουν μεγαλύτερα σε σχέση με πριν, ενώ ανέφερε και βελτίωση στις γνωστικές του λειτουργίες.

Ο ίδιος αποδίδει τα αποτελέσματα στο περιβάλλον υψηλής πίεσης της υποβρύχιας «κατοικίας» του, παραλληλίζοντας την εμπειρία με την υπερβαρική οξυγονοθεραπεία, μια μέθοδο που χρησιμοποιείται ήδη στην ιατρική. Παρότι τα δεδομένα θεωρούνται ενθαρρυντικά, οι ειδικοί επισημαίνουν ότι απαιτούνται περισσότερες επιστημονικές μελέτες για την πλήρη κατανόηση των μηχανισμών πίσω από αυτά τα φαινόμενα.

Η μακροχρόνια υποβρύχια διαβίωση δεν αποτελεί ρεαλιστική επιλογή για τον γενικό πληθυσμό, ωστόσο η υπερβαρική θεραπεία προσφέρει μια πιο προσβάσιμη εναλλακτική, αν και με υψηλό κόστος. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπισε, όπως σωματική καταπόνηση και οδοντιατρικά προβλήματα, ο Ντιτούρι παραμένει αισιόδοξος και τονίζει ότι η αντιγήρανση απαιτεί μια συνολική προσέγγιση, που περιλαμβάνει σωστή διατροφή, νηστεία και γενικότερη φροντίδα της υγείας.

Το πείραμά του άνοιξε, πάντως, ένα νέο πεδίο συζήτησης γύρω από τις δυνατότητες της υπερβαρικής θεραπείας και τη σχέση της με τη βιολογική γήρανση, ενισχύοντας την ανάγκη για περαιτέρω έρευνα στον τομέα αυτό.