En5,5 εκατομμύρια μέλισσες βρέθηκαν κάτω από νεκροταφείο της Νέας Υόρκης: Ένας από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς που καταγράφηκαν ποτέ
Εντυπωσιακή ανακάλυψη στη Νέα Υόρκη
Επιστήμονες ανακάλυψαν τεράστια αποικία μελισσών σε νεκροταφείο της Νέας Υόρκης - Η συγκέντρωση των 5,5 εκατομμυρίων εντόμων θεωρείται μοναδική παγκοσμίως
Μια εκπληκτική ανακάλυψη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης έφερε στο φως έναν από τους μεγαλύτερους πληθυσμούς μελισσών που έχουν καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως. Ερευνητές του Πανεπιστημίου Cornell τεκμηρίωσαν την ύπαρξη 5,5 εκατομμυρίων μελισσών που βρέθηκαν κάτω από το νεκροταφείο East Lawn, σε απόσταση αναπνοής από το πανεπιστημιακό campus στην πόλη Ithaca. Η συγκέντρωση αυτή αποτελεί μία από τις σημαντικότερες συγκεντρώσεις μελισσών ορυχείων στον κόσμο.
Η Rachel Fordyce, τεχνικός εργαστηρίου στο τμήμα εντομολογίας του Cornell, πραγματοποίησε την ανακάλυψη σχεδόν τυχαία. Προσπαθώντας να αποφύγει τα υψηλά τέλη στάθμευσης, άφηνε το αυτοκίνητό της σε κοντινή πλατεία και διέσχιζε το νεκροταφείο πεζή για να φτάσει στη δουλειά της. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις καθημερινές διαδρομές, παρατήρησε έναν ασυνήθιστο συνωστισμό μελισσών δίπλα στα πόδια της.
Με επιστημονική περιέργεια, η Fordyce συνέλεξε δείγματα σε βάζο και τα μετέφερε στο εργαστήριο για επιβεβαίωση της ταυτοποίησης. Τα αποτελέσματα ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, αποκαλύπτοντας την παρουσία του είδους Andrena regularis σε εντυπωσιακούς αριθμούς.
Περίπου το 90% των ειδών μελισσών είναι μοναχικά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν συνδέονται μεταξύ τους εκτός από περιόδους ζευγαρώματος. Οι αρσενικές μοναχικές μέλισσες έχουν συνήθως σύντομο κύκλο ζωής, με κύριο σκοπό την αναπαραγωγή. Οι θηλυκές, αφού ζευγαρώσουν, κατασκευάζουν φωλιές για να τοποθετήσουν τα γονιμοποιημένα αυγά τους.
Για την κατασκευή των φωλιών, πολλά είδη σκάβουν μικρές σήραγγες με σειρά υπόγειων θαλάμων. Σε τοποθεσίες με καλή αποστράγγιση, κατάλληλο υπόστρωμα για σκάψιμο και άφθονη τροφή στην περιοχή, οι μέλισσες ορυχείων σχηματίζουν μεγάλες μη κοινωνικές αποικίες, γνωστές και ως συγκεντρώσεις.
Το είδος Andrena regularis καταγράφηκε για πρώτη φορά στο νεκροταφείο East Lawn στις αρχές του 1900, λίγες δεκαετίες μετά την ίδρυσή του. Εκτός από τις ταφές, το έδαφος εντός του νεκροταφείου παραμένει σχετικά αδιατάρακτο, δημιουργώντας ιδανικές συνθήκες. Με τους οπωρώνες του Cornell μόλις 500 μέτρα μακριά, οι μέλισσες που βρέθηκαν στο νεκροταφείο της Νέας Υόρκης διαθέτουν πλούσια πηγή τροφής για τη συλλογή γύρης και νέκταρα.
Ο Steven T Hoge, πρώτος συγγραφέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Apidologie, παρατήρησε ότι το συγκεκριμένο είδος διαχειμάζει ως ενήλικο, κάτι σχετικά σπάνιο. Αυτό εξηγεί γιατί εμφανίζονται τόσο νωρίς την άνοιξη, συγχρονισμένες με την ανθοφορία των μηλιών.
