EnΟι σκύλοι μπορεί να μεταδώσουν πολύ εύκολα τη σαλμονέλα στο σπίτι - Τι δείχνει έρευνα
Ποιοι είναι οι κίνδυνοι
Νέα επιστημονική έρευνα αποκαλύπτει ότι οι σκύλοι μπορούν να μεταδώσουν ανθεκτική σαλμονέλα στους ανθρώπους
Οι σκύλοι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Μας προσφέρουν συντροφικότητα, ασφάλεια και συναισθηματική στήριξη. Ωστόσο, νέα επιστημονικά δεδομένα υπενθυμίζουν ότι η στενή συμβίωση με τα κατοικίδια απαιτεί και αυξημένη προσοχή σε θέματα υγείας.
Μελέτη του Πανεπιστημίου Penn State δείχνει ότι ορισμένοι σκύλοι μπορεί να λειτουργούν ως φορείς σαλμονέλας, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζεται ανθεκτική στα αντιβιοτικά, γεγονός που καθιστά τη μόλυνση δυσκολότερη στη θεραπεία και δυνητικά πιο επικίνδυνη για τον άνθρωπο.
Η σαλμονέλα είναι βακτηριακή λοίμωξη που εκδηλώνεται κυρίως με διάρροια, πυρετό και κοιλιακό άλγος. Συνήθως μεταδίδεται μέσω μολυσμένων τροφίμων ή άμεσης επαφής με φορείς, ανθρώπους ή ζώα. Η συγκεκριμένη έρευνα αναδεικνύει έναν λιγότερο προβεβλημένο δρόμο μετάδοσης: τη στενή καθημερινή επαφή με σκύλους μέσα στο σπίτι.
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Zoonoses and Public Health, βασίστηκε σε δεδομένα του Δικτύου Εργαστηριακής Επιτήρησης του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ. Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα σαλμονέλας από ανθρώπους και σκύλους για την περίοδο 2017–2023 και εντόπισαν 77 περιπτώσεις στις οποίες υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις ότι η μόλυνση μεταδόθηκε από κατοικίδια σε ανθρώπους.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι πολλά από τα στελέχη που ανιχνεύθηκαν εμφανίζουν ανθεκτικότητα σε συνηθισμένα αντιβιοτικά. Η επικεφαλής της έρευνας, Σοφία Κέννι, υπογράμμισε: «Η σαλμονέλα που εντοπίστηκε στους ανθρώπους συνδεόταν άμεσα με έξι διαφορετικά στελέχη που είχαν απομονωθεί από σκύλους, τονίζοντας τη σημασία της υπεύθυνης χρήσης αντιβιοτικών και της συνεχιζόμενης επιτήρησης, όχι μόνο στην ανθρώπινη υγειονομική περίθαλψη και τη γεωργία, αλλά και στα κατοικίδια».
Από την πλευρά της, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Κτηνιατρικής του Penn State, Έρικα Γκάντα, εξήγησε ότι ο τρόπος ζωής ανθρώπων και ζώων ευνοεί τη διασπορά μικροβίων: «Οι άνθρωποι και τα σκυλιά ζουν σε πολύ κοντινές συνθήκες. Οι σκύλοι είναι τακτικά σε επαφή με τα πρόσωπά μας, τα χέρια μας και τα ρούχα μας, ενώ συχνά μοιραζόμαστε χώρους και αντικείμενα. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί πολύ εύκολα μέσω αυτής της επαφής».
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ένας σκύλος μπορεί να είναι φορέας της σαλμονέλας ακόμη και χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι υγιή φαινομενικά ζώα μπορούν να μεταφέρουν το βακτήριο ασυμπτωματικά, γεγονός που δυσκολεύει τον έγκαιρο εντοπισμό του κινδύνου.
Παρά τα ευρήματα, οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχει λόγος πανικού. Το βασικό μέτρο προστασίας παραμένει η τήρηση απλών κανόνων υγιεινής. Ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Υπουργείου Υγείας της Πενσυλβάνια, Nkuchia M'ikanatha, τονίζει: «Η πλύση των χεριών είναι απαραίτητη για να προστατεύσουμε τόσο τους εαυτούς μας όσο και τα αγαπημένα μας κατοικίδια από πιθανές μολύνσεις. Οι σκύλοι είναι οικογένεια, αλλά ακόμη και οι πιο υγιείς σκύλοι μπορεί να μεταφέρουν σαλμονέλα».
Οι ειδικοί συστήνουν συχνό πλύσιμο χεριών μετά την επαφή με ζώα, καθαρισμό των επιφανειών που έρχονται σε επαφή με τα κατοικίδια, προσεκτική διαχείριση της τροφής τους και τακτική κτηνιατρική παρακολούθηση, ώστε να μειώνεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος μετάδοσης.
