Η Θάλασσα των Σαργασσών δεν αποτελεί μια συνηθισμένη θάλασσα, και αυτό διότι είναι μια εκτεταμένη περιοχή στον Βόρειο Ατλαντικό, η οποία οριοθετείται όχι από στεριά, αλλά από θαλάσσια ρεύματα. Το Ρεύμα του Κόλπου, το Ρεύμα του Βόρειου Ατλαντικού, το Ρεύμα των Καναρίων και το Βόρειο Ισημερινό Ρεύμα σχηματίζουν ένα φυσικό γυροειδές ρεύμα που περιβάλλει μια οβάλ έκταση με καθαρά και ήρεμα νερά.

 Διαβάστε: Ξεχάστε το Τρίγωνο των Βερμούδων: Το αληθινό αίνιγμα βρίσκεται χιλιόμετρα κάτω από τη θάλασσα

Θάλασσα των Σαργασσών: Ποιοι είναι οι βασικοί παραγωγοί οξυγόνου

Οι βασικοί παραγωγοί οξυγόνου στη Θάλασσα των Σαργασσών είναι τα φύκια Sargassum. Αυτά παραμένουν στην επιφάνεια χάρη σε μικρές φυσαλίδες γεμάτες αέριο. Σε αυτό το περιβάλλον βρίσκουν καταφύγιο νεαρά ψάρια, θαλάσσιες χελώνες, γαρίδες και πλήθος άλλων ειδών, τα οποία αλλιώς θα δυσκολεύονταν να επιβιώσουν στον ανοιχτό ωκεανό. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, βασισμένες σε μετρήσεις οξυγόνου στην επιφάνεια και τη συνολική μάζα των Sargassum, η Θάλασσα των Σαργασσών μπορεί να απελευθερώνει περίπου 2,2 δισεκατομμύρια λίτρα οξυγόνου ανά ώρα - μια σημαντική συνεισφορά στην παγκόσμια παραγωγή οξυγόνου των ωκεανών.


Θεμελιώδης η περιοχή για την ωκεάνια παραγωγικότητα

Παρά το γεγονός ότι δεν αποτελεί την κύρια παγκόσμια πηγή οξυγόνου, η περιοχή θεωρείται θεμελιώδης για την ωκεάνια παραγωγικότητα. Λειτουργεί σαν πλωτό δάσος, απορροφώντας ηλιακό φως και επιστρέφοντας οξυγόνο στην ατμόσφαιρα.


Η Θάλασσα των Σαργασσών και η σύνδεσή της με θαλασσινές ιστορίες

Ιστορικά, η Θάλασσα των Σαργασσών συνδέθηκε με θαλασσινές ιστορίες. Ναυτικοί πίστευαν ότι τα πλοία τους θα μπορούσαν να παγιδευτούν στα πυκνά στρώματα φυκιών. Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα ήταν η έλλειψη ανέμου: στις υποτροπικές αυτές περιοχές οι ήρεμες συνθήκες μπορεί να διαρκέσουν ημέρες, αφήνοντας τα ιστιοφόρα σχεδόν ακινητοποιημένα.

Σε ό, τι αφορά το φύκι Sargassum, ζει πάντα στην επιφάνεια, γεγονός που του επιτρέπει να εκμεταλλεύεται συνεχώς το ηλιακό φως. Μέσω της φωτοσύνθεσης μετατρέπει την ηλιακή ενέργεια και το διοξείδιο του άνθρακα σε οργανική ύλη, απελευθερώνοντας οξυγόνο ως παραπροϊόν. Η πλευστότητα του επιτρέπει να μην ανταγωνίζεται για το φως και να διατηρεί συνεχή φωτοσυνθετική δραστηριότητα. Εκατομμύρια τόνοι Sargassum κινούνται στο γυροειδές ρεύμα του Βόρειου Ατλαντικού, σχηματίζοντας κάποιες φορές μια ζώνη που εκτείνεται από την Αφρική μέχρι τον Κόλπο του Μεξικού. Παρά την παραγωγή οξυγόνου, όταν φτάνουν στις ακτές, τα φύκια αποσυντίθενται γρήγορα, καταναλώνουν οξυγόνο, απελευθερώνουν ερεθιστικά αέρια και μεταφέρουν μικροπλαστικά.


Καμία άλλη περιοχή του Ατλαντικού δεν συνδυάζει απομόνωση, φως και ήρεμες συνθήκες

Παρά αυτές τις επιπτώσεις, η Θάλασσα των Σαργασσών παραμένει μοναδική. Καμία άλλη περιοχή του Ατλαντικού δεν συνδυάζει απομόνωση, φως και ήρεμες συνθήκες, δημιουργώντας ένα πλωτό οικοσύστημα ικανό να υποστηρίζει τόσο πολύ τη ζωή, χωρίς να βρέχει τις ακτές σε καμία χώρα.