Οι μέλισσες Andrena regularis εμφανίζονται συνήθως τον Απρίλιο στο υγρό ηπειρωτικό κλίμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Αυτή η γνώση επέτρεψε στους ερευνητές να χρησιμοποιήσουν παγίδες εμφάνισης, μικρές σκηνές από πλέγμα που καλύπτουν περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο εδάφους και κατευθύνουν τα έντομα σε γυάλινο βάζο.
Κατά τη διάρκεια εξαήμερης περιόδου την άνοιξη του 2023, συλλέχθηκαν 3.251 έντομα από το νεκροταφείο με αυτόν τον τρόπο, με το είδος Andrena regularis να κυριαρχεί. Τα δεδομένα αυτά επέτρεψαν τις εκτιμήσεις για ολόκληρη την αποικία:
Ο Steve Hoge τόνισε ότι σίγουρα υπάρχουν και άλλες μεγάλες συγκεντρώσεις μελισσών σε διάφορα σημεία του πλανήτη που δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. Ωστόσο, όσον αφορά τα καταγεγραμμένα στοιχεία στη βιβλιογραφία, αυτή η αποικία που βρέθηκαν κάτω από το νεκροταφείο της πολιτείας της Νέας Υόρκης αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες που έχουν τεκμηριωθεί ποτέ.
Η ανακάλυψη των 5,5 εκατομμυρίων μελισσών υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης αδιατάρακτων χώρων, ακόμη και σε αστικά περιβάλλοντα. Τα νεκροταφεία, παρά την πρωταρχική τους λειτουργία, μπορούν να αποτελέσουν καταφύγια βιοποικιλότητας, προσφέροντας στα έντομα τις συνθήκες που χρειάζονται για να ευδοκιμήσουν. Η μελέτη αυτή ανοίγει νέους δρόμους για την κατανόηση των συμπεριφορών των μοναχικών μελισσών και της οικολογικής τους σημασίας.
Πώς ανακαλύφθηκε ο τεράστιος πληθυσμός μελισσών
Η Rachel Fordyce, τεχνικός εργαστηρίου στο τμήμα εντομολογίας του Cornell, πραγματοποίησε την ανακάλυψη σχεδόν τυχαία. Προσπαθώντας να αποφύγει τα υψηλά τέλη στάθμευσης, άφηνε το αυτοκίνητό της σε κοντινή πλατεία και διέσχιζε το νεκροταφείο πεζή για να φτάσει στη δουλειά της. Κατά τη διάρκεια μιας από αυτές τις καθημερινές διαδρομές, παρατήρησε έναν ασυνήθιστο συνωστισμό μελισσών δίπλα στα πόδια της.Με επιστημονική περιέργεια, η Fordyce συνέλεξε δείγματα σε βάζο και τα μετέφερε στο εργαστήριο για επιβεβαίωση της ταυτοποίησης. Τα αποτελέσματα ξεπέρασαν κάθε προσδοκία, αποκαλύπτοντας την παρουσία του είδους Andrena regularis σε εντυπωσιακούς αριθμούς.
Οι μοναχικές μέλισσες και οι συνήθειές τους
Περίπου το 90% των ειδών μελισσών είναι μοναχικά, πράγμα που σημαίνει ότι δεν συνδέονται μεταξύ τους εκτός από περιόδους ζευγαρώματος. Οι αρσενικές μοναχικές μέλισσες έχουν συνήθως σύντομο κύκλο ζωής, με κύριο σκοπό την αναπαραγωγή. Οι θηλυκές, αφού ζευγαρώσουν, κατασκευάζουν φωλιές για να τοποθετήσουν τα γονιμοποιημένα αυγά τους.Για την κατασκευή των φωλιών, πολλά είδη σκάβουν μικρές σήραγγες με σειρά υπόγειων θαλάμων. Σε τοποθεσίες με καλή αποστράγγιση, κατάλληλο υπόστρωμα για σκάψιμο και άφθονη τροφή στην περιοχή, οι μέλισσες ορυχείων σχηματίζουν μεγάλες μη κοινωνικές αποικίες, γνωστές και ως συγκεντρώσεις.