Μελέτη του Πανεπιστημίου Penn State δείχνει ότι ορισμένοι σκύλοι μπορεί να λειτουργούν ως φορείς σαλμονέλας, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις εμφανίζεται ανθεκτική στα αντιβιοτικά, γεγονός που καθιστά τη μόλυνση δυσκολότερη στη θεραπεία και δυνητικά πιο επικίνδυνη για τον άνθρωπο.
Η σαλμονέλα είναι βακτηριακή λοίμωξη που εκδηλώνεται κυρίως με διάρροια, πυρετό και κοιλιακό άλγος. Συνήθως μεταδίδεται μέσω μολυσμένων τροφίμων ή άμεσης επαφής με φορείς, ανθρώπους ή ζώα. Η συγκεκριμένη έρευνα αναδεικνύει έναν λιγότερο προβεβλημένο δρόμο μετάδοσης: τη στενή καθημερινή επαφή με σκύλους μέσα στο σπίτι.
Πώς οι σκύλοι στο σπίτι μπορούν να μας μεταδώσουν σαλμονέλα
Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Zoonoses and Public Health, βασίστηκε σε δεδομένα του Δικτύου Εργαστηριακής Επιτήρησης του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ. Οι ερευνητές ανέλυσαν δείγματα σαλμονέλας από ανθρώπους και σκύλους για την περίοδο 2017–2023 και εντόπισαν 77 περιπτώσεις στις οποίες υπήρχαν ισχυρές ενδείξεις ότι η μόλυνση μεταδόθηκε από κατοικίδια σε ανθρώπους.Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι πολλά από τα στελέχη που ανιχνεύθηκαν εμφανίζουν ανθεκτικότητα σε συνηθισμένα αντιβιοτικά. Η επικεφαλής της έρευνας, Σοφία Κέννι, υπογράμμισε: «Η σαλμονέλα που εντοπίστηκε στους ανθρώπους συνδεόταν άμεσα με έξι διαφορετικά στελέχη που είχαν απομονωθεί από σκύλους, τονίζοντας τη σημασία της υπεύθυνης χρήσης αντιβιοτικών και της συνεχιζόμενης επιτήρησης, όχι μόνο στην ανθρώπινη υγειονομική περίθαλψη και τη γεωργία, αλλά και στα κατοικίδια».
Από την πλευρά της, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Κτηνιατρικής του Penn State, Έρικα Γκάντα, εξήγησε ότι ο τρόπος ζωής ανθρώπων και ζώων ευνοεί τη διασπορά μικροβίων: «Οι άνθρωποι και τα σκυλιά ζουν σε πολύ κοντινές συνθήκες. Οι σκύλοι είναι τακτικά σε επαφή με τα πρόσωπά μας, τα χέρια μας και τα ρούχα μας, ενώ συχνά μοιραζόμαστε χώρους και αντικείμενα. Η μόλυνση μπορεί να συμβεί πολύ εύκολα μέσω αυτής της επαφής».
Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ένας σκύλος μπορεί να είναι φορέας της σαλμονέλας ακόμη και χωρίς να εμφανίζει συμπτώματα. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι υγιή φαινομενικά ζώα μπορούν να μεταφέρουν το βακτήριο ασυμπτωματικά, γεγονός που δυσκολεύει τον έγκαιρο εντοπισμό του κινδύνου.
Παρά τα ευρήματα, οι επιστήμονες ξεκαθαρίζουν ότι δεν υπάρχει λόγος πανικού. Το βασικό μέτρο προστασίας παραμένει η τήρηση απλών κανόνων υγιεινής. Ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Υπουργείου Υγείας της Πενσυλβάνια, Nkuchia M'ikanatha, τονίζει: «Η πλύση των χεριών είναι απαραίτητη για να προστατεύσουμε τόσο τους εαυτούς μας όσο και τα αγαπημένα μας κατοικίδια από πιθανές μολύνσεις. Οι σκύλοι είναι οικογένεια, αλλά ακόμη και οι πιο υγιείς σκύλοι μπορεί να μεταφέρουν σαλμονέλα».
Οι ειδικοί συστήνουν συχνό πλύσιμο χεριών μετά την επαφή με ζώα, καθαρισμό των επιφανειών που έρχονται σε επαφή με τα κατοικίδια, προσεκτική διαχείριση της τροφής τους και τακτική κτηνιατρική παρακολούθηση, ώστε να μειώνεται στο ελάχιστο ο κίνδυνος μετάδοσης.