Γιατί το νεκροταφείο της Νέας Υόρκης είναι ιδανικό για τις μέλισσες
Το είδος Andrena regularis καταγράφηκε για πρώτη φορά στο νεκροταφείο East Lawn στις αρχές του 1900, λίγες δεκαετίες μετά την ίδρυσή του. Εκτός από τις ταφές, το έδαφος εντός του νεκροταφείου παραμένει σχετικά αδιατάρακτο, δημιουργώντας ιδανικές συνθήκες. Με τους οπωρώνες του Cornell μόλις 500 μέτρα μακριά, οι μέλισσες που βρέθηκαν στο νεκροταφείο της Νέας Υόρκης διαθέτουν πλούσια πηγή τροφής για τη συλλογή γύρης και νέκταρα.Ο Steven T Hoge, πρώτος συγγραφέας μελέτης που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Apidologie, παρατήρησε ότι το συγκεκριμένο είδος διαχειμάζει ως ενήλικο, κάτι σχετικά σπάνιο. Αυτό εξηγεί γιατί εμφανίζονται τόσο νωρίς την άνοιξη, συγχρονισμένες με την ανθοφορία των μηλιών.
Η επιστημονική μέθοδος καταγραφής του πληθυσμού
Οι μέλισσες Andrena regularis εμφανίζονται συνήθως τον Απρίλιο στο υγρό ηπειρωτικό κλίμα της πολιτείας της Νέας Υόρκης. Αυτή η γνώση επέτρεψε στους ερευνητές να χρησιμοποιήσουν παγίδες εμφάνισης, μικρές σκηνές από πλέγμα που καλύπτουν περίπου ένα τετραγωνικό μέτρο εδάφους και κατευθύνουν τα έντομα σε γυάλινο βάζο.Κατά τη διάρκεια εξαήμερης περιόδου την άνοιξη του 2023, συλλέχθηκαν 3.251 έντομα από το νεκροταφείο με αυτόν τον τρόπο, με το είδος Andrena regularis να κυριαρχεί. Τα δεδομένα αυτά επέτρεψαν τις εκτιμήσεις για ολόκληρη την αποικία:
- 5,5 εκατομμύρια μέλισσες σε έκταση 1,5 στρεμμάτων
- Κυρίαρχο είδος το Andrena regularis
- Συλλογή δειγμάτων διάρκειας έξι εβδομάδων
- Χρήση ειδικών παγίδων εμφάνισης για ακριβή καταμέτρηση
Η σημασία της ανακάλυψης για την επιστήμη
Ο Steve Hoge τόνισε ότι σίγουρα υπάρχουν και άλλες μεγάλες συγκεντρώσεις μελισσών σε διάφορα σημεία του πλανήτη που δεν έχουν ακόμη εντοπιστεί. Ωστόσο, όσον αφορά τα καταγεγραμμένα στοιχεία στη βιβλιογραφία, αυτή η αποικία που βρέθηκαν κάτω από το νεκροταφείο της πολιτείας της Νέας Υόρκης αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες που έχουν τεκμηριωθεί ποτέ.Η ανακάλυψη των 5,5 εκατομμυρίων μελισσών υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης αδιατάρακτων χώρων, ακόμη και σε αστικά περιβάλλοντα. Τα νεκροταφεία, παρά την πρωταρχική τους λειτουργία, μπορούν να αποτελέσουν καταφύγια βιοποικιλότητας, προσφέροντας στα έντομα τις συνθήκες που χρειάζονται για να ευδοκιμήσουν. Η μελέτη αυτή ανοίγει νέους δρόμους για την κατανόηση των συμπεριφορών των μοναχικών μελισσών και της οικολογικής τους σημασίας.
